18.03.2026, 09:23 ✶
Nie dało się walczyć na wojnie i nie brudzić sobie rąk. Gdyby lepiej znała się na mugolskiej historii, wiedziałaby, że walka podziemiach podczas wojny opierała się często na zamachach i napadach. Nie znała też na tyle dokładnie, ale nie była głupia: wiedziała, że nie uda się im przejść przez to wszystko z czystymi sumieniami i dłońmi.
Ale bardzo nie chciała, aby stali się dokładnie tym, z czym walczyli.
– Naprawdę? A jeśli rzucicie ten przylepiający, nad którymi pracujecie, pod nogi komuś, kto atakuje? – spytała Brenna na tę uwagę, że eliksiry nie pomogą. – Ale nie mam zamiaru cię zniechęcać do ćwiczeń magii. Jeśli tak się sprawy mają, proponuję skupić się na początku albo na rozwinięciu twojej najmocniejszej zdolności czyli kształtowania, albo na podciągnięciu translokacji. Jest przydatna przy rozbrajaniu albo gdybyś musiała kogoś teleportować.
Lub uciec sama, ale Brenna miała dziwne przeczucie, graniczące z pewnością, że ewakuowanie kogoś innego bardziej przemówi do Olivii. I po prawdzie Brenna chyba wolała, aby Olivia na początek skupiła się na tym. Bo jeśli specjalizowałeś się właśnie w kształtowaniu to już świadczyło o twojej roli i twoim stylu walki.
Zostawałeś na pierwszej linii.
– Z kształtowaniem mogłabym pomóc ci ja. – Quirke była dobra, czar, którym potraktowała tamtych napastników robił wrażenie, ale Brenna, nawet jeśli miewała skłonności do tego, by niektóre swoje atuty minimalizować, doskonale wiedziała, że z tym dzieje radzi sobie świetnie. Eksperymentowała, szukała sposobów na łączenie tej magii z innymi i pewnie mogła pokazać jej parę sztuczek. – W translokacji dobra jest Millie i jeden z braci Nory, on też świetnie radzi sobie z rozpraszaniem, jestem pewna, że któreś z nich znalazłoby czas, żeby przećwiczyć z tobą parę rzeczy.
A jeśli ona znalazłaby czas, to może i mogłaby do nich dołączyć, bo sama próbowała podciągnąć się w tej dziedzinie magii.
– Chociaż poza samą magią i zaklęciami ważniejsze jest… – zawahała się, próbując właściwie dobrać słowa. Ją do walki szkolono właściwie odkąd była dzieckiem: najpierw w formie zabawy. To było coś, co lubiła, czym żyła, czym w pewnym sensie oddychała i ciężko było jej czasem zamknąć to w zdaniach. – Nauka samej walki, jakkolwiek głupio to nie zabrzmi. Wykorzystywania tego, co cię otacza, szybkości reakcji, dobrania czaru, który lepiej zadziała w danej chwili. Nad tym też trzeba będzie popracować i postaram się z tym pomóc.
Na wypadek, gdyby z nieba znów spadły popioły, a przed Olivią stanęli ludzie w maskach.
Ale bardzo nie chciała, aby stali się dokładnie tym, z czym walczyli.
– Naprawdę? A jeśli rzucicie ten przylepiający, nad którymi pracujecie, pod nogi komuś, kto atakuje? – spytała Brenna na tę uwagę, że eliksiry nie pomogą. – Ale nie mam zamiaru cię zniechęcać do ćwiczeń magii. Jeśli tak się sprawy mają, proponuję skupić się na początku albo na rozwinięciu twojej najmocniejszej zdolności czyli kształtowania, albo na podciągnięciu translokacji. Jest przydatna przy rozbrajaniu albo gdybyś musiała kogoś teleportować.
Lub uciec sama, ale Brenna miała dziwne przeczucie, graniczące z pewnością, że ewakuowanie kogoś innego bardziej przemówi do Olivii. I po prawdzie Brenna chyba wolała, aby Olivia na początek skupiła się na tym. Bo jeśli specjalizowałeś się właśnie w kształtowaniu to już świadczyło o twojej roli i twoim stylu walki.
Zostawałeś na pierwszej linii.
– Z kształtowaniem mogłabym pomóc ci ja. – Quirke była dobra, czar, którym potraktowała tamtych napastników robił wrażenie, ale Brenna, nawet jeśli miewała skłonności do tego, by niektóre swoje atuty minimalizować, doskonale wiedziała, że z tym dzieje radzi sobie świetnie. Eksperymentowała, szukała sposobów na łączenie tej magii z innymi i pewnie mogła pokazać jej parę sztuczek. – W translokacji dobra jest Millie i jeden z braci Nory, on też świetnie radzi sobie z rozpraszaniem, jestem pewna, że któreś z nich znalazłoby czas, żeby przećwiczyć z tobą parę rzeczy.
A jeśli ona znalazłaby czas, to może i mogłaby do nich dołączyć, bo sama próbowała podciągnąć się w tej dziedzinie magii.
– Chociaż poza samą magią i zaklęciami ważniejsze jest… – zawahała się, próbując właściwie dobrać słowa. Ją do walki szkolono właściwie odkąd była dzieckiem: najpierw w formie zabawy. To było coś, co lubiła, czym żyła, czym w pewnym sensie oddychała i ciężko było jej czasem zamknąć to w zdaniach. – Nauka samej walki, jakkolwiek głupio to nie zabrzmi. Wykorzystywania tego, co cię otacza, szybkości reakcji, dobrania czaru, który lepiej zadziała w danej chwili. Nad tym też trzeba będzie popracować i postaram się z tym pomóc.
Na wypadek, gdyby z nieba znów spadły popioły, a przed Olivią stanęli ludzie w maskach.
Don't promise to live forever. Promise to forever live while you're alive.