Wolała nie zaczynać rozmowy od tego, że po raz kolejny jej powrót do domu nie należał do szczególnie przyjemnych. Na szczęście jutro miała mieć wolne, a więc nie musiała nigdzie wychodzić, co wiązało się z tym, że nic niepokojącego tym razem nie powinno jej się przytrafić. Nie, żeby uważała za idealne rozwiązanie spędzanie czasu w domu, ale jednak w tym przypadku było to doskonałe rozwiązanie problemu, który się pojawił. Komplikacje pojawiające się raz były przypadkiem, dwa zbiegiem okoliczności, póki co wolała nie sprawdzać, czy będzie trzeci raz, bo jeszcze musiałaby to uznać za jakiś spisek.
Dość szybko też udało jej się skupić na czymś innym. Dom skutecznie odwracał jej odwagę, zawsze było tu coś do zrobienia, więc właśnie tym postanowiła się zająć. Sprzątanie było taką czynnością, które powodowało, że myśli w jej głowie zaczynały milknąć, a więc mogła połączyć przyjemne z pożytecznym, wcale nie tak łatwo było żyć z tą jej nieszczęsną przypadłością, zwłaszcza, kiedy przytrafiało jej się coś nietypowego. Aktualnie nie musiała jednak się martwić nadmiernym myśleniem, bo było tu jeszcze wiele do zrobienia, no wiele jeśli chciałaby, aby to miejsce stało się bliskie jej idealnej wizji domu.
- Wiesz, jedną ale skomplikowaną? - Wzruszyła jedynie ramionami, nie do końca znała się na klątwach, nie był to nigdy jej konik, wiedziała, że niektóre z nich potrafią być naprawdę paskudne, różne przypadki spotykała w czasie swojej kariery w Mungu, chociaż się nimi nie zajmowała. - Czy jedna, a skomplikowana też brzmi leniwie? - Skoro nadarzyła się okazja, to zamierzała zweryfikować swoją wizję pracy z klątwami, bo czemu nie. Nie miała pojęcia tak właściwie ilu osobom dziennie pomagał jej mąż.
- Tak dynia, prosiła się o to, żeby coś z nią zrobić. - Skoro już się prosiła, to Prue nie mogła jej odmówić tej przyjemności, prosta sprawa. Zanotowała w swojej głowie, że powinna kupić kilka większych sztuk z racji na zbliżające się Samhain. Miał to być ich pierwszy, wspólny sabat jako małżeństwo i zamierzała spowodować, aby był warty zapamiętania.
- Faktycznie chciała go zjeść? Czy po prostu był nieco przewrażliwiony? - Miała świadomość, że praca z ludźmi mogła być ciekawa. Niektórzy potrafili zwalać na klątwy wszystkie swoje niepowodzenia, doszukiwać się ich tam, gdzie wcale nie było czego szukać. - Pięć przypadków? To chyba całkiem niezły wynik, nie nudzisz się? - Zapytała jeszcze, bo tego bała się najbardziej, że pojawi się stagnacja, do której na pewno Benjy nie przywykł. Miała świadomość, że praca na Wyspach wiązała się z mniejszą różnorodnością, co dla kogoś z jego doświadczeniem mogło być przytłaczające.
- Wiele, aczkolwiek na pewno nie wszystkie, mam wrażenie, że populacja pająków mieszkająca w tym domu prowadzi bardzo silną ofensywę pod naszą nieobecność. - Naprawdę nie miała pojęcia skąd brały się te wszystkie pajęczyny. Starała się bardzo precyzyjnie podchodzić do sprawy, a jednak nadal znajdowała kolejne miejsca, w których coś jej umykało.
- Postęp jest, ale mam wrażenie, że nigdy nie uda nam się doprowadzić tego miejsca do doskonałości i chyba zaczynam się z tym godzić. - Nie sądziła, żeby miała jakiś wybór. Dom miał swoje lata, żył własnym tempem i życiem, może taki właśnie był jego urok. - Naprawdę myślisz, że coś tutaj mogłoby chcieć ożyć? - Zmrużyła jeszcze oczy i wpatrywała się w niego przez krótką chwilę, bo tego nie było na jej liście ewentualnych zagrożeń.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control