01.03.2023, 18:39 ✶
Poważnie martwił się o siebie. Był aktorem. Takie czynności jak całowanie powinny przychodzić mu naturalnie. Jak miał wyjść na scenę i w przekonujący sposób pocałować swoją koleżankę po fachu, skoro miał problem z dotknięciem ust nawet rudej? Musiał się jakoś przełamać, od tego zależało nie tylko jego życie uczuciowe, ale także zawodowa kariera. W przedstawieniu o Godryku romantyczne momenty nie były kluczowe, dużo ważniejsze była akcja, pojedynki ze smokiem oraz walki magiczne, ale były też sceny pocałunków, w których musiał zademonstrować jakieś minimum i nie bać się, że za chwilę czyjeś usta zmienią się w paszczę potwora. Problem był więc dosyć palący.
- Ależ ty jesteś słodka, Heather – stwierdził z zadowoleniem po jej kolejnych miłych słowach. Uwielbiał słuchać o sobie, przez co zaczynał coraz bardziej uwielbiać ją. Jeśli dalej będzie mu tak pochlebiać, to nie będzie miał innego wyjścia, jak tylko na poważnie się w niej zabujać.
Uśmiechnął się pod nosem i pochylił się nad miotłą w pozycji, która zmniejszała opór powietrza. Był gotowy i gdy skończyła odliczanie, z impetem wyskoczył do przodu. Wyścig się rozpoczął, rozmowę trzeba było odłożyć na później. Theodore zerknął w bok, w stronię Heather.
Radziła sobie na miotle znakomicie. Geny rodziny oraz doświadczenie z ligi procentowały. Była zwinna, pewnie kierowała Zniczem, który pędził tak, jakby miał doczepione do siebie jakieś dopalacze. Nie dosyć, że postawiła poprzeczkę bardzo wysoko, to jeszcze był rozkojarzony przez jej komplementy oraz swoją nieudolność. Nawet w idealnych warunkach, przy pełnym skupieniu, dla Lovegooda zwycięstwo nie byłoby prostym zadaniem.
Trasa wyścigu nie należała do długich. Na horyzoncie zamajaczyła mu polana. Nie mógł pozwolić, by dziewczyna odleciała mu za daleko. Zacisnął mocno dłonie wokół trzonu miotły, sprawiając, że dała z siebie jeszcze więcej. Musiał pokazać waleczność godną Godryka Griffindora i wycisnąć ze swojego sprzętu tyle, ile było to możliwe, by pobić Wood.
- Ależ ty jesteś słodka, Heather – stwierdził z zadowoleniem po jej kolejnych miłych słowach. Uwielbiał słuchać o sobie, przez co zaczynał coraz bardziej uwielbiać ją. Jeśli dalej będzie mu tak pochlebiać, to nie będzie miał innego wyjścia, jak tylko na poważnie się w niej zabujać.
Uśmiechnął się pod nosem i pochylił się nad miotłą w pozycji, która zmniejszała opór powietrza. Był gotowy i gdy skończyła odliczanie, z impetem wyskoczył do przodu. Wyścig się rozpoczął, rozmowę trzeba było odłożyć na później. Theodore zerknął w bok, w stronię Heather.
Radziła sobie na miotle znakomicie. Geny rodziny oraz doświadczenie z ligi procentowały. Była zwinna, pewnie kierowała Zniczem, który pędził tak, jakby miał doczepione do siebie jakieś dopalacze. Nie dosyć, że postawiła poprzeczkę bardzo wysoko, to jeszcze był rozkojarzony przez jej komplementy oraz swoją nieudolność. Nawet w idealnych warunkach, przy pełnym skupieniu, dla Lovegooda zwycięstwo nie byłoby prostym zadaniem.
Trasa wyścigu nie należała do długich. Na horyzoncie zamajaczyła mu polana. Nie mógł pozwolić, by dziewczyna odleciała mu za daleko. Zacisnął mocno dłonie wokół trzonu miotły, sprawiając, że dała z siebie jeszcze więcej. Musiał pokazać waleczność godną Godryka Griffindora i wycisnąć ze swojego sprzętu tyle, ile było to możliwe, by pobić Wood.
Rzut Z 1d100 - 57
Sukces!
Sukces!