• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Ulica Pokątna v
1 2 3 4 5 … 10 Dalej »
[19.10.72] Plans that either come to nought or half a page of scribbled lines P.F B.F

[19.10.72] Plans that either come to nought or half a page of scribbled lines P.F B.F
Wallflower
Please forgive me if I don't talk much at times.
It's loud enough in my head.

wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
widmowidz
zawód
Antropolożka/Uzdrowicielka
Prudence jest szczupłą kobietą, która mierzy 163 centymetry wzrostu. Ubiera się raczej niezbyt kontrowersyjnie, schludnie, miesza się z tłumem. Wybiera stonowane kolory. Jej włosy są długie, proste w odcieniu czekoladowego brązu, często wiąże je w kok na czubku głowy. Oczy ma jasnobrązowe. Zapach, który wokół siebie roztacza to głównie woń kojarząca się ze szpitalem, lub medykamentami, jednak przebijają się przez nią owocowe nuty - głównie truskawki.

Prudence Fenwick
#1
10.11.2026, 22:28  ✶  

Świat ponownie zawirował, wspomnienie się rozmyło, a oni znowu znaleźli się na Pokątnej. Przytrzymała się Benjy'ego, aby złapać równowagę, głowa ją bolała przez te dziwne wędrówki między rzeczywistością, a przeszłością. Dziewczynka przez którą znaleźli się w tej alejce nadal tutaj była. Nikt ciągle się nią nie interesował, ona jednak wydawała się być zaciekawiona małżeństwem, które znowu się przed nią pojawiło. - Chyba powinnaś nam coś wyjaśnić. - Nie miała wątpliwości, że stojąca przed nimi dziewczynka musiała mieć z tym wszystkim coś wspólnego, bo takie zbiegi okoliczności nie istniały, na pewno nie w rzeczywistości Prue. Mała tylko się uśmiechnęła, bardzo niewinnie, nie odpowiedziała nic, zamiast tego po raz kolejny zapaliła zapałkę. Tym razem Prudence była już jednak przygotowana na to, co miało nadejść. Znowu rozbolała ją głowa, znowu Pokątna się rozmyła, a oni znaleźli się gdzieś indziej.

Spodziewała się tego, że znajdą się w kolejnym wspomnieniu. Zważając na to, jak wyglądało wszystko wcześniej mogła zakładać również, że będzie to coś z jej przeszłości. Nie pomyliła się. Miejsce było doskonale jej znane, spędziła tam przecież sporą część swojego dorosłego życia. Był to Mung.

Za dużymi oknami znajdującymi się w szpitalnej sali padał śnieg, można było też dostrzec na zewnątrz światełka mieniące się różnymi kolorami, co sugerowało, że był to okres blisko Yule. Bardzo przyjemna aura, przynajmniej na zewnątrz, bo w środku… na sali znajdowała się Prudence, która właśnie walczyła o życie Liama. Robiła, co mogła, aby go uratować.


Tamta Prue miała włosy spięte wysoko, aby nie przeszkadzały jej w pracy, ubrana była w limonkowy fartuch, który był typowy dla uzdrowicieli w Mungu. Na jej twarzy widać było skupienie. Chciała uratować pacjenta, nie mogła pozwolić na to, żeby umarł. Czy spędzając Yule w pracy spodziewała się tego, że na jej oddział trafi narzeczony? Niekoniecznie. Nie miała pojęcia, że może do tego dojść. W szpitalu było mniej medyków niż zazwyczaj, więc to ona musiała go ratować. Raczej nie praktykowano podobnych działań, wiadomo, jak to bywa z rodziną. Niełatwo było się skupić przeżywając ten cały strach i stres. Jej twarz pokazywała jednak, że nie podchodziła do tego emocjonalnie, umiała się wyłączyć, on był pacjentem, a ona jego lekarzem. Musiała zachowywać się profesjonalnie i walczyć o życie mężczyzny. Robiła, co mogła. Naprawdę korzystała z wszystkich dostępnych metod, no nie wszystkich, w Mungu nie mogła przecież korzystać z pomocy nekromancji, nie tutaj, jeszcze ktoś by to zauważył, więc robiła co mogła legalnymi metodami, aby go uratować. Tyle, że tak właściwie nie było czego ratować, wiedziała o tym, kiedy znalazł się pod jej rękoma. Walczyła jednak dzielnie, liczyła na świąteczny cud, tyle, że on nie nadszedł. Zawiodła wszystkich, nie miała co do tego najmniejszych wątpliwości, tylko, że rozsądek mówił jej, że nie dało się nic więcej zrobić.

Prudence odskoczyła od łóżka, kiedy do sali wbiegł mężczyzna, który chwilę wcześniej znajdował się przed drzwiami. Nie da się ukryć, idealnie wybrał sobie moment. Ronald. Partner Liama, od wielu lat ze sobą pracowali, byli blisko, bardzo blisko. Wbiegł do pomieszczenia, przepchnął ją w głąb sali, sam zaś znalazł się przy martwym mężczyźnie i zaczął płakać. Wpadł w histerię, kiedy to ona niekoniecznie zareagowała w ten sposób. Co było z nią nie tak, skoro ten facet, być może również mu bliski odczuwał to, aż tak mocno. Po krótkiej chwili podniósł się na nogi i zbliżył się do niej bardzo blisko. - Zabiłaś go! Nawet tego nie potrafiłaś zrobić, jaki z Ciebie uzdrowiciel skoro nie umiałaś uratować swojego narzeczonego? Co? - Zrobił krok w przód, przez co ona cofnęła się o krok i znalazła niedaleko ściany - Miał rację, co do Ciebie, jesteś beznadziejna, do niczego się nie nadajesz, zmarnował z Tobą tyle lat, a Ty nie potrafiłaś mu się odwdzięczyć, kiedy tego potrzebował. ZABIŁAŚ GO. - Popchnął ją, przez co uderzyła w ścianę, nachyliła głowę, bo obawiała się jego kolejnego ruchu. Była tu zupełnie sama, stał przed nią wielki mężczyzna, z którym raczej nie miała jak sobie poradzić. Czuła, że nie jest dobrze, a przecież sama go przed chwilą straciła, dlaczego nie reagowała podobnie? - Poniesiesz za to konsekwencje, zobaczysz, zniszczę Cię, nie będziesz miała dokąd wracać. - Wysyczał jeszcze przez zęby, ponownie uniósł ręce, jednak się opamiętał i cofnął o krok. - Rzygać mi się chce jak na Ciebie patrzę, wynoś się stąd i nigdy tu nie wracaj, nie masz tu czego szukać morderczyni. - Bała się odezwać. Miała świadomość tego, że ludzie różnie przeżywali stratę, tylko, czy to nie ona w tej chwili powinna cierpieć, dlaczego to Ronald zachowywał się, jakby on przeżył największą tragedię swojego życia, przecież Liam był bliski i jemu i jej, miała zostać jego żoną, a ten traktował ją jakby była nikim.



Confusion in her eyes that says it all

She's lost control

« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (1535), Prudence Fenwick (1549)




Wiadomości w tym wątku
[19.10.72] Plans that either come to nought or half a page of scribbled lines P.F B.F - przez Prudence Fenwick - 10.11.2026, 22:28
RE: [19.10.72] Plans that either come to nought or half a page of scribbled lines P.F B.F - przez Benjy Fenwick - 11.11.2026, 00:06
RE: [19.10.72] Plans that either come to nought or half a page of scribbled lines P.F B.F - przez Prudence Fenwick - 11.11.2026, 00:31

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa