Droga Primrose,
Laurence uprzedził mnie o Twojej obecności w Little Hangleton podczas tegorocznych obchodów Samhain. Cieszę się, że będziemy miały sposobność spotkać się na miejscu i wspólnie dopilnować, aby powierzony nam namiot uzdrowicielski funkcjonował należycie. Przyznam jednak, że początkowo sądziłam, iż to właśnie Tobie przypadnie w udziale zastępowanie Laurence’a pod jego nieobecność, szczególnie skoro uznał za stosowne, abyś znalazła się w gronie osób zaangażowanych w całe przedsięwzięcie.
Nie ukrywam, że takie rozwiązanie wydałoby mi się znacznie bardziej naturalne. Twoje nazwisko, pozycja oraz dotychczasowe doświadczenie zdają się bowiem przemawiać za tym, aby właśnie Tobie powierzono funkcję wymagającą odpowiedniej roztropności, obycia i samodzielności. Skoro jednak Laurence zdecydował inaczej, pozostaje mi uszanować jego wybór i ufać, że Pani Fenwick właściwie wywiąże się z powierzonych jej obowiązków. Widocznie względy, którymi kierował się Twój kuzyn, były odmienne od tych, które sama uznałabym w tej sytuacji za najbardziej oczywiste.
Nie chciałabym jednak, abyś odbierała tę sytuację jako powód do zniechęcenia. Przeciwnie, tegoroczne wydarzenie może okazać się dla Ciebie dobrą sposobnością, aby przyjrzeć się pracy innych, wyciągnąć z niej właściwe wnioski i uczynić kolejny krok ku temu, by w przyszłym roku nie było już powodów, dla których Laurence miałby powierzać podobną funkcję komukolwiek innemu.
Kompetencję, jak zapewne sama wiesz, najłatwiej udowodnić czynami, nie zaś deklaracjami. Jestem przekonana, że przy odrobinie większej stanowczości, skupienia i konsekwencji w dążeniu do wyznaczonego celu nie powinno stanowić to dla Ciebie szczególnej trudności. Czas bywa zresztą bardzo dobrym nauczycielem, o ile tylko zechce się wyciągać z niego właściwe wnioski.
Do zobaczenia w Little Hangleton. Jestem przekonana, że Twoja obecność okaże się pożyteczna, nawet jeśli tym razem przypadnie Ci rola nieco skromniejsza, niż zapewne mogłabyś sobie życzyć.
@Primrose Lestrange