03.03.2026, 18:24 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 03.03.2026, 19:35 przez Thomas Figg.)
Gdy tylko usłyszał jaki pomysł wpadł jej do głowy, miał wrażenie, że ziemia się pod nim obsuwa. To prawda, że potrafił robić prezenty, ale zazwyczaj miał na to więcej czasu, mógł dokładnie przemyśleć sprawę... A gdyby tak? Kiedy odpływał najbliższy statek do Brazylii? Oh, o 12:37, ale w przyszły piątek. No nic, czyli jednak nie było ucieczki. Ale czy doprawdy takie coś sprawiłoby że podkulił ogon i uciekł?
Kupowanie czegoś dla dwójki towarzyszy nie brzmiało tragicznie, chyba, ze było się Thomasem i przy każdym wyborze cały czas się roztrząsało o tym, czy faktycznie dokonuje dobrego wyboru. A tu jeszcze ten limit czasowy, jak nie wróci łysy, bo wyrwał sobie wszystkie włosy z głowy to będzie cud.
Zdecydowanie po tym wszystkim sprzedawcy z Pokątnej bedą w nim widzieli totalnego wariata, który nie dość, ze gada do siebie to lata po sklepach, jakby co chwilę go coś gryzło w dupsko.
Jego kapitulacją było to co miał w torbie, stanowczo nie był zadowolony z tego co kupił, miał wrażenie, że wszystko co mu wpadło w ręce nie było wystarczająco dobre. Co prawda raz natrafił na coś idealnego, ale Millie przecież zarządziła, że żadnych ubrań, a trafił na taki śmieszny sklep z przebraniami i mieli tam wielką pszczołę i kruka i pancernika... No ale brak ubrań to brak ubrań.
Zerknął podejrzliwie na Millie niosącą tacę z herbatą i ciasteczkami. Ale to tylko dlatego, że ostatnim razem kiedy pili herbatę... No cóż, nie zakończyło się to w zwykły sposób.
Ale teraz bardziej stresował się tym co powiedzą na jego zakupy, a nie tym czy faktycznie zwód podwędziła jakaś herbatę Morpheusowi.
Pokiwał głową, bo słowa mężczyzny brzmiały dobrze, trzy rundy to było to.
Wziął do rąk książkę podaną przez Basiliusa i przeczytał tytuł.
- Suchary na każdy dzień roku? Ale kto by chciał jeść tak często suchary?! - zapytał z wielkim zdziwieniem i zaczął wertować książkę pobieżnie czytając jej zawartość. - Oh... OHHH! - popatrzył półprzymkniętymi oczami na Prewetta. - A więc chcesz, żebym opowiadał mniej zabawne żarty? - zapytał ale nie czekał na odpowiedź. - To tak jakbyś prosił Armaty z Chudley aby lepiej grali w obronie lub ataku. A wiesz, że oni umieją jedynie grać w kasynie - zakończył wykonując palcami ruch pistoletów niczym rewolwerowiec. - Lepiej noś ze sobą zawsze butelkę wody mój drogi, bo przeczytam te książkę bardzo dokładnie - uśmiechnął się sięgając do swojej torby i wyjął pierwsze rzeczy.
- Powiem, że ja spanikowałem i dopadła mnie totalna niewiedza co kupić na początek, więc musiałem jakoś przełamać lody... - wyciągnął ręce w kierunku rzeczonej dwójki. W obu rękach trzymał srebrne łańcuszki, z których zwisały dwa różne wisiorki. Basilius otrzymał niewielką pszczółkę, za to Millie dostała kruka, który zamiast dwóch, miał troje oczu.
Kupowanie czegoś dla dwójki towarzyszy nie brzmiało tragicznie, chyba, ze było się Thomasem i przy każdym wyborze cały czas się roztrząsało o tym, czy faktycznie dokonuje dobrego wyboru. A tu jeszcze ten limit czasowy, jak nie wróci łysy, bo wyrwał sobie wszystkie włosy z głowy to będzie cud.
Zdecydowanie po tym wszystkim sprzedawcy z Pokątnej bedą w nim widzieli totalnego wariata, który nie dość, ze gada do siebie to lata po sklepach, jakby co chwilę go coś gryzło w dupsko.
Jego kapitulacją było to co miał w torbie, stanowczo nie był zadowolony z tego co kupił, miał wrażenie, że wszystko co mu wpadło w ręce nie było wystarczająco dobre. Co prawda raz natrafił na coś idealnego, ale Millie przecież zarządziła, że żadnych ubrań, a trafił na taki śmieszny sklep z przebraniami i mieli tam wielką pszczołę i kruka i pancernika... No ale brak ubrań to brak ubrań.
Zerknął podejrzliwie na Millie niosącą tacę z herbatą i ciasteczkami. Ale to tylko dlatego, że ostatnim razem kiedy pili herbatę... No cóż, nie zakończyło się to w zwykły sposób.
Ale teraz bardziej stresował się tym co powiedzą na jego zakupy, a nie tym czy faktycznie zwód podwędziła jakaś herbatę Morpheusowi.
Pokiwał głową, bo słowa mężczyzny brzmiały dobrze, trzy rundy to było to.
Wziął do rąk książkę podaną przez Basiliusa i przeczytał tytuł.
- Suchary na każdy dzień roku? Ale kto by chciał jeść tak często suchary?! - zapytał z wielkim zdziwieniem i zaczął wertować książkę pobieżnie czytając jej zawartość. - Oh... OHHH! - popatrzył półprzymkniętymi oczami na Prewetta. - A więc chcesz, żebym opowiadał mniej zabawne żarty? - zapytał ale nie czekał na odpowiedź. - To tak jakbyś prosił Armaty z Chudley aby lepiej grali w obronie lub ataku. A wiesz, że oni umieją jedynie grać w kasynie - zakończył wykonując palcami ruch pistoletów niczym rewolwerowiec. - Lepiej noś ze sobą zawsze butelkę wody mój drogi, bo przeczytam te książkę bardzo dokładnie - uśmiechnął się sięgając do swojej torby i wyjął pierwsze rzeczy.
- Powiem, że ja spanikowałem i dopadła mnie totalna niewiedza co kupić na początek, więc musiałem jakoś przełamać lody... - wyciągnął ręce w kierunku rzeczonej dwójki. W obu rękach trzymał srebrne łańcuszki, z których zwisały dwa różne wisiorki. Basilius otrzymał niewielką pszczółkę, za to Millie dostała kruka, który zamiast dwóch, miał troje oczu.