28.12.2025, 15:03 ✶
Hestia na chwilę zapomniała o degustacji zimowych napojów, skupiając swoją uwagę na Hannibalu i jego śnie. Skrzywiła się nieznacznie. Nie była wróżbitką, a jedyne trzecie oko związane z jej rodziną, nie dość że dotyczyło czegoś innego to jeszcze i tak postanowiło ją ominąć, ale sen o Spalonej Nocy chyba nie był dobrym omenem. Albo, po prostu oznaczał to że Hannibal dalej przeżywał tamte okropne chwile.
– Hm... – mruknęła, biorąc jedną z frytek, którą kelnerka właśnie przed nią postawiła. – Wiesz, czasem jak rozmawiam z poszkodowanymi w pracy, to mówią, że jeszcze wiele dni później śni im się, że ktoś znowu ich okrada, więc może chodzi tylko o to? – zasugerowała i przeniosła spojrzenie na Jessiego. Skinęła głową. – Albo właśnie z tym zamrożeniem. Tak to ma sen, ale... Sama nie wiem jak to dobrze wyjaśnić. Ale ma sens. – W sumie to chyba wszyscy byli niejako zamrożeni od tamtego czasu. Niby życie toczyło się dalej, ale czasem było tak jakoś... No... Dziwnie.
– Śnieżyce też nie brzmią dobrze – mruknęła do drugiego przyjaciela, chociaż, ponownie, na wróżbiarstwie znała się tak jak jej ojciec znał się na diecie wegetariańskiej. W ogóle. – Ale hej. Sny nie zawsze muszą coś znaczyć, nie? Może po prostu przeczytałeś o czymś podobnym? Albo nie wiem, ktoś poprzedniego dnia cię zignorował i myślałeś o tym przed snem?
Zmarszczyła brwi, bo teraz gdy o tym pomyślała, to... Sama niedawno miała sen związany ze śniegiem.
– W sumie to tak – odpowiedziała. – Chyba nie miałam ostatnio złych snów. Tylko hm... Mój też był śnieżny. Myślicie, że to coś niepokojącego? To znaczy to że każdemu śni się śnieg? Tylko, że mi się śniło, że znowu byłam w Hogwarcie i szłam do Wielkiej Sali na śniadanie. Ale zamiast stołów była tam śnieżna górka i wszyscy mogli wziąć sanki i z niej zjechać. I nawet zjechałam z niej raz, ale wtedy nagle ogłoszono zawody w Quidditcha na sankach i jakiś bałwan, to znaczy prawdziwy bałwan, nie że mówię o jakimś nauczycielu bałwan, powiedział mi że jeśli chce wziąć udział, to moja drużyna potrzebuje kolejnej osoby i już chciałam kogoś znaleźć, ale... Obudziłam się.
W tym momencie przy stoliku znalazla się Electra. Hestia posłała jej szeroki uśmiech.
– Hej. Udane zakupy? Mówiliśmy o snach.
– Hm... – mruknęła, biorąc jedną z frytek, którą kelnerka właśnie przed nią postawiła. – Wiesz, czasem jak rozmawiam z poszkodowanymi w pracy, to mówią, że jeszcze wiele dni później śni im się, że ktoś znowu ich okrada, więc może chodzi tylko o to? – zasugerowała i przeniosła spojrzenie na Jessiego. Skinęła głową. – Albo właśnie z tym zamrożeniem. Tak to ma sen, ale... Sama nie wiem jak to dobrze wyjaśnić. Ale ma sens. – W sumie to chyba wszyscy byli niejako zamrożeni od tamtego czasu. Niby życie toczyło się dalej, ale czasem było tak jakoś... No... Dziwnie.
– Śnieżyce też nie brzmią dobrze – mruknęła do drugiego przyjaciela, chociaż, ponownie, na wróżbiarstwie znała się tak jak jej ojciec znał się na diecie wegetariańskiej. W ogóle. – Ale hej. Sny nie zawsze muszą coś znaczyć, nie? Może po prostu przeczytałeś o czymś podobnym? Albo nie wiem, ktoś poprzedniego dnia cię zignorował i myślałeś o tym przed snem?
Zmarszczyła brwi, bo teraz gdy o tym pomyślała, to... Sama niedawno miała sen związany ze śniegiem.
– W sumie to tak – odpowiedziała. – Chyba nie miałam ostatnio złych snów. Tylko hm... Mój też był śnieżny. Myślicie, że to coś niepokojącego? To znaczy to że każdemu śni się śnieg? Tylko, że mi się śniło, że znowu byłam w Hogwarcie i szłam do Wielkiej Sali na śniadanie. Ale zamiast stołów była tam śnieżna górka i wszyscy mogli wziąć sanki i z niej zjechać. I nawet zjechałam z niej raz, ale wtedy nagle ogłoszono zawody w Quidditcha na sankach i jakiś bałwan, to znaczy prawdziwy bałwan, nie że mówię o jakimś nauczycielu bałwan, powiedział mi że jeśli chce wziąć udział, to moja drużyna potrzebuje kolejnej osoby i już chciałam kogoś znaleźć, ale... Obudziłam się.
W tym momencie przy stoliku znalazla się Electra. Hestia posłała jej szeroki uśmiech.
– Hej. Udane zakupy? Mówiliśmy o snach.