Tarah uspokoiła się na odpowiedź córki, która zapewniła, że ma gdzie mieszkać, mimo pożarów i zniszczeń w lokalizacji, w jakiej nocowała. Wspomnienie jednak o mugolach, którzy mają zająć się remontem, sprawiło, że Nicholas uniósł brew ku górze, nie odzywając się na razie nic. Brawo Faye. – skomentował w myślach. Rodzice młodych Traversów spojrzeli po sobie, z kolei babka przerwała jedzenie, utkwiwszy badawcze spojrzenie na wnuczce.
Faye od dziecka była inna. Wyróżniała się swoim zachowaniem i poglądami. Choć tego by się nie spodziewali, że będzie mieszkać w otoczeniu mugoli. Jej wspomniana przeprowadzka była w tym momencie na rękę i być może uniknęła pytań "Dlaczego mieszka wśród mugoli?"
- Możesz zostać tutaj. Przynajmniej do czasu, aż sytuacja w Anglii się uspokoi. Dlaczego masz się zatrzymywać w Dziurawym Kotle, skoro masz dom rodzinny?Zapytała Delilah, zaznaczając w swoich słowach fakt, że po co mają szukać tymczasowych miejsc zamieszkania, jak mają tutejszą Rezydencję.
- Ciebie to także dotyczy, Nicholas.
Babka skierowała swoje spojrzenie i słowa także do wnuka. Któremu także musiała widocznie przypomnieć, że również ma dom rodzinny. Ten dom, w którym jedzą właśnie kolację. A ich pokoje pozostały nienaruszone. Zadbane jedynie o czystość. Stwierdzenie swoje dodała, kiedy wnuk przedstawił swoją sytuację mieszkalną w Londynie.
Nicholasowi już to się nie podobało.
- Dziękuję. Ale jestem potrzebny w Londynie, ze względu na wykonywany zawód.
Podziękował uprzejmie babce, posyłając także lekki uśmiech wdzięczności z którego żadne ciepło nie biło. Życie w ostatnich latach go zmieniło, a także dołączenie do organizacji, odpowiadającej za ostatnie liczne ataki.
Uwagę szybko przeniósł na siostrę i matkę, które zainteresowały się klątwą jego mieszkania. Ojciec skutecznie zamknął temat. Nie chcąc widocznie, aby Tarah się angażowała w tę sprawę. Nicholas to doceniał i myślał, aby z matką o tym porozmawiać. Lecz czy warto? Szybciej byłoby mu sprzedać te śmierdzące cztery ściany. Miał dom, lecz tylko dla siebie. Nie mówił im o tym, gdyż nie chciał tam zjazdu rodzinnego. Dlatego skłamał, że mieszka u kolegi z pracy.
Buzia Faye się nie zamykała, bo kiedy ojciec nie chciał, aby matka się w temat zagłębiała, siostra musiała wykazać swoją troskę o brata. Urocze, że aż Nicholasowi ścisnęło żołądek.
- Dziękuję siostro, ale może lepiej zacznij odpowiednio dbać o siebie.Posłał jej ostre i porozumiewawcze spojrzenie. Nie powiedział rodzicom, co wydarzyło się w Dolinie Godryka, ale może się to niebawem zmienić.
- Ma rację. Schudłeś od ostatniej wizyty u nas. Jedz.
Wtrąciła się Delilah, jakby poganiała wnuka z jedzeniem. Nicholas westchnął i spojrzał na swój talerz z sałatką. Niby coś zjadł, ale wydawać się mogło, że porcja objętościowo się nie zmieniła. Skubał?
W tym momencie Nicholas zajął się kaszlem. Niebyt ostrym, ale znośnym. Zakrył usta dłonią aby odkaszlnąć. Eliksir jaki wziął wcześniej, łagodził objawy, że nie wypalało go od środka, ale wciąż nie sprawił że kaszel zniknął.
- Przepraszam.Przeprosił, a rodzice uważniej mu się przyjrzeli zaniepokojeni?
- Po kolacji, chciałbym z wami porozmawiać dzieci.
Odezwał się Nevan, wracając do krojenia swojej nałożonej porcji mięsa.