Prue niekoniecznie spodziewała się tego, że owoce zaczną drzeć się w chórze i postanowią zwrócić uwagę na to, że w sadzie Abbottów pojawili się nieproszeni goście. Nie zamierzali przecież wynieść stamtąd żadnych drzew, sadzonek, czy Merlin sam wiedział czego. Chcieli po prostu zerwać sobie po jednym owocu z drzewa, bo wyglądały bardzo atrakcyjnie. Nie mogło być jednak zbyt prosto… w sumie zawsze to lepsze niż zakopanie pod korzeniami tych drzew, czyż nie? Obawiała się bowiem tego, że może zbyt lekko potraktowała opowieść swojego męża - w sumie nie byłby to pierwszy raz. Najwyraźniej w każdym miejscu kiedyś istniał człowiek, który zniknął w dziwny sposób i przez niego działy się jakieś rzeczy. O tym oczywiście nie wspomniała w głos, bo przyznałaby się do tego, że opowieść Benjy'ego jednak dała jej do myślenia. Skoro jabłka mogły zmieniać się w kamień, czy krzyczeć, kto wie, co mogły zrobić same drzewa? Tak naprawdę to chyba jednak wolała tego nie sprawdzać, i tak powstało z tego spore zamieszanie.
- Ty wyglądasz jakbyś wybrał się na szybki spacer, a nie jakbyś walczył o życie. To niesprawiedliwe. - Zdecydowanie jej mąż był dużo bardziej przystosowany do podobnych sytuacji, cóż - jego jeden krok pewnie to były jakoś jej trzy, a może i więcej. Odruchowo spojrzała na jego stopy, tak właściwie to chętnie by sprawdziła, jak to właściwie wyglądało. No zdecydowanie nie nadawała się do podobnych akytwności. Nadal ledwie zipała, a ten krótki bieg wymagał od niej sporo energii.
- Tak, znam Cię, aż za dobrze, wiem, że lubisz takie akcje, wydawało mi się, że ja też, ale wyszło jak wyszło. Pewnie miałabym inne zdanie na ten temat, gdyby nic się nie wysypało po drodze, ale nie można mieć wszystkiego, co najgorsze nawet nie udało nam się ugryźć żadnego z tych jabłek. - Była nieco rozczarowana niepowodzeniem, nie dało się tego ukryć, jej twarz mówiła sama za siebie, jak zawsze. Naprawdę liczyła na to, że gra będzie warta świeczki. Zostali jednak pozbawieni przyjemności skosztowania tych wspaniałych owoców, co za niefart. - Nie można jednak odmówić Abbottom finezji. - Dbali o to, aby ich sad był bezpieczny, tylko czy faktycznie musieli rzucać zaklęcia na jabłka? Najwyraźniej byli nieco przewrażliwieni na punkcie swoich drzew.
- Myślę, że gdybyś się chociaż trochę postarał, to ja zostałabym bardzo daleko w tyle. - Nie miała co do tego najmniejszych wątpliwości, zawsze tak było. Od najmłodszych lat był od niej dużo bardziej zwinny i szybki, no ogólnie lepiej radził sobie z panowaniem nad swoim ciałem niż ona. Nie było się wcale sensu temu dziwić, kiedyś był przecież sportowcem, a z wiekiem również musiał radzić sobie fizycznie w przeciwieństwie do niej - która większość swojego zawodowego życia spędziła za biurkiem.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control