To czy Atreus faktycznie zamierzał się z Elaine żenić, to była sprawa skomplikowana. Czy zrobiliby to jeszcze w maju? Na pewno nie. Ale Bulstrode, jak to on, nawet jeśli zaręczył się z nią przez zakład i bardziej z przekory, na swój sposób chciał żeby to wszystko zadziałało. Lubił Delacour - stwierdzenie bardzo proste, a jednak trzymało ich razem przez tych parę miesięcy i potrzeba było tragedii, by postanowili zastanowić się nad sobą. Auror był też do pewnego momentu przekonany, że gdyby tylko dać im więcej czasu, to kto wie, może faktycznie skończyliby na ślubnym kobiercu. Ale w momencie kiedy zaręczyny zostały zerwane i każde poszło w swoją stronę, przestał się nad tym zastanawiać. Kłamałby gdyby twierdził, że to rozstanie nie ułatwiło bardzo wielu spraw. Tak samo by kłamał mówiąc, że pod koniec dnia nie cieszył się, że w ten sposób się to wszystko skończyło. Głównie dlatego, że teraz siedziała obok niego Brenna.
- Chyba prędzej paziem, nie jestem w stanie sobie wyobrazić sytuacji, w której ona bierze sobie króla. To jak ta... królowa angielska, poślubiona Anglii - prychnął. O romansach Ministry krążyło dużo plotek i można było zastanawiać się, które z nich były prawdziwe i czy w ogóle, ale faktycznie, rozmawianie o tym w środku publicznego transportu, wcale nie musiało być rozsądne.
Atreus nie wiedział o bardzo wielu rzeczach. Wizja Morpheusa umykała mu, podobnie jak i zmartwienia Zakonu Feniksa, więc może nie podchodził do tego wszystkiego aż tak paranoicznie, jak czasem robiła to Brenna. Na pewno nie zadawał sobie pytania co do tego, kim właściwie była Eugenia Jenkins, bo dla niego była to osoba która zwyczajnie chciała zaistnieć. Zmaksymalizować swoje zyski i pokazać się w jak najlepszy sposób. Nie była głupia, w tym co robiła, ale jej próżność ograniczała ją w wyraźny sposób i pozwalała znaleźć do niej dość łatwą drogę.
- Szczerze to... sam już nie wiem. Chciałbym powiedzieć, że tak, bo to by znaczyło że nie jest z nią tak źle, jak moglibyśmy przypuszczać... - zerknął w dół, na wykładzinę. Miejscami wydawała się lepka, gdzie indziej posiadała wyraźne smugi zaschniętego brudu... Pewnie można było na niej znaleźć całe cesarstwa bakterii, a nie kultury. - Od siedzenia na pewno robi się człowiekowi nieco lepiej. Na przykład mnie. Mnie jest teraz od siedzenia lepiej - obruszył się nieco, bo taki krótki odpoczynek czasem działał cuda.