12.03.2026, 23:48 ✶
Odile natomiast nigdy nie starała się jakkolwiek modyfikować ministerialnej szaty, a mimo to zwracała na siebie uwagę współpracowników. Dawno już przyzwyczaiła się do tego, że jej wschodnie rysy przyciągają niechciane spojrzenia, nawet w poważnych czarodziejskich ośrodkach naukowych. Wschodnie rysy i status krwi. Jednak podobnie do Charlotte, nie zamierzała zachowywać się jakby czuła się nie na miejscu. Była przecież takim samym pracownikiem Departamentu Tajemnic, więc jeśli musiała znosić natrętne gapiostwo, tak samo ci ignoranci musieli znosić jej obecność tutaj. Poza tym w pracy i tak nie miała możliwości by wtopić się w tłum zmieniając wygląd, jak to miała w zwyczaju.
Fawley nie znała Charlotte na tyle dobrze, by móc odróżniać jej fałszywe uśmiechy od prawdziwych. Potrafiła jednak rozpoznać ten charakterystyczny błysk zainteresowania, który pojawiał się w oczach osoby szczerze zainteresowanej danym tematem. Sama zapewne wyglądała teraz podobnie, ponieważ przekazano jej mózg, w którym zapewne zaszły jakieś nietypowe procesy. Po prawdzie, kiedy tylko Odile usłyszała o tym przypadku, nie mogła się doczekać aż trafi pod jej skalpel. Dla większości ludzi zapewne sam koncept ekscytowania się analizowaniem organu martwego człowieka był odrażający, lecz dla Fawley były to po prostu ciekawe badania naukowe. Pani Kelly najwyraźniej zdawała się myśleć podobnie, a obecność zainteresowanej osoby zawsze była mile widziana.
– Już na pierwszy rzut oka widać, że jego mózgowie jest spłaszczone. – powiedziała, unosząc słój z organem na wysokość swojej twarzy. Mózg denata został w tej formie przekazany do Departamentu Tajemnic, po tym jak podczas sekcji zwłok wykryto nieprawidłowości. Odile obróciła jeszcze parę razy słój, przyglądając się mu uważnie i następnie położyła go na stole, który znajdował się między nią i Charlotte. Już wcześniej zmieniła ministerialną szatę na biały fartuch (zdaniem Kelly zapewne równie nieestetyczny), a teraz przywdziała również gumowe rękawice. Tak przygotowana, mogła dowoli macać powierzchnię organu, za co też się zabrała. – Tak, zmiana jest na tyle intensywna, że musiało do niej dojść w wyniku ciężkich obrażeń czaszkowo-mózgowych. – przejechała delikatnie urękawicznioną dłonią po glutowatej strukturze. Zawsze dziwiło ją, że wystarczyłoby tylko mocniej uścisnąć by odkształcić tak istotny organ. – Ale według przekazanych informacji, po odniesieniu obrażeń denat był jeszcze w stanie funkcjonować przez jakiś czas. Obrzęk mózgu nie był zatem bezpośrednią przyczyną śmierci, a przynajmniej nie jedyną. Mogłabyś przypomnieć okoliczności wypadku? – przeniosła swoje skupione spojrzenie na siedzącą kobietę.
Charlotte faktycznie nie pasowała do tej mrocznej sali badań, nie ze swoją modną fryzurą i eleganckimi dodatkami. Odile jednak wiedziała lepiej niż żeby oceniać ludzi po wyglądzie, więc zwracała się do Kelly jak jedna profesjonalistka do drugiej. Poza tym, słyszała kiedyś plotki o tym, że ta czystokrwista pani była kiedyś zamieszana w skandal, więc mogła się po niej spodziewać wszystkiego.
Fawley nie znała Charlotte na tyle dobrze, by móc odróżniać jej fałszywe uśmiechy od prawdziwych. Potrafiła jednak rozpoznać ten charakterystyczny błysk zainteresowania, który pojawiał się w oczach osoby szczerze zainteresowanej danym tematem. Sama zapewne wyglądała teraz podobnie, ponieważ przekazano jej mózg, w którym zapewne zaszły jakieś nietypowe procesy. Po prawdzie, kiedy tylko Odile usłyszała o tym przypadku, nie mogła się doczekać aż trafi pod jej skalpel. Dla większości ludzi zapewne sam koncept ekscytowania się analizowaniem organu martwego człowieka był odrażający, lecz dla Fawley były to po prostu ciekawe badania naukowe. Pani Kelly najwyraźniej zdawała się myśleć podobnie, a obecność zainteresowanej osoby zawsze była mile widziana.
– Już na pierwszy rzut oka widać, że jego mózgowie jest spłaszczone. – powiedziała, unosząc słój z organem na wysokość swojej twarzy. Mózg denata został w tej formie przekazany do Departamentu Tajemnic, po tym jak podczas sekcji zwłok wykryto nieprawidłowości. Odile obróciła jeszcze parę razy słój, przyglądając się mu uważnie i następnie położyła go na stole, który znajdował się między nią i Charlotte. Już wcześniej zmieniła ministerialną szatę na biały fartuch (zdaniem Kelly zapewne równie nieestetyczny), a teraz przywdziała również gumowe rękawice. Tak przygotowana, mogła dowoli macać powierzchnię organu, za co też się zabrała. – Tak, zmiana jest na tyle intensywna, że musiało do niej dojść w wyniku ciężkich obrażeń czaszkowo-mózgowych. – przejechała delikatnie urękawicznioną dłonią po glutowatej strukturze. Zawsze dziwiło ją, że wystarczyłoby tylko mocniej uścisnąć by odkształcić tak istotny organ. – Ale według przekazanych informacji, po odniesieniu obrażeń denat był jeszcze w stanie funkcjonować przez jakiś czas. Obrzęk mózgu nie był zatem bezpośrednią przyczyną śmierci, a przynajmniej nie jedyną. Mogłabyś przypomnieć okoliczności wypadku? – przeniosła swoje skupione spojrzenie na siedzącą kobietę.
Charlotte faktycznie nie pasowała do tej mrocznej sali badań, nie ze swoją modną fryzurą i eleganckimi dodatkami. Odile jednak wiedziała lepiej niż żeby oceniać ludzi po wyglądzie, więc zwracała się do Kelly jak jedna profesjonalistka do drugiej. Poza tym, słyszała kiedyś plotki o tym, że ta czystokrwista pani była kiedyś zamieszana w skandal, więc mogła się po niej spodziewać wszystkiego.