[wiosna 1962] Prewett's Anatomy

– Hej. – Widok Basila nieco ją uspokoił, więc pewniej przekroczyła próg. Wnętrze kamienicy było równie eleganckie jak fasada; pomieszczenia były urządzone w dopasowanych, ciemnych tonach, a tuż przy wejściu stało marmurowe popiersie spoglądające na gości z wyższością. – Dzięki. Ty też. – Kącik jej ust lekko uniósł się w odpowiedzi na komplement. – Mogę napić się herbaty. – Rodzina Prewettów zapewne była w posiadaniu najbardziej egzotycznych i luksusowych odmian, więc będzie to zapewne najdroższa herbata jaką wypije; skoro jednak została tutaj zaproszona, to czemu by nie skorzystać?

Przechodząc przez salon zauważyła, że pomimo wielu bibelotów oraz dekoracji z końskim motywem, wszystko zdawało się być idealnie ułożone. Pewnie mają skrzata domowego, pomyślała. Chociaż wizja Basila sprzątającego samodzielnie nie była aż taka absurdalna; on nigdy nie wydawał się typem, który by wybrzydzał.

Szczęśliwie wyglądało na to, że nikogo innego nie było w domu. Fawley zdecydowania wolałaby nie wpaść na innych członków rodziny Prewetta, bo oni pewnie nie zareagowaliby na nią tak pozytywnie.
– To jakie masz plany na dzisiaj? – Czyżby celowo zadała dwuznaczne pytanie? Być może. – Możemy razem się pouczyć albo od razu przejść do przepytywania. Jeśli chcesz mogę nawet pokazywać na sobie. – dla zilustrowania tych słów podwinęła rękaw i sprawiła by jej ręka od łokcie w dół stała się masywniejsza a żyły bardziej wydatne. Zdarzało jej się używać tej sztuczki by zrobić wrażenie na dziewczynach, ale w tym przypadku chciała się po prostu popisać umiejętnościami metamorfomagicznymi. – Niektórym taka wizualizacja pomaga bardziej niż wkuwanie z książek.