• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Retrospekcje v
1 2 3 4 5 … 17 Dalej »
[08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence

[08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence
Wallflower
Please forgive me if I don't talk much at times.
It's loud enough in my head.

wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
widmowidz
zawód
Antropolożka/Uzdrowicielka
Prudence jest szczupłą kobietą, która mierzy 163 centymetry wzrostu. Ubiera się raczej niezbyt kontrowersyjnie, schludnie, miesza się z tłumem. Wybiera stonowane kolory. Jej włosy są długie, proste w odcieniu czekoladowego brązu, często wiąże je w kok na czubku głowy. Oczy ma jasnobrązowe. Zapach, który wokół siebie roztacza to głównie woń kojarząca się ze szpitalem, lub medykamentami, jednak przebijają się przez nią owocowe nuty - głównie truskawki.

Prudence Fenwick
#4
Wczoraj, 07:55  ✶  

Nie miała pojęcia, jak to było możliwe, że kiedyś sama z nieprzymuszonej woli wybierała jego towarzystwo i naprawdę lubiła spędzać z nim czas. Był taki moment, że był jej najlepszym przyjacielem i wydawało jej się, że będzie to trwało zawsze. Życie całkiem szybko ich zweryfikowało, to znaczy ją zweryfikowało, bo przecież to on nagle stwierdził, że już nie jest mu do niczego potrzebna. Zaczął ignorować jej obecność, na samym początku, to niestety nie działało do końca, bo przecież byli skazani na to, aby wpadać na siebie częściej niż rzadziej, przez co dochodziło między nimi do interakcji, a one nie należały do najprzyjemniejszych. Przywykła do tej nowej dynamiki, ba pewnie nikomu by o tym nie powiedziała, miała problem, aby przyznać się do tego przed samą sobą, ale te interakcje sprawiały jej frajdę. Być może niekoniecznie podobało jej się to, że potrafił uderzać tam, gdzie najbardziej bolało, ale ona robiła to samo, więc byli siebie warci.

- Jakbym chciała Ci o tym powiedzieć, to powiedziałabym Ci to wprost. Raczej liczyłam na to, że zobaczysz to pierwszego dnia po powrocie do Hogwartu, teraz będziesz mógł się przygotować na to, że będę Twoim największym utrapieniem. - Nie miało mu pomóc nawet to, że jego przyjaciel został drugim prefektem naczelnym, chociaż nie wątpiła w to, że Cornelius będzie przymykał oko na jego wybryki, na szczęście w tym przypadku mieli być na równi, więc będzie mogła robić swoje, nie ucieknie przed tym, czy mu się to podobało, czy nie. Co najciekawsze, Prue od lat miała tendencje pojawiania się dokładnie tam, gdzie Rookwood zaczynał realizować swoje durne pomysły. - Nie musisz się martwić, na pewno to zrobię. - Nie zamierzała mieć dla niego ani odrobiny litości, nie po tym, w jaki sposób się zachowywał, jak doprowadzał ją do szału. Zasługiwał na wszystko, co najgorsze.

Minęło ledwie kilka sekund, kiedy podniósł ją nad ziemią. Nie spodziewała się, że spełni swoją groźbę, w sumie powinna, bo wiedziała, że nie należy do osób, które rzucają słowa na wiatr, mimo wszystko po prostu chciała go sprawdzić. Nie wydawało jej się bowiem całkiem oczywiste to, że tak po prostu podniesie ją nad ziemią. Myliła się, przez co teraz wierzgała nogami znajdując się w powietrzu. Rookwood zdobył punkt, niedobrze.

- Kiedy ja nie wierzyłam Ci na słowo! - No, jasne, że mogłaby po prostu to zaakceptować, ale przecież naturalne dla niej było podważanie wszystkiego, co miał do powiedzenia. Nie mogła tak po prostu przyjąć tego do wiadomości i się ruszyć, chciała go sprawdzić, więc dokładnie to zrobiła przez co aktualnie znajdowała się nad ziemią, kiedy on trzymał ją w powietrzu. Fantastycznie.

- Jeśli zginiemy, będzie to oczywiście Twoją winą. - Nie miała się za bardzo czego złapać, więc tego nie zrobiła, poczuła jednak, że jego dłonie zacisnęły się na jej talii, co sugerowało, że raczej jej teraz nie wypuści. Z jednej strony dobrze - bo dzięki temu nie spadnie i nie obije sobie tyłka, z drugiej strony byli zbyt blisko siebie, co najgorsze, zupełnie jej to nie przeszkadzało, wręcz przeciwnie.

- No jasne, że blefowałeś. - Prychnęła nie do końca zadowolona z tego, co powiedział. Wydawało jej się, że poruszał się bez żadnego problemu z dodatkowym obciążeniem, co nie wróżyło niczego dobrego, najgorsze, że sama się o to prosiła, a teraz nie bardzo jak miała mu się wyrwać. Sama wpakowała się w te sytuację. - Nie będę Cię o nic prosić, wydawało mi się, że jest to całkiem jasne. - Była to jedna z jej zasad, czy coś. Prędzej, czy później się zmęczy i ją puści, nie mógł jej przecież nieść w ten sposób w nieskończoność, czyż nie?



Confusion in her eyes that says it all

She's lost control

« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (4184), Prudence Fenwick (2818)




Wiadomości w tym wątku
[08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - 14.11.2026, 02:08
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - 14.11.2026, 09:32
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - 14.11.2026, 22:22
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - Wczoraj, 07:55
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - Dzisiaj, 03:00
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - 9 godzin(y) temu
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - 4 godzin(y) temu
RE: [08/1956] Told you I ain’t no liar | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - 2 godzin(y) temu

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa