[Wiosna 1972] Ogniska, wino i wianki - SABAT BELTANE

— Cała przyjemność po mojej stronie — Musiał przyznać, że było całkiem miło, nie nudził się i póki co miał względny spokój, który pozwalał mu na eksplorowanie tych wszystkich stoisk i zdobywanie nagród, robienie zakupów i takich tam. Stanley mu w żadnym stopniu nie przeszkadzał w tym. — Właśnie o niej. Możesz mówić mi po imieniu — Potwierdził przypuszczenia tego mężczyzny, wreszcie decydując się na porzucenie tych formalnych zwrotów. Dla ułatwienia. Nie dzielił się istotnymi informacjami typu, że często chodzi do tamtego lokalu na kawę i coś słodkiego, bo to w jakimś stopniu mogło sugerować mieszkanie nieopodal. — Do zobaczenia — Pożegnał tymi słowami artystkę.
— Czemu nie? Chodźmy. Mam nadzieję, że ostało się jakieś ciasto — Przystał na tę propozycję. Jego przypadłość, którą było uczulenie na mięso bywało problematyczne w takich sytuacjach. Nie mógł nawet zjeść pączka smażonego na smalcu.
— Dobry wieczór — W pierwszej chwili spodziewał się ujrzeć właścicielkę tego stoiska, ale zamiast tego dostrzegł kota Nory. Jego Futerkowość. Widocznie to on teraz będzie obsługiwać chętnych na pozostałe na tym kramie słodkości.
— Dostanę babeczki z jabłkami i rodzynkami? — Skierował do Salema to pytanie wielkiej wagi, z racji tego, że to były jego ulubione babeczki. Postanowił też sięgnąć do koszyczka po kwiatowe ciastko z wróżbą i to opatrzone karteczką z imieniem potencjalnej towarzyszki.

!drugi koszyk
!ciastko z kwiatkiem