16.02.2026, 15:11 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 16.02.2026, 15:13 przez Millie Moody.)
Jego zaczepną odpowiedź potraktowała tylko uniesieniem brwi. Zaczepną… w sumie cała rozmowa taka była, całe ich życie relacja z góry skazana na porażkę.
A jednak byli tu. W namiocie. Mimo różnic wielu, a podobieństw takich, od których szły iskry i spłonąć mogło całe miasto.
Znaczy hehe, raczej od nich nie płonęło. Moody bardzo chciała wierzyć, że jej rozmówca był tym, który zabierał ogień, a nie go wzmagał.
Wypowiedziała pytanie, o życie uczuciowe Atreusa więc oraz Brenny, gniotąc w ustach przekleństwa na temat tego świętego związku, o którym nikt nie wiedział, ale ludzie gadali.
Tasowała wytrwale, wbijając ślepia w swojego rozmówcę (chociaż wolałaby, żeby milczał, bo co powiedział, to ją wkurwiało), ale gdzieś wtym gniewie i zacietrzewieniu miziało ją to i dawało satysfakcje, że może i po niej jechał, a jednak usiadł tutaj. Z butelką. Z pytaniem.
Taka była kiepska, że pan Bulstrode nie wykosztował się i nie poszedł do innego wróżbity.
Było to miłe.
Co nie było miłe, to to co nastąpiło potem.
Rozkładała karty jedna po drugiej. Królowa mieczy - dobrze, rozsądnie. Na przeszkodzie kot otoczony złotymi kielichami, pławiący się w luksusie i samozadowoleniu.
To jest Atreus - banalne do obwieszczenia.
I to by było tyle jeśli chodzi o pozytywne aspekty wszystkich 10 kart. Odwrócona wieża, odwrócony król pentagon, odwrócone trzy buławy, odwrócony rycerz kielichów. Wszystkie kurwa karty odwrócone i… dalej Gwiazda, as pentakli, sześć buław i osiem mieczy.
ODWRUKURWACONE.
Westchnęła ciężko bo i co miała mówić z takim układem. I wyśmiałaby prosto w twarz Atreusa z takim pytaniem, ale była w nim również jej przyjaciółka, a to już czyniło Moody emocjonalnie w ten cały bajzel zaangażowaną.
ja pierdole
- Dobra wiesz… najprościej ujmując. Widzisz tego kota na końcu? Tego oplecionego czerwoną włóczką? No więc wszystko co widzisz na stole, to ta włóczka, która sprawia że chuja zrobiłeś i chuja robisz. Oczekiwania ludzi, Twoje oczekiwania, wszystko co po drodze się zjebało a od Was nie zależało, nawet emocje, które powinny pchać Cię do działania, a sprawiają, że przystajesz i beczysz w kącie. Oczekujesz łatwych sukcesów i prostych rozwiązań, motasz się nadmiarem myśli. Królowa daje Ci miecz do przecięcia tego węzła. Rób albo nie rób, nie ma już czasu na próbowanie. - zawyrokowała, mrużąc oczy pośród tej kociarni, szukając czegoś co mogłoby być początkiem tego węzełka, żeby po nim dotrzeć do upragnionego kłębka.
![[Obrazek: CXXVeLh.jpeg]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=CXXVeLh.jpeg)
…i gdy zobaczyła tę mrówkę, poczuła dźwigany przez nią ciężar… nie żeby jakoś szalenie ją to zaskoczyło.
A jednak byli tu. W namiocie. Mimo różnic wielu, a podobieństw takich, od których szły iskry i spłonąć mogło całe miasto.
Znaczy hehe, raczej od nich nie płonęło. Moody bardzo chciała wierzyć, że jej rozmówca był tym, który zabierał ogień, a nie go wzmagał.
Wypowiedziała pytanie, o życie uczuciowe Atreusa więc oraz Brenny, gniotąc w ustach przekleństwa na temat tego świętego związku, o którym nikt nie wiedział, ale ludzie gadali.
Tasowała wytrwale, wbijając ślepia w swojego rozmówcę (chociaż wolałaby, żeby milczał, bo co powiedział, to ją wkurwiało), ale gdzieś wtym gniewie i zacietrzewieniu miziało ją to i dawało satysfakcje, że może i po niej jechał, a jednak usiadł tutaj. Z butelką. Z pytaniem.
Taka była kiepska, że pan Bulstrode nie wykosztował się i nie poszedł do innego wróżbity.
Było to miłe.
Co nie było miłe, to to co nastąpiło potem.
Rozkładała karty jedna po drugiej. Królowa mieczy - dobrze, rozsądnie. Na przeszkodzie kot otoczony złotymi kielichami, pławiący się w luksusie i samozadowoleniu.
To jest Atreus - banalne do obwieszczenia.
I to by było tyle jeśli chodzi o pozytywne aspekty wszystkich 10 kart. Odwrócona wieża, odwrócony król pentagon, odwrócone trzy buławy, odwrócony rycerz kielichów. Wszystkie kurwa karty odwrócone i… dalej Gwiazda, as pentakli, sześć buław i osiem mieczy.
ODWRUKURWACONE.
Westchnęła ciężko bo i co miała mówić z takim układem. I wyśmiałaby prosto w twarz Atreusa z takim pytaniem, ale była w nim również jej przyjaciółka, a to już czyniło Moody emocjonalnie w ten cały bajzel zaangażowaną.
ja pierdole
- Dobra wiesz… najprościej ujmując. Widzisz tego kota na końcu? Tego oplecionego czerwoną włóczką? No więc wszystko co widzisz na stole, to ta włóczka, która sprawia że chuja zrobiłeś i chuja robisz. Oczekiwania ludzi, Twoje oczekiwania, wszystko co po drodze się zjebało a od Was nie zależało, nawet emocje, które powinny pchać Cię do działania, a sprawiają, że przystajesz i beczysz w kącie. Oczekujesz łatwych sukcesów i prostych rozwiązań, motasz się nadmiarem myśli. Królowa daje Ci miecz do przecięcia tego węzła. Rób albo nie rób, nie ma już czasu na próbowanie. - zawyrokowała, mrużąc oczy pośród tej kociarni, szukając czegoś co mogłoby być początkiem tego węzełka, żeby po nim dotrzeć do upragnionego kłębka.
Rzut Symbol 1d258 - 140
Mrówka (sukces poprzez wytrwałość)
Mrówka (sukces poprzez wytrwałość)
…i gdy zobaczyła tę mrówkę, poczuła dźwigany przez nią ciężar… nie żeby jakoś szalenie ją to zaskoczyło.