[Wiosna 72, Sklep na Horyzontalnej] Brenna, Erik i Heather

- Nie, do mojej cery nie mają uwag. Natomiast babcia uważa, że powinnam bardziej zadbać o włosy, ciocia, że powinnam poprawić sobie nos, a prababcia, że powinnam ubierać się bardziej kobieco... jeśli chodzi o cerę, to uważają, że z twoją jest coś nie tak, ale chyba po prostu dlatego, że ostatnio widzieli cię... w pewnym okresie w miesiącu– wyrecytowała Brenna automatycznie na słowa Erika. I nawet w tym przypadku nie było to jej zwykłe rozgadanie, a prawda. Jej krewni z domu Potterów nie zawsze potrafili zrozumieć, dlaczego mogąc poprawić sobie twarz, tego nie zrobiła. A już właściwie nikt z nich nie pojmował, dlaczego nie zadbała o to, aby jej włosy wyglądały idealnie.
- Nie zdarzy się żaden wypadek – ucięła stanowczo Brenna. Była czarnowidzem, owszem, ale nie aż takim. – Chociaż faktycznie, myślę, że będzie wam raźniej we dwójkę – zgodziła się, posyłając Wood uśmiech. Była absolutnie nieświadoma, że ta uważa, że Brenna znała się na wszystkim. Na nieszczęście tak nie było. Nie miała pojęcia o wielu ważnych dziedzinach magii. Oklumencji choćby, której bardzo mogła potrzebować.
- Latałam w Hogwarcie, ale od tamtego czasu tego nie robiłam. Wolę teleportację albo na krótkie dystanse przemieszczam się jako wilk – przyznała Brenna. – To znaczy do niedawna. I miotła próbowała mnie zabić, i tego dnia próbowała też zabić moją kuzynkę, stąd mamy nowe dochodzenie – parsknęła. Mogło brzmieć to jak żart, ale Brenna ani trochę nie żartowała. Naprawdę na ich biurkach pojawiła się sprawa dotycząca narażenia zdrowia i życia za pomocą klątwy rzuconej na miotły. – Trochę się więc zraziłam.
Zasadniczo nie była pewna, czy w ogóle zechce znów trenować latanie na miotle.
Sprzedawca na słowa Brenny zaczął wykładać na ladę kolejne pudełeczka. A ona przeglądała je, z radosnym uśmiechem na twarzy, i komentowała po swojemu, plotąc te „brennowe” głupoty, jakby wcale, ale to wcale nie spodziewała się, że jutro może skończyć się świat.
- Popatrz, tu mam świeczki jako dodatek do prezentu dla Mab. Wiem, że Nora robi świetne świeczki, ale te są w kształcie kotków. A tutaj świece relaksacyjne, które chciała mama i kadzidło, żeby udobruchać babcię, bo zgubiłam spinkę, którą mi dała – plotła Brenna, a jednocześnie bardzo sprawnie dzieliła wszystkie zamówione rzeczy na trzy kupki. Jedna zawierała właśnie te wszystkie prezenty i inne rzeczy kupione dla niepoznaki. Druga świece, trzecia zaś – kadzidła. Tę drugą Brenna wręczyła Erika, a trzecią Heather. Sama zabrała pierwszą, największą, z którą miała zamiar potem się teleportować. – Życzycie sobie może coś jeszcze? – spytała, niemalże z maniakalnym uśmiechem kogoś, kto właśnie wpadł w szał zakupów i jest gotów wykupić cały sklep. Nie, wcale nie przyszła tutaj konkretnie po te magiczne świeczki, podobno absolutnie niezbędne dla nich podczas Beltaine.