26.10.2026, 10:09 ✶
Tydzień piąty: Klątwa żywiołów. Bo tęsknota za wodą to dla tej wili za mało.
![[Obrazek: 33224bdb0b19abff2373d2eb025dbd9c58c2ff93.pnj]](https://64.media.tumblr.com/83971f364eb2fbac9dbb2e40a9848d05/096eb48014bbfbf2-88/s2048x3072/33224bdb0b19abff2373d2eb025dbd9c58c2ff93.pnj)
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
inspiracjeInspiracja Szekspirem, legendami arturiańskimi (zwłaszcza legendą o Pani Jeziora), oraz wierzeniami ludowymi na temat rusałek, wil, strzyg, najad, syren i wszystkich innych tego rodzaju stworków, bo to top 3 ulubione rzeczy powracające w narracji Lorraine… Nie mogło również zabraknąć Rilkego. Bo na koniec i tak zawsze wracam do Rilkego.
Pomysł dało mi "La source" Gervexa, tylko moja bohaterka zamiast kąpać się pod wodospadem, sama przeistacza się w wodospad (sceneria rodem z nagłówków, które robiłam na blogspota, mając 14 lat). Szkic na dole to inspiracja "Romeo i Julią" Zeffirelliego. Na mojej wersji "Ofelii" Millaisa, Lorraine w dłoniach trzyma gałązki jabłoni obsypane białym kwieciem, które również powracają w narracji, i są symbolem jej mamy, wili. Chciałam jeszcze namalować "La belle dame sans merci" albo "Pani z Shalott" Waterhouse'a, ale i tak już mocno wyszłam ze swojej sfery komfortu, bo to pierwszy raz, jak koloruję jakieś moje rysunki, i jeszcze kompletnie nie wiem, co robię. Wiem tylko, że włosy Lorraine są absolutnie niedorzeczne, i właśnie takie mają być.
Pomysł dało mi "La source" Gervexa, tylko moja bohaterka zamiast kąpać się pod wodospadem, sama przeistacza się w wodospad (sceneria rodem z nagłówków, które robiłam na blogspota, mając 14 lat). Szkic na dole to inspiracja "Romeo i Julią" Zeffirelliego. Na mojej wersji "Ofelii" Millaisa, Lorraine w dłoniach trzyma gałązki jabłoni obsypane białym kwieciem, które również powracają w narracji, i są symbolem jej mamy, wili. Chciałam jeszcze namalować "La belle dame sans merci" albo "Pani z Shalott" Waterhouse'a, ale i tak już mocno wyszłam ze swojej sfery komfortu, bo to pierwszy raz, jak koloruję jakieś moje rysunki, i jeszcze kompletnie nie wiem, co robię. Wiem tylko, że włosy Lorraine są absolutnie niedorzeczne, i właśnie takie mają być.
Cytat:Utkane z mgieł i wodnej piany widziadło o płynnej tożsamości i bezcielesnej formie igrało w przestrzeni wyobraźni jak światło rozszczepione w pryzmacie kropli wody. [Wodna boginka] pozostawała nieuchwytna, nie przestając przy tym kusić śmiertelnika, który zabłądził nad brzeg jej jeziora. Zanurz się ze mną w wodną toń, szeptała tajemniczo, a ręce spowitych w półprzezroczyste welony najad wyciągały się w tęsknej konwulsji z jeziornych odmętów.
Cytat:Długo śniłam ten sen. Śniłam go, dopóki nie pogodziłam się z boginią w trakcie obchodów Lammas. Teraz widuję ją tylko w spokojnej tafli wody, która w moich snach jest zwierciadłem. Widuję ją, gdy szukam w wodzie swojego odbicia. W snach nigdy nie jest bowiem wiadomo, gdzie zaczyna się jedna, a gdzie kończy druga. Być może, patrząc na oblicze Dziewicy, Matki i Staruchy, patrzę tak naprawdę na wszystkie wersje siebie. Na te, którymi byłam, jestem, i na te, którymi mogę jeszcze być.
Cytat:[…] przeglądała się w spokojnej tafli wody jak w zwierciadle. A zwierciadło pokazywało bardzo wiele. To co było. To co jest. A czasem nawet to, co się jeszcze nie wydarzyło.