02.05.2026, 07:10 ✶
– Nie? Będę musiał się bardziej postarać. Może na następnym balu pojawię się w płaszczu z pawich piór albo zacznę budować wieżę z filiżanek i każdego, kto będzie pytać, w jakim celu, okrzyczę, że niszczy mi skupienie? – zastanowił się Christopher, takim tonem, jakby faktycznie rozważał coś takiego. Kto wie, może i brał pod uwagę taką możliwość? Rosier chyba zazwyczaj bardzo mało przejmował się swoją opinią, po części dlatego, że ślepo wierzył, że nazwisko i pieniądze wystarczą, by nie musiał o to dbać.
Nie żeby w ostatnim czasie nie przekonał się, że to nie jest stu procentowa prawda.
– Oczywiście, można do tego jeszcze dołączyć tańczenie w deszczu na środku chodnika…
Chodnik był już mokry, w jego załomach powstawały pierwsze kałuże, błyszczące srebrzyście w świetle pobliskich latarni. Niektórzy mówili, że na magicznych ulicach można spotkać ducha Latarnika, który je zapalał, i który pokazywał ludziom ich największe lęki, a nie tak daleko od nich znajdowała się kamienica, wciąż nie odbudowana po tym, jak jej piętro i dach pochłonęły głodne płomienie. Przez chwilę, gdy w deszczu rozbrzmiewała wesoła piosenka, gdy gdzieś w pobliskim barze tańczyło i bawiło się kilka par, można było o tym wszystkim zapomnieć.
Nawet jeśli tylko na tę jedną noc.
I'll walk down the lane,
with a happy refrain,
and singin',
just singin' in the rain.
Why am I smiling and why do I sing?
Why does December seem sunny as Spring?
Why do I get up each morning to start
Happy and head up with joy in my heart?
– Kolekcja inspirowana legendami i literaturą. Nie mogę powiedzieć, aby wizyta w zamku Draculi była szczególnie przydatna w stworzeniu stroju wampirze królowej z legendy – stwierdził Christopher, a gdy zachwiała się lekko, przeniósł drugą dłoń na jej talię i nie tyle przytrzymał, ile uniósł lekko, obracając. Choć to nie tak, że był jakimś asem sprawności fizycznej, miał nad nią tę niewątpliwą przewagę, jaką miała większość mężczyzn nad kobietami w eleganckim obuwiu: te jego były absolutnie pozbawione obcasów i nie przeszkadzały w zachowaniu równowagi. – I tak, i nie. Nie w mieście, ale w deszczu owszem. Wieki temu… bawiliśmy się na zewnątrz, w gronie znajomych, podczas Lithy. Uznaliśmy, że deszcz nie popsuje tej zabawy – powiedział i przez moment prawie za tym zatęsknił. To było zaraz po egzaminach w Hogwarcie, a potem cóż. Wszystko zaczęło się zmieniać.
Nie żeby w ostatnim czasie nie przekonał się, że to nie jest stu procentowa prawda.
– Oczywiście, można do tego jeszcze dołączyć tańczenie w deszczu na środku chodnika…
Chodnik był już mokry, w jego załomach powstawały pierwsze kałuże, błyszczące srebrzyście w świetle pobliskich latarni. Niektórzy mówili, że na magicznych ulicach można spotkać ducha Latarnika, który je zapalał, i który pokazywał ludziom ich największe lęki, a nie tak daleko od nich znajdowała się kamienica, wciąż nie odbudowana po tym, jak jej piętro i dach pochłonęły głodne płomienie. Przez chwilę, gdy w deszczu rozbrzmiewała wesoła piosenka, gdy gdzieś w pobliskim barze tańczyło i bawiło się kilka par, można było o tym wszystkim zapomnieć.
Nawet jeśli tylko na tę jedną noc.
I'll walk down the lane,
with a happy refrain,
and singin',
just singin' in the rain.
Why am I smiling and why do I sing?
Why does December seem sunny as Spring?
Why do I get up each morning to start
Happy and head up with joy in my heart?
– Kolekcja inspirowana legendami i literaturą. Nie mogę powiedzieć, aby wizyta w zamku Draculi była szczególnie przydatna w stworzeniu stroju wampirze królowej z legendy – stwierdził Christopher, a gdy zachwiała się lekko, przeniósł drugą dłoń na jej talię i nie tyle przytrzymał, ile uniósł lekko, obracając. Choć to nie tak, że był jakimś asem sprawności fizycznej, miał nad nią tę niewątpliwą przewagę, jaką miała większość mężczyzn nad kobietami w eleganckim obuwiu: te jego były absolutnie pozbawione obcasów i nie przeszkadzały w zachowaniu równowagi. – I tak, i nie. Nie w mieście, ale w deszczu owszem. Wieki temu… bawiliśmy się na zewnątrz, w gronie znajomych, podczas Lithy. Uznaliśmy, że deszcz nie popsuje tej zabawy – powiedział i przez moment prawie za tym zatęsknił. To było zaraz po egzaminach w Hogwarcie, a potem cóż. Wszystko zaczęło się zmieniać.