10.03.2026, 23:46 ✶
Reakcja Erika na wspomnienie Atreusa trochę ją zdziwiła. Na tyle by uniosła brwi, ale nie mówiła już nic dalej, bo ostatecznie poza odsiadką lecznicowoduszową była niecałe dwa miesiące i no dotarło do niej że tam coś tam wianki i chociaż rytuał był już przerwany, to miała takie poczucie, że tych dwoje częściej się ze sobą buja niż nie buja. Ale w sumie była ostatnią osobą do oceniania takich rzeczy, bo sama nie nadążała za własną głową a co dopiero za cudzą. Z drugiej strony… auror pytał właśnie o Brennę w kontekście związkowym.
Pierdolona etyka zawodowa.
Nic nie powiedziała, zamiast tego skupiła się na planowaniu imprezy.
- Łódka? Zajebiście, jeszcze nigdy na niej nie byłam. Taki z Ciebie przyjaciel, pewnie spraszasz tam dupery, zamiast swoich kumpli, nieładnie Eryczek, bardzo nieładnie - beształa go, czując przyjemny powiew starych, na wskroś znajomych kolein prowadzonych przez nich rozmów od czasów szkolnych. Jeden rocznik. Jedna drużyna. Jedna służba. Można powiedzieć, że znali się jak łyse konie, choć - w sumie nie była to aż taka prawda. Moody była jednak zbyt pieprznięta na standardy Erika, by na nią nadążył, a i sam zainteresowany… cóż, miał swoje tajemnice. - Jak miałabym Ci coś pomóc, to wiesz, mów, ogarnie się, choćbym miała się po to teleportować na drugi koniec kraju. Mogę załatwić magiczny adapter, albo jak chcesz ubrać się jak cyganka i wróżyć wszystkim całą noc dla rozrywki. Albo dosypać wiagry do drinków. Co powiesz, zasłużyłeś sobie po tych całych przewałkach w ostatnim czasie na wykurwiście dobre urodziny. - spalona noc, była ukoronowaniem pasma nieszczęść nękającego Erika i choć z herbaty wywróżyła mu całkiem niezłe rzeczy, to mimo wszystko przy kolejnym spotkaniu nie porwał jej na ręce i nie wyściskał za pomyślną wróżbę. Miała pewne obawy co do tego.
- Hipogryf miniaturka… To mała od Nory prawda? Ona ma jakiegoś fizia na punkcie hipogryfów? Ech te dzieciory, aż żałuje że mój chrzestny nie był dziany. Mogłabym sobie zażyczyć nie wiem… jakiś kurs we Francji bajeru lansu i malarstwa. - rozmarzyła się, chociaż teraz - terapeutycznie oczywiście - malowała więcej niż kiedykolwiek wcześniej.
Zaraz potem Erik zaczął opowiadać jej co w robocie i od razu pożałowała że zapytała. Zdawało jej się to niemożebnie nudne, wobec tego z czym się zmagali w zakonie. - Pojebane to było, że żadne ochronki nie zadziałały. Te chmury utrzymały się kilka dni, ja byłam taka zesrana, że następnego dnia znowu spadnie ten pierdolony deszcz ognia… - westchnęła - Jak myślisz co jebnie następne? Mam obawę, że zimą tak zapiździ mrozem, że zatęsknimy za pożarami. Przynajmniej nikt nie marsł. - westchnęła ciężko skupiając się na kieliszku. Co oni w sumie mogli? Garstka byłych uczniów Dumbledora z różdżkami w garści.
Pierdolona etyka zawodowa.
Nic nie powiedziała, zamiast tego skupiła się na planowaniu imprezy.
- Łódka? Zajebiście, jeszcze nigdy na niej nie byłam. Taki z Ciebie przyjaciel, pewnie spraszasz tam dupery, zamiast swoich kumpli, nieładnie Eryczek, bardzo nieładnie - beształa go, czując przyjemny powiew starych, na wskroś znajomych kolein prowadzonych przez nich rozmów od czasów szkolnych. Jeden rocznik. Jedna drużyna. Jedna służba. Można powiedzieć, że znali się jak łyse konie, choć - w sumie nie była to aż taka prawda. Moody była jednak zbyt pieprznięta na standardy Erika, by na nią nadążył, a i sam zainteresowany… cóż, miał swoje tajemnice. - Jak miałabym Ci coś pomóc, to wiesz, mów, ogarnie się, choćbym miała się po to teleportować na drugi koniec kraju. Mogę załatwić magiczny adapter, albo jak chcesz ubrać się jak cyganka i wróżyć wszystkim całą noc dla rozrywki. Albo dosypać wiagry do drinków. Co powiesz, zasłużyłeś sobie po tych całych przewałkach w ostatnim czasie na wykurwiście dobre urodziny. - spalona noc, była ukoronowaniem pasma nieszczęść nękającego Erika i choć z herbaty wywróżyła mu całkiem niezłe rzeczy, to mimo wszystko przy kolejnym spotkaniu nie porwał jej na ręce i nie wyściskał za pomyślną wróżbę. Miała pewne obawy co do tego.
- Hipogryf miniaturka… To mała od Nory prawda? Ona ma jakiegoś fizia na punkcie hipogryfów? Ech te dzieciory, aż żałuje że mój chrzestny nie był dziany. Mogłabym sobie zażyczyć nie wiem… jakiś kurs we Francji bajeru lansu i malarstwa. - rozmarzyła się, chociaż teraz - terapeutycznie oczywiście - malowała więcej niż kiedykolwiek wcześniej.
Zaraz potem Erik zaczął opowiadać jej co w robocie i od razu pożałowała że zapytała. Zdawało jej się to niemożebnie nudne, wobec tego z czym się zmagali w zakonie. - Pojebane to było, że żadne ochronki nie zadziałały. Te chmury utrzymały się kilka dni, ja byłam taka zesrana, że następnego dnia znowu spadnie ten pierdolony deszcz ognia… - westchnęła - Jak myślisz co jebnie następne? Mam obawę, że zimą tak zapiździ mrozem, że zatęsknimy za pożarami. Przynajmniej nikt nie marsł. - westchnęła ciężko skupiając się na kieliszku. Co oni w sumie mogli? Garstka byłych uczniów Dumbledora z różdżkami w garści.