30.05.2026, 18:52 ✶
Towarzystwo z Kościanego Zamtuza stanowiło arystokrację podziemnych burdeli magicznego Londynu. Pracownicy i pracownice zachowywali się zwykle dość niecodziennie. Chłeptali krew, wyginali kończyny w doprawdy dziwnych kątach. Byli to w końcu nieumarli, a ci mieli dziwaczne zwyczaje. To sprawiało, że ich sprawy, w perspektywie gawiedzi, były bardziej tajemnicze niż Departament Tajemnic.
Zbył jednak uwagę Odile milczeniem i obserwował jak jego siostra wypisywała list. Swoim okropnym pismem, ale jego dłonią. To był istny obłęd. Jak jakiś sen, jeden z tych dziwnych, z których budziło się w środku nocy z lekkim wahaniem: bać się, czy może dziwić, jak dziwacznie działał ludzki umysł.
Pytanie go zaskoczyło, wytrąciło odrobinę z równowagi. Zmusiło do szczerej odpowiedzi.
– Nie jest to szczególnie różne od bycia mężczyzną. Trochę trudniej utrzymać prostą postawę ciała. Te długie włosy też są dość niepraktyczne, choć przyznam, że sam czułem pokusę, by zapuścić. Ale nie widzę świata jakoś… inaczej. Mówi się, że mężczyźni słabiej rozróżniają kolory, a wszystko widzę tak samo. Wcześniej byłem przekonany, że za żadne skarby nie mógłbym być kobietą, ale teraz wydaje mi się, że gdybym urodził się w takim ciele, nie zmieniłoby to znowu tak wiele. Chociaż przyznam, że gdy szliśmy ulicą, jakiś facet spojrzał na mnie tak, że zachciało mi się wymiotować. To normalne? – zmarszczył brwi.
Zbył jednak uwagę Odile milczeniem i obserwował jak jego siostra wypisywała list. Swoim okropnym pismem, ale jego dłonią. To był istny obłęd. Jak jakiś sen, jeden z tych dziwnych, z których budziło się w środku nocy z lekkim wahaniem: bać się, czy może dziwić, jak dziwacznie działał ludzki umysł.
Pytanie go zaskoczyło, wytrąciło odrobinę z równowagi. Zmusiło do szczerej odpowiedzi.
– Nie jest to szczególnie różne od bycia mężczyzną. Trochę trudniej utrzymać prostą postawę ciała. Te długie włosy też są dość niepraktyczne, choć przyznam, że sam czułem pokusę, by zapuścić. Ale nie widzę świata jakoś… inaczej. Mówi się, że mężczyźni słabiej rozróżniają kolory, a wszystko widzę tak samo. Wcześniej byłem przekonany, że za żadne skarby nie mógłbym być kobietą, ale teraz wydaje mi się, że gdybym urodził się w takim ciele, nie zmieniłoby to znowu tak wiele. Chociaż przyznam, że gdy szliśmy ulicą, jakiś facet spojrzał na mnie tak, że zachciało mi się wymiotować. To normalne? – zmarszczył brwi.
Książę ciemności
Kiedy nareszcie zaśniesz, piękna pomrocznico,
W głębinie mauzoleum czarno-marmurowej,
Co wystarczy ci tedy za strojną alkowę,
I kiedy dół wilgotny ci będzie łożnicą.
Kiedy nareszcie zaśniesz, piękna pomrocznico,
W głębinie mauzoleum czarno-marmurowej,
Co wystarczy ci tedy za strojną alkowę,
I kiedy dół wilgotny ci będzie łożnicą.