Ruszył za dziewczyną, dopiero kiedy skierowała się w część galerii, posiadająca obrazy go interesujące. Nie musiałby nic dzisiaj kupować, ale chociaż rzuci okiem, pozna pannę Avery jak i dowie się, czym zajmuje się jej rodzina.
Nie spieszył się, pozwalając sobie na krótkie spojrzenie w inne prace, jakie tutaj posiadali. Część wyeksponowanych obrazów, znajdowała się w półmroku oświetlonego korytarza głównej sali. Najpewniej po to, aby dodawały innego spojrzenia na dzieło artystów. Tylko, ze jak przyglądał się tym obrazom, wyglądały na zwyczajną głębię natury. Próbującą nie przepuścić światła. Ciekawszym okazał się obraz z korytarzem, który to światło miał rzekomo pochłaniać, przejąć. Był to obraz interesujący. Mimo obserwacji go, pozwolił sobie na rozmowę. Zadając pytania o rodzinny interes Avery. Malarstwo i renowacja, mogły być tym, co go interesowało. Mógłby zapytać dalej, ale niestety coś musiało przerwać ich rozmowę.
Świst wlatującego listu, który nie umknął oczom Traversa. Zmarszczył brwi, rozpoznając po kolorze koperty, czym ona była. Co ciekawe, ów wyjec z automatu się rozwinął i zaczął krzyczeć. Całe szczęście, że nie był on do niego. Choć po sobie niczego nie okazał, w głębi duszy miał nadzieję, że to nie od jego babki. Od ostatniego wyjca, starał się regularnie odpowiadać na jej wiadomości.
"Jakiś głupi żart." – ktoś widocznie próbował nastraszać pannę Avery. Czy to faktycznie żart, czy może komuś podpadła ona lub jej rodzina? Przyjął do wiadomości i nawet nie interweniował, kiedy zaklęciem pozbywała się listu, uciszając go i niszcząc.
Czy któryś z tych obrazów zyskał jego uznanie? Nicholas skierował wzrok na dzieła, przy których stanęli. Nie były tym, czego by szukał.
- Ma Pani coś bardziej wchodzącego w mrok?Zapytał, nie spojrzawszy na nią, ale patrząc na obraz z korytarzem i cieniami, które sensu bytu nie miały. Bądź trzeba było się zastanowić nad tym, co artysta chciał przedstawić. Nie przedstawiał jej czego konkretnie by szukał. Jeżeli by nie miała, wtedy może by jej powiedział. Sprawdzał, czy była wstanie mu jeszcze coś zaoferować w tym miejscu z dzieł artystycznych. Sam w sobie był chodzącym mrokiem, gdy spojrzało się mu w oczy. Niebieskie, zimne, pozbawione uczuć. Interesowałby go najpewniej widok na cmentarz nocą, krypa, grobowiec czy inne wchodzące w noc scenerie. Takie, gdzie światła nie ma. Chyba, że księżyca czy świec. Mogłyby w nich być także istoty. Choćby wilkołak.