Czarna Magia

Nekromancja

Jest to słowo, które wzbudza wśród większości czarodziejów odrazę, chociaż nie było tak zawsze. Nekromancja polega na manipulowaniu siłami witalnymi; w teorii powinna móc zarówno utrzymać kogoś przy życiu, jak i odebrać je, ale pierwszy sposób jej używania zatarł się mocno, przez co zaczęła nieodłącznie kojarzyć się z czarnoksięstwem. Doprowadziło to do oficjalnego zakazania praktykowania jej przez Ministerstwo Magii. Głównym powodem jest to, iż sił witalnych nie da się wykształtować - mają one swoje źródło w żywym człowieku lub innej istocie, należy czerpać je z jakiegoś konkretnego źródła. Do użycia większości znanych zaklęć wystarczy siła drzemiąca w rzucającym je czarodzieju, ale praktykujący Nekromację szybko odkrywają, iż dalsze kroki wymagają ofiar. Uśmiercenie żywej istoty odciska na człowieku piętno, którego nie da się pozbyć; na przestrzeni czasu, równowaga sił po czasie przestawała mieć dla nekromantów znaczenie, ich spaczenie pogłębiało się, a praktyki stawały coraz bardziej okrutne. Z tego powodu współcześni nekromanci muszą trzymać swoje niecne praktyki w tajemnicy.

Klątwy i nekromanckie rytuały

Chociaż nie wszystkie klątwy wymagają zdolności manipulowania siłami witalnymi, większość z nich korzysta na przynajmniej minimalnej ich znajomości. Z wykorzystaniem rytualnych kadzideł, świec i ofiar, czarnoksiężnik jest w stanie permanentnie zamienić rzeczywistość za pomocą czarów na niekorzyść osoby przeklinanej. Zakończenie takiej inkantacji jest możliwe wyłącznie dzięki klątwołamaniu.