Być może było to głupie i dziecinne, ale chciała go sprawdzić. Była wkurzona tym, że wylądowała w tym lesie właśnie z nim, że to on musiał jej towarzyszyć. Z początku znosiła to całkiem godnie, bo przecież całkiem długo udało jej się podążać za chłopakiem w milczeniu, jednak kiedy już się odezwała, zakończyło się to przepychanką słowną jak zawsze. W Hogwarcie pewnie odwróciłaby się na pięcie i zniknęła na korytarzach zamku, tu jednak musieli dalej ze sobą przebywać, co nieco komplikowało sprawę.
- Nie martwię się o nie, myślę, że spędza sen z powiek sporej ilości osób, ale nie jestem jedną z nich. - Na pewno jego rodzice dbali o to, aby był odpowiednio wychowany, czyż nie? By błyszczał tam, gdzie trzeba było, aby nie przynieść wstydu rodzinie, z drugiej strony przydałby mu się ktoś, kto powodowałby, aby zachowywał się jak cywilizowana osoba między zwykłymi ludźmi, ale tak właściwie, przecież nie musiał się nimi zupełnie przejmować, co pokazywał jej od lat.
- Robisz to od lat, przynajmniej jednej z nich. - Powiedziała niemalże od razu po tym, jak podzielił się swoją złotą myślą. Nie podzieliła się z nim wprost tym, że to ona od września przejęła tę funkcję, jednak był na tyle bystry, że pewnie mógł połączyć kropki, chociaż może go przeceniała? Z nim nigdy nic nie wiadomo. Wyciągał z rozmowy to, co chciał, resztę informacji ignorował, to wybiórcze słuchanie ją irytowało, chociaż przecież robiła to samo w stosunku do niego. Tyle, że ona miała swoje powodu, prawda? - Nie wydaje mi się, aby to była odpowiednia rozrywka na ostatnim roku, który może zaważyć o Twojej przyszłości, z drugiej strony nie musisz się niczym martwić, czyż nie? Skończenie szkoły to dla Ciebie czysta formalność. - Mógł więc sobie pozwolić na te różne głupie pomysły, bo nie miał po co skupiać się na nauce w przeciwieństwie do innych. Dla niej to miał być bardzo pracowity rok, bo naprawdę zależało jej, aby znaleźć się w Akademii Munga.
Później rzucił jej wyzwanie, przynajmniej tak się jej wydawało. Nie sądziła, że to zrobi, uznała to co mówił raczej za czcze pogróżki, chociaż przecież wiedziała, że bywał nieprzewidywalny. Nie wydawało jej się jednak, aby faktycznie zdecydował się na taki krok. Z drugiej strony, być może jednak wziąć to pod uwagę, bo przecież on przekraczał granice, z tym też nie miał najmniejszego problemu, zwłaszcza kiedy chodziło o te ich słowne przepychanki.
Doszło do tego. Nie zdążyła nawet mrugnąć, kiedy jego ręce znalazły się na jej pasie, uniósł ją w powietrze. Pisnęła - to było pierwsze, co wyrwało się z jej ust, bo zupełnie nie brała pod uwagę tego, że będzie słowny. - Spadnę! - Pewnie nic by jej się nie stało, bo przecież była ledwie odrobinę nad ziemią, później próbowała trzasnąć go ręką gdziekolwiek, żeby odstawił ją na ziemię, szamotała się, chociaż całkiem ostrożnie, bo nie chciała uderzyć zadem, albo co gorsza twarzą o ziemię, która była pełna wystających korzeni, kamieni i innych takich. - Postradałeś rozum, do reszty, odstaw mnie. - W sumie to przecież sama się o to prosiła, bo dał jej wybór, tyle, że nie była przekonana co do tego, że nie blefował, teraz już to wiedziała.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control