20.04.2026, 08:14 ✶
Świat, w którym przeżywała swoje życie panna Pandit był światem, który sobie ukochała. Nie czyniło go to piękniejszym, ulice naraz nie stały się czystsze, a ludzie wciąż w większości pozostawali bucami. Ale chłonęła go takim jaki był, bo nie znała przecież innego. Londyn zawsze wydawał jej się przerażająco wielki, więc bała się podróżować sama. Teleportacja przychodziła jej z łatwością, ale zawsze istniał cień szansy, że się rozszczepi - nie podejmowała więc ryzyka zbyt często, bo nie miała nikogo kto by ją uratował. Podróżowała więc wiele pociągami albo Błędnym Rycerzem. Nigdy siecią fiuu z oczywistych powodów.
A teraz - poznawała świat, którego nie znała wcześniej. Świat nocnych neonów, zgiełku i ludzi, którzy nie chodzą spać z nadejściem zmierzchu. Niezwykły świat! Przepiękny! Czy więc było tak dziwnym, że złapana za nadgarstek i pociągnięta do knajpki, Navi z pewnością była najszczęśliwszą osobą na całym tym świecie.
Rozbierała akurat frytkę na części pierwsze, próbując rozgryźć w jaki sposób została przygotowana i jakich użyto przypraw, gdy Alex… zaczął marudzić. Westchnęła bezgłośnie. Jeśli nie chciał czytać, wcale przecież nikt go nie zmuszał.
- Nie lubię gdy ludzie sprzedają Dar.
Spochmurniała odrobinę, odstawiając szklankę na rozchwiany stolik z nieco większym impetem niż zamierzała. Przecież ona… ona też wróżyła ludziom jeśli tego potrzebowali. Zawsze na jej stoisku stała tabliczka z informacją, że panienka potrafi odczytywać znaki przyszłości z dłoni i dymu kadzideł. Nie powinna była? Nawet jeśli czasem nie brała od ludzi pieniędzy, zwłaszcza teraz, gdy większość bardzo ucierpiała w tych okropnych pożarach? Dlaczego mówił o tym z taką… pogardą?
Choć wcześniej nachyliła się w jego stronę, by pokazać palcem gdzie dokładnie ma czytać - teraz odsunęła się, pogrążona w rozterkach. Może mogłaby się obejść bez tych kilku czy kilkunastu sykli w tygodniu, które miała z wróżenia innym ludziom? Wystarczyłoby zrobić kilka świec więcej, albo teraz, gdy dzień stawał się krótszy, a wieczory chłodniejsze, wrócić do robienia na drutach szalików albo skarpet. Nie potrafiła dziergać skarpet, ale może się nauczyć. Albo takie swetry. Miała jeszcze trochę wełny schowanej w skrzyni w kuchni. Chociaż nie była pewna czy przypadkiem nie dorwały się do niej mole, ale zawsze może dokupić nowy motek!
Nie chciała dalej sprzedawać wróżb jeśli miało to mu to sprawić przykrość.
Alexander zaczął w końcu czytać, a Navi bardzo uważnie słuchać. Co prawda, żeby mieć użytek z horoskopu partnerskiego to trzeba chyba było mieć partnera, ale… Alex był takim trochę jej partnerem. Do gargulków na przykład. Pokiwała głową, gdy powiedział o “mniej werbalnym sposobie”. No tak. Znaczy, że nie będą musieli schodzić na dno jeziora. To ważne, bo woda zaczynała się robić irracjonalnie zimna. "Wasza relacja stoi na rozdrożu". Pokręciła głową. Straszna głupota. Przecież jak nie ten turniej to inny! Nie ma co zaraz myśleć o rozchodzeniu się. "Od ciebie zależy czy odważysz się pokazać czego naprawdę chcesz…"Czego ona chce? Zmarszczyła delikatnie nos. Nigdy nie miało większego znaczenia to czego chciała? A przecież nie chciała prosić o nie wiadomo co. Nie chciała żeby myślał, że jest niegrzeczna i lubi go tylko dla pieniędzy. Alexander i tak robił dla niej bardzo dużo. Jak wtedy, gdy ściągnął tego czarodzieja do naprawy jej okien. Nie spodziewała się, ale piękny był to gest. Albo jak kupił łóżko. Nie spodziewała się!
Na słowo “namiętność” policzki Jahnavi pokryły się rumieńcem zawstydzenia, więc bardzo szybko sięgnęła po frytkę, próbując się ukryć za włosami. Niewiarygodne, że pisali o… o takich rzeczach w gazecie! To przecież czytały na pewno dzieci. Angielskie rozpasanie było zaiste przerażające.
Metodycznie moczyła frytkę w ketchupie, póki lepki sos nie okleił jej całej. Dla zajęcia czasu. Zjadła ją, starając się mimo wszystko unikać spojrzenia Alexandra. Nie, to był jakiś dziwny horoskop dla ludzi z prawdziwymi partnerami, a nie takimi do gry w gargulki. Oblizała umorusany palec, gdy zaczął czytać swój własny.
Czy Alexander ma takiego partnera?
