• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Ulica Pokątna v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 10 Dalej »
[05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima

[05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima
sedulous
Ambition tearing out the heart of you
Carving lines into you
Dripping down the sides of you
wiek
28
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
—
zawód
różdżkarz/snycerz/badacz
Smukła, dość wysoka jak na kobietę (172cm), niewyróżniająca się z tłumu. To co zapamiętasz po kilkusekundowej migawce, to jej ciemne włosy. Włosy, naturalnie przypominające puchową szopę, ujarzmia zaklęciami wygładzającymi. Niewielu wie, że jest pół-człowiekiem pół-pudlem, bo ten rytuał pielęgnacyjny odprawia już od 10 roku życia (dziękuję ci, świętej pamięci mamo!!) W półmroku niekoniecznie brzydka, ale dużo traci w starciu z bezlitosnym słońcem. Ujawni sińce pod oczyma i bladą, nawet trochę szarą cerę. Nie potrafi ubrać się stosownie do okazji, więc jeśli zauważysz, że w miejscu publicznym wygląda zaskakująco dobrze, to znaczy, że palce maczały w tym osoby trzecie. Głos ma raczej niższy, niż wysoki, ale wyjątkowo młody, trochę nawet dziecinny. Zawsze pachnie wiśnią. Prawdziwą czy jakimś syntetykiem magicznym, nikt nie jest w stanie stwierdzić.

