W tych ostatnich dniach, kiedy Iskander wrócił do Francji, aby pozamykać swoje sprawy, spakować się i wrócić na dłużej do Anglii, Renigald zajął się formalnościami kupna domku w Little Hangleton. Takiego, który wraz z bratem wybrali wspólnie. Pieniędzy starczyło, gdyż podzielili się po połowie. Przyzwyczajony jednak do samotnego mieszkania Renigald, zastanawiał się, jak bardzo zmieni teraz jego życie i mieszkanie z bratem. Preferował minimalizm, jeżeli chodziło o dekorowanie pomieszczeń. O ile nie miał nic przeciwko wieszaniu cennej sztuki w postaci obrazów, aby ściany nie były puste, tak już za dużo porcelany i innych rzeźb, mało znaczących, zaczynał być problemem. Wystosowali jednak kompromis, aby pod tym względem, każdy miał swój pokój i przyozdobiony według własnego gustu. Bezpieczniej nawet, kiedy miewali gości.
Mieli także plany odnośnie wspólnego prowadzenia biznesu. Renigald wiedział, że w końcu coś musi robić, aby zarabiać. Choć nie podobało mu się to, nacisk ze strony ojca i dziadka był jednoznaczny. Inaczej, nie ma po co nazywać się Malfoyem. Zwłaszcza, gdy ojciec liczył na jego większe zaangażowanie w związek z panną Avery.
W czasie, kiedy Iskander wrócił do ich domu, Renigald przebywał w pracowni. Kreśląc na papierze męskie projekty ubrań. Aby mieć coś już do przodu, nim zatrudnią krawca do wykonywania odzieży. Na szczegółowe działania w ramach swojej pracy, mieli porozmawiać po powrocie młodszego Malfoya.
"Ren" Jak on nienawidził swojego imienia. Nawet wypowiadanego przez członków rodziny. Nawet skrócone jego wersje mu nie podchodziły. Nie odezwał się, kiedy brat do niego zwrócił. Ale niestety, musiał. Jego praca została przerwana podejściem Iskandera i jego powitalnym pocałunkiem. Odłożył narzędzie do rysowania, którym mugole nazywali ołówkiem.- Jakoś idzie.
Odparł krótko, przenosząc spokojne spojrzenie na brata.
- Po to, żeby znów prawił mi morale życia szlachcica, co powinienem robić?
Prychnął po udzieleniu odpowiedzi. Kiedyś, może napisze do dziadka, ale wiedział, że zwrotna odpowiedź będzie pouczaniem, jeżeli nie zawsze w treści informacji, że ma pracę i narzeczoną.
Renigald musiał się bardziej oprzeć o oparcie krzesła, kiedy brat postanowił wcisnąć się mu na kolana. Położył dłoń na jego udzie, kiedy ten zawiesił ramiona na jego szyi. Temat rodziny, nie zszedł na drugi plan. Wciąż był kontynuowany i teraz poruszona sprawa z zaproszeniem rodziców na kolację.
- Widziałem się z nimi dwa dni temu na kolacji. Mabon.Przypomniał bratu, ze minął się ze świętem jakie obchodzone było we wrześniu.
- Lecz skoro wróciłeś, to na pewno by chcieli z Tobą porozmawiać. Tylko, czy koniecznie ta kolacja musi być u nas?
Miał obawy? Możliwe. Ocenianie, komentowanie. Wypytywanie co planują. Ale wiedział, że muszą o tym biznesie porozmawiać. Może ojciec zaakceptuje fakt, że zaczną pracować u matki w butiku nim nabiorą doświadczenia w tym, co Renigald jednak umiał robić.