Tak jak się spodziewała jej pomysł okazał się nie mieć większego sensu. Doskonale zdawała sobie sprawę z tego, że nie trafił się im łatwy przeciwnik. Pamiętała ją ze szkoły, pamiętała jaką parszywą osobą była i najwyraźniej to miało się nigdy nie zmienić, nie potrafiła odpuszczać. Ignorowanie jej zachowania mogło przynieść odwrotny efekt od zamierzonego, faktycznie trudno było przewidzieć, co jeszcze może zrobić, do czego się posunąć. Nie podobało się to wcale Prudence, nie była też do końca przygotowana do takich konfrontacji. Co właściwie mogli zrobić? Powiedzieć jej, żeby trzymała się od nich z daleka, dobre sobie, czuła, że to mogło się skończyć czymś przeciwnym. Nie miała pojęcia co ją właściwie motywowało, być może po prostu przeszkadzało jej, że były mąż zaczął układać sobie życie w przeciwieństwie do niej.
- Sugerujesz więc, że powinniśmy się spodziewać wszystkiego. - Nie brzmiało to szczególnie optymistycznie. Tym bardziej, że Benjy wiedział na co ją stać, to znaczy wiedział, że trudno jest określić do czego może się posunąć.
Ponownie do ich życia wkradł się niepokój, czarnowidztwo. W tym momencie nie powinni jej lekceważyć, wręcz przeciwnie. Nie spodziewała się, że ich spokój zostanie tak szybko zaburzony, najwyraźniej życie zamierzało im udowadniać, że nigdy nie można przestawać być czujnym. Mogli się tego spodziewać, było zbyt dobrze przez te ostatnie kilka dni.
Nie do końca wiedziała co właściwie powinni zrobić, czekać na jej kolejny krok? Odwracać się ciągle za siebie zastanawiając się, czy akurat nie postanowi się pojawić. To nie brzmiało kolorowo, nie mogli się jej przecież pozbyć, więc nie bardzo widziała inną możliwość. Niepokoiło ją to, zwłaszcza, że czuła, że faktycznie to Alice była tą, która zdemolowała jej mieszkanie. Zbyt wiele w tym wszystkim było zbiegów okoliczności, spotkała ją przecież tuż przed tym, kiedy do tego doszło, gdzie ostatnia ich interakcja miała miejsce jeszcze w Hogwarcie. To musiało być ze sobą powiązane. Najwidoczniej faktycznie przeszkadzało jej to, że ona i Benjy się do siebie w końcu zbliżyli.
- Będzie przekraczała granice dopóki nie zareagujemy, dopóki nie zobaczy, że ma na nas jakiś wpływ. - Skomentowała jeszcze to, co powiedział jej mąż. Nie brzmiało to najlepiej, ale przynajmniej wiedzieli z jakim człowiekiem mają do czynienia, chociaż nieszczególnie wiele to zmieniało, po prostu mogli założyć, że będzie próbowała na wszystkie możliwe sposoby zaburzyć ich spokój. Zaczynała ją od tego boleć głowa, nie znosiła sytuacji, w której brakowało jej pomysłów na to, jak można było sobie poradzić z problemem. Będą musieli działać spontanicznie i jak ostatnio zaczęła doceniać drobny chaos, który wkradał się do jej życia, tak to zupełnie jej się nie podobało. Nie mogli przecież mieć pewności na czym się zatrzyma, do czego się posunie.
- Nasz syf Benjy, to jest nasz syf. - Postanowiła go nieco sprostować, chociaż wiedziała, że raczej mu się to nie spodoba, jednak od kiedy byli małżeństwem to problemy również były wspólne, czy mu się to podobało, czy nie. Wolała, żeby o tym pamiętał. Zresztą wydawało jej się, że prędzej znajdą jakieś wyjście z sytuacji jeśli będą działali razem, mieli różne metody, różne sposoby działania, co mogło okazać się w tym momencie ich przewagą. Być może uda im się z czasem coś wymyślić.
- Możemy więc to spalić, chociaż i tak już w jakiś sposób na nas wpłynął, nawet jeśli nie został przeczytany. - To jej się nie podobało, bo tak, czy siak Alice osiągnęła jakiś efekt tym działaniem. Wprowadziła między nich niepokój, popsuła im ten wieczór, który miał być całkiem przyjemny i spokojny. Coś udało jej się na tym ugrać. Nie chciała jej dawać satysfakcji, wolałaby, aby jej to zupełnie nie ruszyło, tyle, że nie miała pojęcia, czy nie postanowiła zapukać do drzwi, nie miała pewności, że nie zaczęła osaczać Benjy'ego i przez to poruszyła ten temat. Obiecała sobie, że więcej tego nie zrobi, jeśli znajdzie znowu coś, co nie powinno się znaleźć pod ich drzwiami to po prostu to wyrzuci i uda, że nie istniało, tak chyba będzie prościej.
Uniosła się nieco, aby sięgnąć po drugą szklankę. Postawiła ją na blacie tuż obok swojej i nalała trunku do obu z nich. Nie musiał powtarzać, rozumiała potrzebę sięgnięcia po alkohol, bo sama ją odczuwała. Być może dzięki temu zrobi się odrobinę lżej, a może i pomoże im znaleźć jakieś rozwiązanie. - Chodź. - Powiedziała cicho, przesunęła też jedną z pełnych szklanek po blacie w jego kierunku. To nie miała być dla nich lekka noc.
!BINGO C3
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control