Septima Ollivander
#1
19.05.2026, 00:27  ✶  
Septima wychodziła z założenia, że wszystko co nieodkryte i niezrozumiałe, należało poznać i zbadać. Było to oczywiście myślenie wyjątkowo hiperboliczne, bo zdecydowana większość wszystkiego niewarta była poznawania, a już na pewno marowania jej drogocennego czasu. Więc to co zasługiwało na miarę wszystkiego i potencjalnie wartościowego, tak naprawdę  oceniane było w kategoriach wyłącznie subiektywnych, a w najgorszym przypadku bezpodstawnym, do czego, rzecz jasna, raczej nie byłaby skłonna się przyznać.
Tym oto osądem potraktowała wiele tematów niegodnych zgłębienia. Quidditch i jego historia. Gargułki. Hierarchia społeczna wilii. Wytwórstwo mioteł. Ceramika organiczna. I wśród tych niezwykle ciekawych tematów znalazły się jakoś rytuały magiczne Macmillanów. Brakiem ekscytacji Quidditchem jako chuderlawa panna w długich spódnicach nikogo raczej nie bulwersowała, ale same motywy religijne i wykazywania wobec nich sceptyzmu, było niewątpliwie grząskim tematem. Takim którego się raczej publicznie, w nieznanym gronie nie tykało.
Było to może podejście nieco nietypowe zważywszy na jej pochodzenie, a raczej pochodzenie jej matki, ale czy aż tak nietypowe biorąc pod uwagę nazwisko jej ojca? Przecież urodziła się w rodzinie dumnych różdżkarzy i snycerzy!
...
Tego lata musiała w końcu skonfrontować się z własną niewiedzą i ignorancją. Litha wyeksponowała pytania najbardziej ją nurtujące, oraz tylko utwierdziła w przekonaniu, że Ollivander wciąż coś nieustannie omija, przegapia i przez to kompletnie nie rozumie. Tuż po ślubie Perseusa Blacka, oznajmiła raptownie ojcu, iż wybiera się do ciotki Cece, siostry jej babki od strony Macmillan, która na stałę osiadła w Libanie. O ile destynacja nie musiała wzbudzać wielu podejrzeń, bo Timmy nierzadko ciotkę odwiedziała, to fakt wybrania się w nagłą i dłuższą podróż samotnie, wydawał się być już nietypowy. Zwłaszcza, iż jeszcze miesiąc temu była we Włoszech z Morpheusem Longbottomem i była to wycieczka równie nieoczekiwana i wcześniej niezaplanowana.
Ale za sklepem i ojcem jak najbardziej tęskniła. Zawsze.
Sklep przywitał ją znajomym zapachem duszącego lakieru i czegoś bez nazwy — czegoś, co przez lata wsiąkło głęboko w ściany; jak słoneczne ciepło do kamienia, jak zapach duszącego dymu do włosów. Powietrze miało tu swoją własną gęstość drewno, żywica i ta cisza, której nie umiałaby nikomu w słowach wytłumaczyć. Cisza ta mogłaby się wydawać niepokojąca biorąc pod uwagę lokalizację sklepu, ale Ollivanderowy sklep i warsztat, z reguły bywały wyciszane odpowiednimi zaklęciami. Septimie w ciszy martwych przedmiotów najlepiej się pracowało. Chociaż, czy różdżki w istocie należały do przedmiotów martwych, uchodziło już za kwestią sporną. Bo wydawało jej się, że czasem naprawdę słyszy ich szepty.
Odstawiła walizeczkę za ladą, nie rozpakowawszy od razu. Minął tydzień zanim w ogóle ją otworzyła, bo przecież od razu musiała rzucić się w wir pracy. Pracy, którą przecież impulsywnie wstrzymała i to bez naglącego powodu. Na pewno nie rozsądnego i takiego o którym mogłaby komukolwiek powiedzieć.
Inwentaryzacja zaległości zabrała jej trzy dni. Korespondencja – kolejny jeden, może dwa. Kilka zamówień czekało od tygodnia, kilka przesyłek było opóźnionych. Przepraszała i pracowała bez zająknięcia, tak jakby nigdy nie wyjechała.
Ale zdarzało się, że gdy tylko Garrick unosił wzrok znad warsztatu i skradał dyskretne spojrzenia, to widział ją z piórem dramatycznie zawieszonym w powietrzu, wzrokiem gdzieś daleko za horyzontem okna; wzrokiem oderwanym od wszystkiego co konkretne i namacalne. Potrafiła trwać tak przez chwilę chwytając ewidentnie myślami coś, co wirowało gdzieś w nieuporządkowanych głębinach jej świadomości. Potem wracała. Mrugała jakby wybudzona z sekundowej hipnozy, pochylała się nad papierem i pisała dalej.
Dziś w warsztacie pracowali razem. O najzwyklejszej porze popołudniowej, z kawą zaparzoną zbyt mocno, bo zanim zdążyła policzyć miarki myśl oraz cel odleciały gdzieś i niestety nie powróciły na czas. O herbatę taty jednak potrafiła zadbać i nawet obyło się bez wrzątkowych tragedii.
— Miałam tej nocy sen, że zaprosiliśmy Gregorovitchów na niedzielny obiad — powiedziała z grobową miną, chociaż Garrick z całą pewnością mógł wyczuć, że za wszelką cenę próbuje się nie uśmiechnąć. Łyknęła tej swojej kawy o smaku węgla i stu petów i aż ją poraziło od tej kofeinowej porażki, ale usta ani drgnęły. — a może to nie był sen i pod moją nieobecność się tu stołował?
Żarty żartami, ale może pod jej nieobecność ktoś faktycznie tu zagościł i Septima bardzo by chciała o tym wiedzieć. Sama dobrze wiedziała, że letnie noce, o ile krótkie, to potrafią być wyjątkowo samotne.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Garrick Ollivander (1143), Septima Ollivander (1837)




Wiadomości w tym wątku
[05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Septima Ollivander - 19.05.2026, 00:27
RE: [05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Garrick Ollivander - 23.05.2026, 06:18
RE: [05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Septima Ollivander - 27.05.2026, 13:55
RE: [05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Garrick Ollivander - 06.06.2026, 21:19
RE: [05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Septima Ollivander - 09.06.2026, 16:48
RE: [05.09.72] Wieża radości wieża samotności || Garrick i Septima - przez Garrick Ollivander - 09.06.2026, 21:14

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa