Rozliczono - Benjy Fenwick - osiągnięcie Badacz Tajemnic II
Jakimś cudem udało jej się trafić do mieszkania po wizycie u Ellie. Namawiała ją, aby została na noc, Prudence jednak bardzo, ale to bardzo chciała wrócić do domu, w końcu miała do kogo. Była mężatką, od wczoraj, ale jednak była. Nie chciała spędzać tej nocy bez swojego świeżo poślubionego męża.
Nieco chwiejnym krokiem opuściła dom babci. Humor jej dopisywał, Ellie potrafiła wprawić ją w dobry nastrój, wesprzeć dobrym słowem jak nikt inny. Szła więc nieco chwiejnym krokiem uliczkami Londynu, aż dotarła do Horyzontalnej, gdzie znajdowało się jej mieszkanie. Benjy powinien być już w domu, napisała mu krótki list, że poszła na chwilę do babci, spotkanie odrobinę się przeciągnęło, ale miała nadzieję, iż jej wybaczy. Musiała jej opowiedzieć o wszystkim, okazało się, że Ellie również miała jej coś do powiedzenia, Prue nie miała pojęcia, jakim cudem udało się to trzymać kobiecie w tajemnicy, a może wiedziała? Jej babcia była mistrzynią sekretów, naprawdę ją dzisiaj zaskoczyła swoimi rewelacjami.
Musiała to wszystko przekazać mężowi, okazało się jednak, że wiatr wiał tej nocy wyjątkowo mocno, a może to ona miała drobne problemy z poruszaniem się? Była pijana, babcia wlała w nią naprawdę sporo alkoholu, Prue nie miała w zwyczaju doprowadzać się do takiego stanu, ale jakoś tak potoczył się ten wieczór, świętowały jej szczęście.
Dostrzegła znajomą kamienicę, była przed swoim domem. Fantastycznie - droga zajęła jej zdecydowanie więcej niż powinna, ale w końcu dotarła do celu. Otworzyła drzwi wejściowe, a później musiała wdrapać się na piętro, tu zaczęły się schody - te prawdziwe i metaforyczne, miała problem z trafieniem w schodki, ale dzielnie trzymała się poręczy dzięki czemu nie zaliczyła spektakularnej gleby.
Wreszcie dotarła pod znajome drzwi, czknęła głośno, kiedy się przed nimi zatrzymała. Nie przejmowała się tym jakoś szczególnie, wszyscy pewnie już dawno stali. Walczyła dłuższą chwilę z zamkiem, nie mogła trafić w niego kluczem, miała ochotę wyrzucić go za siebie, ale to nie było dobrym rozwiązaniem, złapała go więc między palce, aż w końcu udało jej się wsadzić go w zamek, przekręciła klucz i weszła do środka. Próbowała być cicho, jednak potknęła się o buty, które znajdowały się w przedpokoju, zatrzymała się na ścianie - doskonale, przynajmniej nie uderzyła twarzą w podłogę, oparła się o nią, potrzebowała chwilowego przystanku.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control