Przemierzając korytarz i mijając kilka wystaw, Travers jedynie rzucił okien, aby zlokalizować, na jakie jeszcze tematyki została podzielona galeria. Nie przykuwały dla niego większej uwagi niż ta część, do której został zaprowadzony przez pannę Avery. Gdy tylko znaleźli się w gabinecie tutejszej właścicielki, porządek tego miejsca, od razu rzucił się w oczy. A to pochwalał Nicholas. Porządek, żadnego chaosu. Nawyk widocznie odziedziczony po jego mentorze, który miał spaczenie względem poukładanych rzeczy i zachowania czystości. Wszystko wyglądało tak, jakby miało swoje uporządkowane miejsce. Łatwe do odnalezienia.
Travers zajął wskazany fotel, przed biurkiem panny Avery, która przygotowywała się do spisania jego próśb zlecenia na obraz. Nie przejmował się tym, że jego natura mrocznego czarodzieja o chłodnym spojrzeniu, mogła mocno kontrastować się z tym jasnym otoczeniem. Powiada się, że kontrasty czasem dobrze współgrają.
Rozmiar dzieła. Najchętniej Nicholas przyjąłby formę pionową dzieła. Wymiary jakie podał, mieściły się w okolicach średnich, standardowych, jakie najczęściej ludzie kupują. Na razie nie decydował się na coś wielkiego. Taki jeden wielki obraz miał już w swoim domu. Sam obraz miał przedstawiać fragment szkockiego cmentarza Graveyards, ukazany w mroku nocy o pełni księżyca. W tle tego miejsca, miał zostać ukazany wilkołak. Stworzenie nocy, naznaczone klątwą, co było symbolem jego rodziny, jego rodu. O tym też mówiło jego nazwisko. Nie zdradzał jej swoim spojrzeniem i mową, jakoby miał być jednym z nich. Z tych, co klątwą są napiętnowani. Nie zdradzał sobą żadnych emocji, niczego. Pozostawał wciąż tajemniczy.
Ów wilkołak na obrazie, nie musiał być widoczny jako pierwszy plan, ale mógł być w oddali. Tak, żeby choćby nawet jego kontur był dostrzegalny i dla odbiorcy wzbudzał podejrzenie, że jest śledzony, że ktoś go widzi. Miejsce przeznaczenia obrazu, miał zostać gabinet. Ale tutaj Nicholas się zastanawiał, czy i salon byłby dobrym miejscem. Zależało to także od tego, jak obraz zostanie przedstawiony, namalowany. Jego finalna wersja, zadecyduje o tym, gdzie go powiesi. Czy w ogóle, będzie z tego zadowolony. Testował Astorię, jej zdolności, jeżeli takie posiadała. Oby go nie zawiodła.
Ich rozmowę kolejny raz przerwało pojawienie się wyjca. Za taki czyn, Nicholas ukarałby winowajcę surowo. Chociażby rzuceniem klątwy. Takiej, która pozwalałby mu wrzeszczeć za każdym możliwym otworzeniem ust. Aby mowa tego pomysłodawcy, zamieniła się wyjec i zmuszała go do milczenia.
- Sugerowałbym odnaleźć sprawców i solidnie ukarać.Rzekł z przekonaniem, jakby on tak postąpił. Bo sam nie tolerował takiego zachowania. Wręcz zdolny byłby odebrać życie tym, którzy zakłócają spokój i porządek.
Jeżeli mieli wszystko omówione, dokończyli formalności kupna i zapłaty za obraz, który wcześniej Nicholas wybrał z dostępnych w Galerii. Z pomocą zaklęcia pomniejszającego, zapakowany obraz mógł zabrać ze sobą.