06.07.2026, 20:33 ✶
Kiedy za Nicholasem zamknęły się drzwi gabinetu, Astoria odprowadziła je wzrokiem jeszcze przez krótką chwilę, jakby upewniała się, że wraz z klientem zniknęło również całe napięcie, które towarzyszyło ich spotkaniu. Dopiero wtedy pozwoliła sobie na cichy, ledwie słyszalny wydech. Nie był to oddech ulgi, a raczej zmęczenia. Takiego, które nie ciążyło mięśniom, lecz głowie. Zebrała notatki sporządzone podczas rozmowy z Traversem, starannie ułożyła pergaminy w odpowiedniej teczce, po czym zamknęła gabinet i przeszła do swojej pracowni mieszczącej się głębiej w galerii. Tam, gdzie odwiedzający niemal nigdy nie zaglądali.
wsunęła cienkie rękawiczki, odgarnęła włosy za ucho i pochyliła się nad kolejnym obrazem, którego powierzchnię pokrywała cienka warstwa magicznej sadzy. Powolnymi, niemal rytualnymi ruchami oczyszczała fragment po fragmencie, zatrzymując się co jakiś czas, by zmienić narzędzie, sięgnąć po jaśminową herbatę, która zdążyła już wystygnąć, albo odsunąć się o krok i ocenić efekty swojej pracy z odpowiedniej perspektywy.
Przez resztę dnia nie opuściła pracowni ani razu. Nie chciała ryzykować. Nie chciała obserwować kolejnego klienta, który mimowolnie stanie się świadkiem tego groteskowego przedstawienia. Jeżeli przeklęte dzieci postanowiły urządzić sobie z galerii cel swoich żartów, to przynajmniej nie zamierzała dawać im publiczności.
Co jakiś czas przeklęta wyjąca koperta przeszkadzała w jej skupieniu. Za każdym razem sięgała po zaklęcie ognia i paliła przedmiot w nadziei, że to już ostatni raz.
Wieczorem, gdy skończyła oczyszczać dzieło, palce miała lekko zesztywniałe. Rozprostowała je powoli, czując przyjemne ciągnięcie w stawach, po czym uporządkowała stanowisko z tą samą dokładnością, z jaką każdego dnia kończyła pracę.
Dopiero teraz, gdy cały dzień dobiegł końca, spróbowała uporządkować wydarzenia ostatnich godzin. Policzyła je niemal odruchowo. Dziesięć.
Dziesięć przeklętych skurwyjców jednego dnia. Na samą tę myśl poczuła, jak lekko drga jej powieka. Jeszcze kilka miesięcy wcześniej uznałaby to za wyjątkowo niewyszukany dowcip. Dzisiaj miała ochotę udusić sprawców własnymi rękami. Jeżeli jeszcze raz spotka te małe utrapienia losu, naprawdę przestanie przejmować się tym, że są dziećmi. Być może nie zrobi im większej krzywdy. Ale jakaś wyjątkowo nieprzyjemna klątwa zdecydowanie wchodziła w grę.
wsunęła cienkie rękawiczki, odgarnęła włosy za ucho i pochyliła się nad kolejnym obrazem, którego powierzchnię pokrywała cienka warstwa magicznej sadzy. Powolnymi, niemal rytualnymi ruchami oczyszczała fragment po fragmencie, zatrzymując się co jakiś czas, by zmienić narzędzie, sięgnąć po jaśminową herbatę, która zdążyła już wystygnąć, albo odsunąć się o krok i ocenić efekty swojej pracy z odpowiedniej perspektywy.
Przez resztę dnia nie opuściła pracowni ani razu. Nie chciała ryzykować. Nie chciała obserwować kolejnego klienta, który mimowolnie stanie się świadkiem tego groteskowego przedstawienia. Jeżeli przeklęte dzieci postanowiły urządzić sobie z galerii cel swoich żartów, to przynajmniej nie zamierzała dawać im publiczności.
Co jakiś czas przeklęta wyjąca koperta przeszkadzała w jej skupieniu. Za każdym razem sięgała po zaklęcie ognia i paliła przedmiot w nadziei, że to już ostatni raz.
Wieczorem, gdy skończyła oczyszczać dzieło, palce miała lekko zesztywniałe. Rozprostowała je powoli, czując przyjemne ciągnięcie w stawach, po czym uporządkowała stanowisko z tą samą dokładnością, z jaką każdego dnia kończyła pracę.
Dopiero teraz, gdy cały dzień dobiegł końca, spróbowała uporządkować wydarzenia ostatnich godzin. Policzyła je niemal odruchowo. Dziesięć.
Dziesięć przeklętych skurwyjców jednego dnia. Na samą tę myśl poczuła, jak lekko drga jej powieka. Jeszcze kilka miesięcy wcześniej uznałaby to za wyjątkowo niewyszukany dowcip. Dzisiaj miała ochotę udusić sprawców własnymi rękami. Jeżeli jeszcze raz spotka te małe utrapienia losu, naprawdę przestanie przejmować się tym, że są dziećmi. Być może nie zrobi im większej krzywdy. Ale jakaś wyjątkowo nieprzyjemna klątwa zdecydowanie wchodziła w grę.
Koniec sesji
learn the rules
then break some
then break some