Nie spodziewała się tego, że ten dzień, aż tak się skomplikuje, zwłaszcza, że nie było żadnych znaków, czy sugestii o tym, że w ogóle może się to wydarzyć. To stało się samo. Zupełnie znienacka, zupełnie niespodziewanie, nie spodziewała się, że kiedyś może dojść między nimi do takiej niezręczności. Zazwyczaj ich interakcje wyglądały bardzo podobnie, próbowali sobie dopiec, irytowali się na wzajem i jakoś to było. Dzisiaj coś jednak się zmieniło, zakłócało to jej wizję, bo nie była przygotowana na coś takiego. Zaczęła się nad tym zupełnie niepotrzebnie zastanawiać. Nie miała pojęcia, czy jej się wydawało, czy faktycznie można było uznać, że niewiele brakowało, a by się pocałowali. Nie mogła go przecież o to zapytać, nie mogła zweryfikować swoich odczuć, bo nie rozmawiali ze sobą, zazwyczaj po prostu rzucali w siebie coraz to bardziej wymyślnymi epitetami i to by było na tyle. Najwyraźniej cisza im służyła… pokręciła jeszcze głową sama do siebie, bo w sumie to nie oznaczało niczego dobrego, bo teraz szli w milczeniu, ale zdecydowanie tego potrzebowali.
Pojawiła się sarna, która przerwała tę dziwną chwilę zawieszenia jaka ich zastała. Być może dobrze się stało, chociaż w sumie, w sumie to była całkiem ciekawa, co by się stało, gdyby jednak wyskoczyła z krzaków jakąś minutę później. Może to i lepiej, że tak się nie stało, bo przecież mieli spędzić teraz razem kilka dni, to by było dopiero niezręczne, na samą myśl o tym, jak mogło się to skończyć paliły ją policzki i nie było to spowodowane wcale wysoką temperaturą powietrza. Być może na to można było to zwalić. Słońce im przygrzało, nie do końca panowali nad swoimi odruchami, poniosło ich, chociaż w sumie to prawie nie, skóra nadal paliła ją w miejscach, w których wcześniej znajdowały się jego palce, do tego pojawiło się takie dziwne uczucie we wnętrzu, kiedy na niego spoglądała. Zdarzało jej się to już wcześniej, nigdy jednak nie dopuszczała do siebie tej myśli, teraz było jednak zbyt intensywne, aby to ignorować.
Nie odsunęła się od niego, nie zrobiła kroku w tył, co mówiło samo za siebie. Podobało jej się to, co się między nimi na swoją obronę miała wyłącznie to, że on zaczął. Mogła jednak zareagować, ale tego nie zrobiła, wiedziała czemu, zaczęła sobie to uświadamiać i trochę ją to przerażało, bo na kogo jak na kogo, ale na niego nie mogła patrzeć w ten sposób, to nie był ktoś kto powinien wzbudzać w niej podobne emocje, bo było to niebezpieczne, bardzo niebezpieczne, a teraz jeszcze mieli spędzić ze sobą część wakacji - fantastycznie, naprawdę fantastycznie. Nie mogło się to lepiej zacząć. Dlaczego to właśnie on towarzyszył jej dzisiaj w tej drodze. Miała ochotę zniknąć, zamknąć się w swoim pokoju i krzyknąć w poduszkę, aby nikt jej nie słyszał, tyle, że niestety sytuacja pozbawiła ją podobnej możliwości. Dusiła więc w sobie to wszystko, mając nadzieję, że szybko nie wybuchnie.
- Tak, to była długa droga, Ellie nie mogła zorganizować tego lepiej. - Nie, żeby podważała kompetencje swojej babci, naprawdę starała się być bardzo wyrozumiała, tyle, że no przeszli dzisiaj naprawdę sporo, warunki były niesprzyjające miała chyba prawo być odrobinę tym wszystkim zmęczona. - Zaraz powinniśmy ich zobaczyć. - Miała nadzieję, że naprawdę ten prześwit świadczył o tym, że reszta uczestników wycieczki już tu na nich czeka. W grupie będzie łatwiej ignorować jego obecność, a przynajmniej tak to sobie tłumaczyła. Marzyła o tym, aby znaleźć już się w tej Szkocji, zobaczyć, gdzie będą nocować i wtopić nieco w tłum. Miała sporo planów na nadchodzące dni, więc wierzyła w to, że być może szybko nie zostaną znowu sam na sam, dzięki czemu powinno być jej nieco łatwiej przetrwać ten dziwny moment w ich znajomości.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control