Naraz zaczęła się zastanawiać. Nie nosił obrączki, to wiedziała na pewno. Ale nie musiał zaraz nosić obrączki, prawda? Taki wielki pan jak Alexander mógł być zaręczony. To też się zdarzało. Gdy była młodsza często widziała jak rodzice wybierają swoim dzieciom żony i mężów. Taka była tradycja. Ale gdy przyjechała z tatą do Anglii - ten nigdy nie poruszył tematu wydania córki za mąż. A Navi nie naciskała. Ojciec potrzebował jej bardziej. Kiedy umarł… w ogóle przestała myśleć o założeniu własnej rodziny.
No ale Alexander to co innego. Nie pytała go o to nigdy, bo i po co? Gdyby robili coś złego na pewno zaraz by jej o tym powiedział, a może przedstawiłby jej wybrankę? Na pewno musiała być przemiłą, uczynną dziewczyną. Założyła włosy za ucho, a gdy przeczytał o skłonności do nadinterpretacji… zaśmiała się bezgłośnie. O to to! Klasnęła w dłonie. No przecież, że pan wróżbita z gazety miał rację! Alex zawsze wszystko nadinterpretował. Oczywiście nie wyłapała momentu, kiedy Mulciber litościwie pominął co pikantniejsze fragmenty horoskopu.
"Planety sprzyjają, odważcie się mówić wprost". Pokiwała głową. Tak, taka rozmowa na pewno by bardzo dobrze Alexandrowi i jego partnerce zrobiła. Navi nie do końca co prawda rozumiała co oznacza “odnalezienie nowej głębi”, ale podejrzewała, że chodzi o coś co w jej wierze nazywano karmicznym porozumieniem dusz.
Oparła łokieć o blat stołu, a policzek o dłoń. Sprawiała wrażenie naprawdę przejętej tym całym horoskopem. Bo wiadomo - jej to się wcale nie spełni, bo nie ma “partnera”, ale co jeśli Alexander doprowadzi do jakiejś strasznej katastrofy, bo nie będzie potrafił dogadać się ze swoją wybranką? A może (i ta myśl ją szalenie naraz przeraziła) to ona stanie się tą kością niezgody? Nie chciała. Naprawdę Mulciber będzie musiał porozmawiać ze swoją piękną i miłą narzeczoną (szkoda, że nie znała jej imienia, bo już sobie kobietę wyobraziła jako przepięknej urody blondynkę z jasnymi oczami i tak samo wielką miłością do psów co ta Alexandra) albo najlepiej - niech zabierze ją na kolejny turniej gargulkowy! To bardzo zbliża ludzi.
Zabrała mu z rąk gazetę, dając jasny sygnał, że starczy już czytania tych bezeceństw. Nawet przez moment nie przyszło jej do głowy, żeby zastanowić się… czy przypadkiem gwiazdy nie mówią o nich. To byłoby bardzo naiwne myślenie, a Jahnavi Pandit nie była naiwną dziewczynką!
!BINGO A3
A teraz - poznawała świat, którego nie znała wcześniej. Świat nocnych neonów, zgiełku i ludzi, którzy nie chodzą spać z nadejściem zmierzchu. Niezwykły świat! Przepiękny! Czy więc było tak dziwnym, że złapana za nadgarstek i pociągnięta do knajpki, Navi z pewnością była najszczęśliwszą osobą na całym tym świecie.
Rozbierała akurat frytkę na części pierwsze, próbując rozgryźć w jaki sposób została przygotowana i jakich użyto przypraw, gdy Alex… zaczął marudzić. Westchnęła bezgłośnie. Jeśli nie chciał czytać, wcale przecież nikt go nie zmuszał.
- Nie lubię gdy ludzie sprzedają Dar.
Spochmurniała odrobinę, odstawiając szklankę na rozchwiany stolik z nieco większym impetem niż zamierzała. Przecież ona… ona też wróżyła ludziom jeśli tego potrzebowali. Zawsze na jej stoisku stała tabliczka z informacją, że panienka potrafi odczytywać znaki przyszłości z dłoni i dymu kadzideł. Nie powinna była? Nawet jeśli czasem nie brała od ludzi pieniędzy, zwłaszcza teraz, gdy większość bardzo ucierpiała w tych okropnych pożarach? Dlaczego mówił o tym z taką… pogardą?
Choć wcześniej nachyliła się w jego stronę, by pokazać palcem gdzie dokładnie ma czytać - teraz odsunęła się, pogrążona w rozterkach. Może mogłaby się obejść bez tych kilku czy kilkunastu sykli w tygodniu, które miała z wróżenia innym ludziom? Wystarczyłoby zrobić kilka świec więcej, albo teraz, gdy dzień stawał się krótszy, a wieczory chłodniejsze, wrócić do robienia na drutach szalików albo skarpet. Nie potrafiła dziergać skarpet, ale może się nauczyć. Albo takie swetry. Miała jeszcze trochę wełny schowanej w skrzyni w kuchni. Chociaż nie była pewna czy przypadkiem nie dorwały się do niej mole, ale zawsze może dokupić nowy motek!
Nie chciała dalej sprzedawać wróżb jeśli miało to mu to sprawić przykrość.
