Czasem dało się z niej czytać niczym z otwartej księgi. To był właśnie ten moment. Nie zamierzała wcale ukrywać, jak zareagowała na jego obecność. Czym sobie zasłużyła, że pojawiał się na jej drodze nawet podczas wakacji? Naprawdę los nie zamierzał dać jej chociaż odrobiny spokoju od jego towarzystwa? Jakimś cudem jednak wpadli na siebie również poza murami szkoły, tam ciągle im się to zdarzało, nawet wtedy gdy próbowała go unikać. Nie była zadowolona z tego, że nawet w czasie wolnym, który powinien być spokojny i przyjemny musiał znaleźć się tuż obok. Do tego najwyraźniej postanowił udawać, że byli zaproszeni na te przyjęcie.
Być może wybór przez nią imienia dla niego był całkiem przewidywalny, ale idealnie pasował do tego, co właśnie o nim myślała. Nie było to szczególnie wyszukane, ale naprawdę w tej chwili się przez niego zirytowała. Nie mogła stąd tak po prostu odejść, kiedy zaczął mówić o tym, że spóźnili się na przyjęcie weselne, nie kiedy otaczało ich kilka obcych osób. Nie znosiła takich sytuacji, nie była lwem salonowym, nie potrafiła rozmawiać z ludźmi, nie umiała też tak po prostu odwrócić się na pięcie i stąd odejść. To miał być długi dzień.
- Oczywiście, że masz. - Po raz kolejny wysyczała przez zęby. Denerwowała się, zacisnęła dłonie w pięści przez co paznokcie zaczęły jej się wbijać w wewnętrzną część dłoni. - Myślałam, że się już do tego przyzwyczaiłeś, skarbie. - Jad sączył się z jej ust, chociaż dało się to wyczuć jedynie w tonie głosu, mężczyźni zapewne nie mogli tego wyłapać, nie miała jednak wątpliwości co do tego, że Rookwood mógł to zrobić.
Westchnęła ciężko, gdy porównał ją do gęsi, oczywiście, że spodobało się to obecnym tutaj przedstawicielom mężczyzn, wszyscy byli tacy sami. Nie było sensu tego prostować i wdawać się w jakiekolwiek pyskówki, bo nie miała przewagi liczebnej, potrafiła oszacować swoje szanse na powodzenie. Zamiast tego zajęła się rozmyślaniem w jaki sposób mu się za to odwdzięczy, mogłaby podrzucić mu jakiś przeklęty przedmiot, ostatnio czytała o takich interesujących rytuałach… odpłynęła na chwilę w swoich myślach. Zawiesiła się.
- Nieodpowiednie kompetencje powodują brak postępów. - Mruknęła w końcu cicho, tuż po tym, kiedy mrugnęła i wróciła myślami do towarzystwa. Niespecjalnie przejmując się tym, co o niej mówił. Nie była głupią gęsią, którą dało się oswoić, ale o tym już dawno się dowiedział.
Później wszystko wydarzyło się bardzo szybko, padły jakieś nazwiska, a Aloysius zaczął zaprzyjaźniać się z tymi typami, ciekawe, czy zauważyliby gdyby nagle zniknęła gdzieś w tym tłumie i wymknęła się w stronę miasteczka. Niestety wiedziała, że to mogło być ryzykowne, bo jej największy wróg przedstawił ją jako swoją osobę towarzyszącą. Musiała się jeszcze przez chwilę przemęczyć.
Zaczął tę całą opowieść o tym, jak to blisko nie byli z parą młodą i już wiedziała, że szybko nie opuści tego miejsca, bo ci mężczyźni to łyknęli, nie mogło być inaczej, Rookwood był niezłym bajkopisarzem i miała tego świadomość, ludzie jedli mu z ręki, gdy się tylko odrobinę postarał. Westchnęła ciężko, nie była zadowolona z takiego obrotu sytuacji.
- Zdziwisz się. - Ledwie poruszyła ustami. Planowała zemstę, na pewno miała być słodka, nie zamierzała mu tego zapomnieć, wręcz przeciwnie sam prosił się o to, aby odpowiednio się odwdzięczyła za to wszystko.
Nieco przytłoczyło ją to, co działo się w środku. Prudence nie znosiła tłumów, czuła się bardzo nieswojo w miejscach pełnych ludzi, tutaj było jeszcze bardzo głośno, chaotycznie, a ona naprawdę tego nie znosiła. Nie była szczególnie społeczna. Tak wiele się działo, że nie była się w stanie skupić na jednej rzeczy, ktoś z kimś rozmawiał, ktoś tańczył, ktoś śpiewał, ktoś coś rozlewał. Gdyby miała trafić do piekła to właśnie tak by wyglądało, jeszcze z nim u jej boku.
Nie zdążyła zareagować, kiedy ktoś wpychał jej kieliszek do ręki. Zdarzało jej się wcześniej pić alkohol, ale działo się tylko w towarzystwie babci Ellie, nie wśród obcych ludzi. Rookwood wyciągnął swój kieliszek do góry i skandował, a ona stała tuż obok nieco zagubiona. Odruchowo wypiła zawartość swojego jednym haustem, skrzywiła się przy tym okropnie. Co za tragiczny dzień.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control