[9.10] Ratunku, w mojej garderobie jest obcy facet

Jonathan już miał zamiar protestować, że owszem Charlotte była naprawde przystojnym mężczyznom i na pewno w swojej obecnej formie była na podium, lecz nie zasługiwała na pierwsze miejsce, ale powstrzymał się jeszcze te kilka chwil, tak aby upewnić się, że na pewno miała przed sobą Charlotte.

Oczywiście kolejne jej słowa potwierdziły, że tak, rzeczywiście świat nagle nie stworzył męskiej wersji jego przyjaciółki, która postanowiła się za nią podać, tylko Kelly ponownie natknęła się na złośliwego poltergeista.
– Nie wzruszyłem się ze względu na przedstawienie – mruknął, bo to nie tak że miał problem z uzewnętrznianiem emocji podczas obcowania ze sztuką. Po prostu nie chciał dopuścić do siebie możliwości  że coś tak kiczowatego jak tamto wystąpienie mogło wywolać w nim takie uczucia. – Wzruszyłem się bo wyobraziłem sobie jej pelny potencjał, gdyby tylko nie uznali, że wolą obsadzić w głównej roli kogoś innego niż mnie! A skoro juz ustaliliśmy, że to ty, to ponowię swoje stwierdzenie, że jesteś bardzo przystojnym mężczyznom, ale moje kości policzkowe zdecydowanie wygrywają z twoimi. No i mam bardziej czarujące spojrzenie oczu. I bardziej lśniące włosy. I w przeciwieństwie do ciebie dałbym radę chodzić ze szminka na ustach i wszyscy byliby zachwyceni, także obawiam się, że mogę ci jedynie ofiarować tymczasowe drugie miejsce powyżej Morpheusa i ex aequo z Anthonym.