Alexander zaczął w końcu czytać, a Navi bardzo uważnie słuchać. Co prawda, żeby mieć użytek z horoskopu partnerskiego to trzeba chyba było mieć partnera, ale… Alex był takim trochę jej partnerem. Do gargulków na przykład. Pokiwała głową, gdy powiedział o “mniej werbalnym sposobie”. No tak. Znaczy, że nie będą musieli schodzić na dno jeziora. To ważne, bo woda zaczynała się robić irracjonalnie zimna. "Wasza relacja stoi na rozdrożu". Pokręciła głową. Straszna głupota. Przecież jak nie ten turniej to inny! Nie ma co zaraz myśleć o rozchodzeniu się. "Od ciebie zależy czy odważysz się pokazać czego naprawdę chcesz…"Czego ona chce? Zmarszczyła delikatnie nos. Nigdy nie miało większego znaczenia to czego chciała? A przecież nie chciała prosić o nie wiadomo co. Nie chciała żeby myślał, że jest niegrzeczna i lubi go tylko dla pieniędzy. Alexander i tak robił dla niej bardzo dużo. Jak wtedy, gdy ściągnął tego czarodzieja do naprawy jej okien. Nie spodziewała się, ale piękny był to gest. Albo jak kupił łóżko. Nie spodziewała się!
Na słowo “namiętność” policzki Jahnavi pokryły się rumieńcem zawstydzenia, więc bardzo szybko sięgnęła po frytkę, próbując się ukryć za włosami. Niewiarygodne, że pisali o… o takich rzeczach w gazecie! To przecież czytały na pewno dzieci. Angielskie rozpasanie było zaiste przerażające.
Metodycznie moczyła frytkę w ketchupie, póki lepki sos nie okleił jej całej. Dla zajęcia czasu. Zjadła ją, starając się mimo wszystko unikać spojrzenia Alexandra. Nie, to był jakiś dziwny horoskop dla ludzi z prawdziwymi partnerami, a nie takimi do gry w gargulki. Oblizała umorusany palec, gdy zaczął czytać swój własny.
Czy Alexander ma takiego partnera?
Naraz zaczęła się zastanawiać. Nie nosił obrączki, to wiedziała na pewno. Ale nie musiał zaraz nosić obrączki, prawda? Taki wielki pan jak Alexander mógł być zaręczony. To też się zdarzało. Gdy była młodsza często widziała jak rodzice wybierają swoim dzieciom żony i mężów. Taka była tradycja. Ale gdy przyjechała z tatą do Anglii - ten nigdy nie poruszył tematu wydania córki za mąż. A Navi nie naciskała. Ojciec potrzebował jej bardziej. Kiedy umarł… w ogóle przestała myśleć o założeniu własnej rodziny.
No ale Alexander to co innego. Nie pytała go o to nigdy, bo i po co? Gdyby robili coś złego na pewno zaraz by jej o tym powiedział, a może przedstawiłby jej wybrankę? Na pewno musiała być przemiłą, uczynną dziewczyną. Założyła włosy za ucho, a gdy przeczytał o skłonności do nadinterpretacji… zaśmiała się bezgłośnie. O to to! Klasnęła w dłonie. No przecież, że pan wróżbita z gazety miał rację! Alex zawsze wszystko nadinterpretował. Oczywiście nie wyłapała momentu, kiedy Mulciber litościwie pominął co pikantniejsze fragmenty horoskopu.
"Planety sprzyjają, odważcie się mówić wprost". Pokiwała głową. Tak, taka rozmowa na pewno by bardzo dobrze Alexandrowi i jego partnerce zrobiła. Navi nie do końca co prawda rozumiała co oznacza “odnalezienie nowej głębi”, ale podejrzewała, że chodzi o coś co w jej wierze nazywano karmicznym porozumieniem dusz.
Oparła łokieć o blat stołu, a policzek o dłoń. Sprawiała wrażenie naprawdę przejętej tym całym horoskopem. Bo wiadomo - jej to się wcale nie spełni, bo nie ma “partnera”, ale co jeśli Alexander doprowadzi do jakiejś strasznej katastrofy, bo nie będzie potrafił dogadać się ze swoją wybranką? A może (i ta myśl ją szalenie naraz przeraziła) to ona stanie się tą kością niezgody? Nie chciała. Naprawdę Mulciber będzie musiał porozmawiać ze swoją piękną i miłą narzeczoną (szkoda, że nie znała jej imienia, bo już sobie kobietę wyobraziła jako przepięknej urody blondynkę z jasnymi oczami i tak samo wielką miłością do psów co ta Alexandra) albo najlepiej - niech zabierze ją na kolejny turniej gargulkowy! To bardzo zbliża ludzi.
Zabrała mu z rąk gazetę, dając jasny sygnał, że starczy już czytania tych bezeceństw. Nawet przez moment nie przyszło jej do głowy, żeby zastanowić się… czy przypadkiem gwiazdy nie mówią o nich. To byłoby bardzo naiwne myślenie, a Jahnavi Pandit nie była naiwną dziewczynką!
!BINGO A3