Poczta Mony

Mono,

tutaj u mnie, jak przed każdym sabatem, praca wre. Nie żałuj mnie jednak. Zwłaszcza, że kiedy ptak przyniósł list od Ciebie i mogłem złamać lak, całe zmęczenie dnia wnet ze mnie opadło. Przedmioty, których pragnęłaś wykonałem z ochotą. Możliwe, że powinienem być skromniejszy, ale nie da się udawać skromności, kiedy czyjeś słowa przynoszą taką pogodę ducha.

Wyzbyj się tego poczucia winy. Beddgelert i Llanberis za tobą tęsknią, ale nie uciekają. Pilnuj swojego szczęścia i noś je w sercu nieustannie, gdziekolwiek zamiecie Cię wiatr losu – choćby to był i Londyn, bądź po prostu szczęśliwa i wiedz, że zawsze znajdziemy tu dla Ciebie miejsce. Skłamałbym mówiąc o tym, że nie mam czasami ochoty dać wam wszystkim pstryczka w nos za to jak rzadko mnie odwiedzacie, ale nie jestem ślepy na to co dzieje się ze światem. Na wszystko przyjdzie czas.

Przy okazji, wbrew pozorom oprócz zaganiania was do pracy, mam też czasem do przekazania kilka pozytywnych wieści.

Korzystaj z okresu Samhain rozsądnie,

Wujek

Wraz z listem do mieszkania Mony przekazano takie sobie, ale znośne gwoździe i naprawdę wykurwisty wizualnie smoczy lampion. @Mona Rowle