Galeria OdNowa / Pracownia Astorii
Wielkimi krokami zbliżał się Samhain. A ludzie wokół powariowali z zamówieniami. Renigald wiedział jedynie o jednym, o szatach. Tych specjalnych, które również szyła jego matka. Z tego co się dowiedział, wracała z butiku swojego dość póżnymi wieczorami. Nie mógł sobie pozwolić na krzątanie się w szukaniu czegoś dla siebie, bowiem zaraz dostawał litanię uwag. Jego matka, podobnie jak ciotka, w zbliżających się okolicznościach każdego święta, miały tuzin ludzi każdego dnia. Przynajmniej widział, jak wygląda praca krawca, sprzedawcy, a jak może być w przypadku projektanta. Trzeba było pamiętać o niezliczonych poprawkach, jakie trzeba nakładać. Czy to byłaby praca dla niego? Myślał o tym, aby iść w tym kierunku. Wciąż jednak nie był pewny tej drogi kariery. Mógłby robić za modela. Uśmiechem ściągać ludzi do konkretnego miejsca. Już raz Penny z Terrencem chcieli mu wcisnąć ulotki, aby promował jej sklep. Nie miałoby to jednak pozytywnego rozgłosu. To byłby skandal dla jego rodziny.Malfoy pomagający Weasleyowej. Już raz się skompromitował.
Z Astorią nie umawiali się na spotkanie. Miał u niej zamówiony obraz, bez ostatecznego terminu realizacji. Pomyślał jednak, czy nie byłoby dobrze zajrzeć do niej. Zobaczyć, czy może coś już ma. Nie wiedział, że mogłaby być zajęta czymś innym. Innymi zleceniami. Widział na ulicach czarodziei przemieszczających się w zakupie lub odbiorze zamówień. Często widziane pod święto Samhain. Znał te wszystkie dekoracje, ale nie zagłębiał swojej wiedzy tak mocno, aby pamiętać o właściwościach tego wszystkiego. Coś odstrasza duchy, coś chroniło przed nimi i opętaniem. Trochę się gubił, co z czym wiązało. Albo może zbyt skupiony był na własnym wyglądzie, niżeli wiedzy o przedmiotach ochronnych?
Na sobie dzisiaj miał elegancką fioletową szatę ze złotymi ornamentami, zdobiącymi kołnierz i rękawy. Podobnie spodnie. Obuwie wypolerowane czarne. Tak samo peleryna, czarna i zwiewna lecz chroniąca przed deszczem. Na głowie ciemno czarny kapelusz. Pod ponurą pogodę, jakoś tak wybrał ciemniejsze kolory swojej odzieży. W lewej dłoni trzymał także swoją podręczną laskę, z którą ostatnio rzadko się rozstawał. Dodawała mu odrobinę przewagi, w samoobronie, ale też była jego elementem dodatku stylowego.
Do Galerii zajrzał popołudniem. Nie wiedząc, jak bardzo znajoma jest zapracowana. Rozejrzał się po wnętrzu, oglądając wywieszone obrazy, powoli kierując się korytarzem, aby udać do jej biura. Najpewniej został dostrzeżony przez kogoś i może poinformują Astorię o jego przybyciu?