- Na szczęście sam jesteś swoim przełożonym i nie musisz się nikomu tłumaczyć. - No, w tej chwili ona wymagała drobnego wprowadzenia w temat, ale to było bardzo dalekie od tłumaczenia się po prostu chciała zrozumieć, jak to właściwie wyglądało w jego przypadku. Nie miała szansy nigdy dotąd przecież wysłuchiwać wszystkich tajemnic o byciu profesjonalnym klątwołamaczem, a chciała wiedzieć jak najwięcej o jego życiu zawodowym, bo przecież był jej mężem, wypadałoby wiedzieć czym dokładnie zajmuje się, kiedy wychodzi rano z domu.
- Z czasem pewnie będziesz jednym z bardziej zaufanych ludzi, to wymaga jednak cierpliwości. - Z tą jak wiadomo miał lekki problem. Miała świadomość, że wcale nie tak łatwo było wbić się w niszę, zwłaszcza, że pewnie niektórzy z klątwołamaczy znajdowali się na rynku od lat, jednak Benjy był na tyle doświadczony i posiadał tak ogromną wiedzę, że pewnie szybko ludzie zauważą, że ktoś nowy pojawił się na miejscu. Naprawdę w to wierzyła, tyle, że wiedziała też, iż początki mogą być dość trudne, bo to wymagało zaufania, a je budowało się dość długo. Na pewno mieli się do niego przekonać.
- Masz też wokół siebie ludzi, którzy mogą szepnąć parę miłych słów na temat Twoich umiejętności, to też może pomóc. - Nie sądziła, aby sprawiło to jakikolwiek kłopot jego przyjaciołom, a nic nie działa równie dobrze, co poczta pantoflowa.
- Nie mogłam jej tego odmówić. - Dodała jeszcze z uśmiechem. Kiedy mieszkała sama nieszczególnie przejmowała się przygotowywaniem posiłków, bo zazwyczaj jadła coś w locie, w drodze do pracy, czy z pracy. To nie tak, że nie lubiła gotować, aczkolwiek nie widziała zbyt wielkiego sensu, aby robić to dla siebie samej. Teraz się to zmieniło, uważała, że w domu, zawsze powinien być przygotowany jakiś ciepły posiłek, między innymi z tym kojarzyło się jej posiadanie takiego miejsca, tworzenie go z kimś.
- Brzmi to trochę jak taki klątwowy hipochondryk. - Ludzie byli różni, często potrafili znaleźć u siebie objawy świadczące o chorobach, które wcale ich nie dotyczyły, najwyraźniej działało to też w przypadku bycia przeklętym. Jako, że był moment, w którym pracowała w Mungu to była świadoma, że to wcale nie są rzadkie przypadki.
- Bez względu na proporcje udało Ci się go ocalić przed krwiożerczą piwnicą, na pewno ma Cię za swojego bohatera. - Nie wątpiła w to, że klienci właśnie w ten sposób go odbierali, bo przecież pomagał im walczyć z tym, co uprzykrzało im życie.
- Jeszcze nie brzmi, jakbyś przewidywał, że będzie lepiej. Zima minie szybko i nadejdzie wiosna, więc znowu zacznie się czas, w którym jest sporo wyzwań. - Starała się brzmieć optymistycznie, chociaż nie do końca była przyzwyczajona do tego toku myślenia. - Zawsze też możesz poszukać czegoś dalej, zimą, chociaż na chwilę, żebyś się tutaj nie zanudził na śmierć? - Próbowała znaleźć jakieś opcje, bo wiedziała, że nie łatwo będzie mu siedzieć bezczynnie w Wielkiej Brytanii. Jakiś jeden, może dwa wyjazdy gdzieś daleko powinny chociaż na chwilę zaspokoić jego zew przygody. Nie chciała, aby tutaj usychał i się męczył.
- Powinno mnie to cieszyć, prawda? - To, że mniej stworzeń próbowało sobie zrobić z niego posiłek było raczej zaletą pracy na miejscu, nie do końca jednak widziała to w ten sposób. Nie chciała podcinać mu skrzydeł, szkoda było, aby taki talent się marnował, zwłaszcza, że miał już szansę sprawdzić się w najróżniejszych warunkach.
- To jest bardzo poważne. - Starała się nie dać po sobie znać, że i ją bawiła ta walka z pająkami, którą zaciekle prowadziła od kilku dni. - Mnie nie słuchają, więc może Tobie uda się przeprowadzić z nimi negocjacje, które przyniosą jakiś efekt, zresztą wyglądasz groźniej, to musisz być Ty. - Pająki pewnie przystaną na każdą jego prośbę, bo wyglądał jakby mógł je zniszczyć samym spojrzeniem.
- Muszę pogodzić się z tą myślą, chociaż pewnie to trochę potrwa. - Prudence miała swoje naleciałości, lubiła, kiedy wszystko szło dokładnie po jej myśli, zależało jej, aby doprowadzić dom do porządku, jednak wymagało to naprawdę sporo pracy i cierpliwości, zresztą miała wrażenie, że była to trochę syzyfowa praca, bo w takich miejscach zawsze znajdowało się coś jeszcze do zrobienia. Nie narzekała oczywiście, bo i tak mieli sporo szczęścia z tym, że Ellie postanowiła im tak po prostu oddać swój dom.
- Kto wie, co czai się na strychu, czy w piwnicy, póki co jednak jeszcze tam nie dotarłam. - Benjy miał rację z tym, co mówił. Po jej babci można było spodziewać się wszystkiego, nawet tego, że coś w ogródku postanowi ożyć.
- Tak, wiem, że nie łatwo Cię zabić, miałam szansę się o tym przekonać w praktyce, aczkolwiek wolałabym nie powtarzać tego doświadczenia. - Mrugnęła do niego porozumiewawczo. Jedno uniknięcie śmierci na miesiąc naprawdę było wystarczającą demonstracją jego siły.
- W końcu nadarzyła się ku temu okazja, nie spodziewałam się, że będę częścią eksperymentu, ale nieszczególnie mi to przeszkadza. Wszystko dla dobra nauki. - W końcu była naukowcem, to, że teraz rola się odwróciła wcale jej nie przeszkadzało.
Zupa w garnku zaczęła głośno bulgotać, Prue odwróciła się więc w jego stronę, chyba powinna zmniejszyć ogień, bo za chwilę kuchnia pokryje się pomarańczową mazią, a tego jednak wolałaby uniknąć. Weszła w głąb kuchni, aby się tym zająć.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control