3 godzin(y) temu ✶
Zaskoczył ją na tyle, że na moment zaprzestała pracy, unosząc spojrzenie znad dyni.
- Słucham? - zatrzepotała rzęsami, z początku kompletnie nie rozumiejąc jego propozycji. Pomysł choć uroczy, był niedorzeczny w swojej prostocie. Cała socjeta wzięłaby ich na języki. Przyjrzała mu się z większą uwagą, doszukując się oznak przekory lub żartu ukrytego w sugestii.
Wzmianka o ich matkach sprawiła, że jej zdumienie ustąpiło miejsca rozbawieniu. Wyobrażenie sobie reakcji pani Avery nie wymagało szczególnego wysiłku; znała przecież doskonale jej zamiłowanie do wyciągania daleko idących wniosków z najbardziej niewinnych okoliczności, zwłaszcza gdy dotyczyły one życia uczuciowego jedynej córki. A gdyby do całej sprawy dołączyła jeszcze pani Malfoy, obie kobiety zapewne w ciągu jednego popołudnia zdołałyby opracować plan wydarzeń na najbliższych kilka lat.
- Renigaldzie… czy ty właśnie proponujesz mi sposobność wywołania największego skandalu towarzyskiego tej jesieni? - zapytała z rozbawieniem, odkładając nożyk i splatając dłonie na krawędzi stołu. - Przyznaję, że to kusząca perspektywa. Zwłaszcza że moglibyśmy przy okazji zapewnić naszym matkom rozrywkę na długie miesiące. Wyobrażasz sobie, ile czasu zajęłoby nam przekonanie ich, że wspólny adres nie oznacza jeszcze rychłego ślubu?
Doceniała chęci, ale to naprawdę fatalny pomysł. Na szczęście mężczyzna sam się w porę zreflektował, w końcu żył w tym środowisku wystarczająco długo, by zdawać sobie sprawę z konsekwencji.
- Ale dziękuję. To naprawdę miłe z twojej strony - dodała już łagodniej, obdarzając go serdecznym uśmiechem. - Na razie nie jest mi źle u rodziców, a po Samhain zamierzam wreszcie znaleźć czas na obejrzenie kilku mieszkań.
Powróciła do lampionu, ostrożnie poprawiając jego ustawienie na blacie. Nie była zadowolona z efektu końcowego, ale najwyraźniej była bezradna wobec tych przebrzydłych dyniek. Nie dociekała już, co z nią zrobi, czy ostatecznie zechce usunąć klątwę i odremontować mieszkanie, żeby zwiększyć jego wartość, czy sprzedać w obecnym stanie za bezcen.
- Mam już kilka, ale nie są poświęcone - odpowiedziała, odkładając narzędzia i ocierając palce o lnianą ściereczkę. Przesunęła spojrzenie ku bocznemu stołowi, na którym spoczywały przygotowywane na sabat prace. Część z nich pozostawała jeszcze przykryta lekkimi tkaninami, chroniącymi powierzchnie przed kurzem, inne ustawiono na niewielkich podpórkach, aby świeżo nałożone warstwy farby mogły spokojnie wyschnąć.
- A o którą kuzynkę dokładniej ci chodzi? - zapytała, przechylając nieznacznie głowę; przyglądała mu się z zainterersowaniem, które nie miało nic wspólnego z zawodową ciekawością dotyczącą potencjalnego nabywcy. Czyżby chodziło o Lorraine? Spośród jego kuzynek chyba tylko ona odznaczała się tak wyjątkową wiarą, tylko ona przypisywała sobie tak szczególne więzi z Matką. - Zapraszam na sabat, będziesz miał okazję sam wybrać tę jedyną ikonę spośród całej kolekcji - dodała; nie chciała mu sprzedawać półproduktu, więc musiał się pofatygować. Ewentualnie mogła mu odłożyć konkretny wizerunek i wysłać do domu, ale wolała mieć ruch na straganie podczas Samhain, dlatego w pierwszej kolejności nalegała na osobisty zakup.
- Słucham? - zatrzepotała rzęsami, z początku kompletnie nie rozumiejąc jego propozycji. Pomysł choć uroczy, był niedorzeczny w swojej prostocie. Cała socjeta wzięłaby ich na języki. Przyjrzała mu się z większą uwagą, doszukując się oznak przekory lub żartu ukrytego w sugestii.
Wzmianka o ich matkach sprawiła, że jej zdumienie ustąpiło miejsca rozbawieniu. Wyobrażenie sobie reakcji pani Avery nie wymagało szczególnego wysiłku; znała przecież doskonale jej zamiłowanie do wyciągania daleko idących wniosków z najbardziej niewinnych okoliczności, zwłaszcza gdy dotyczyły one życia uczuciowego jedynej córki. A gdyby do całej sprawy dołączyła jeszcze pani Malfoy, obie kobiety zapewne w ciągu jednego popołudnia zdołałyby opracować plan wydarzeń na najbliższych kilka lat.
- Renigaldzie… czy ty właśnie proponujesz mi sposobność wywołania największego skandalu towarzyskiego tej jesieni? - zapytała z rozbawieniem, odkładając nożyk i splatając dłonie na krawędzi stołu. - Przyznaję, że to kusząca perspektywa. Zwłaszcza że moglibyśmy przy okazji zapewnić naszym matkom rozrywkę na długie miesiące. Wyobrażasz sobie, ile czasu zajęłoby nam przekonanie ich, że wspólny adres nie oznacza jeszcze rychłego ślubu?
Doceniała chęci, ale to naprawdę fatalny pomysł. Na szczęście mężczyzna sam się w porę zreflektował, w końcu żył w tym środowisku wystarczająco długo, by zdawać sobie sprawę z konsekwencji.
- Ale dziękuję. To naprawdę miłe z twojej strony - dodała już łagodniej, obdarzając go serdecznym uśmiechem. - Na razie nie jest mi źle u rodziców, a po Samhain zamierzam wreszcie znaleźć czas na obejrzenie kilku mieszkań.
Powróciła do lampionu, ostrożnie poprawiając jego ustawienie na blacie. Nie była zadowolona z efektu końcowego, ale najwyraźniej była bezradna wobec tych przebrzydłych dyniek. Nie dociekała już, co z nią zrobi, czy ostatecznie zechce usunąć klątwę i odremontować mieszkanie, żeby zwiększyć jego wartość, czy sprzedać w obecnym stanie za bezcen.
- Mam już kilka, ale nie są poświęcone - odpowiedziała, odkładając narzędzia i ocierając palce o lnianą ściereczkę. Przesunęła spojrzenie ku bocznemu stołowi, na którym spoczywały przygotowywane na sabat prace. Część z nich pozostawała jeszcze przykryta lekkimi tkaninami, chroniącymi powierzchnie przed kurzem, inne ustawiono na niewielkich podpórkach, aby świeżo nałożone warstwy farby mogły spokojnie wyschnąć.
- A o którą kuzynkę dokładniej ci chodzi? - zapytała, przechylając nieznacznie głowę; przyglądała mu się z zainterersowaniem, które nie miało nic wspólnego z zawodową ciekawością dotyczącą potencjalnego nabywcy. Czyżby chodziło o Lorraine? Spośród jego kuzynek chyba tylko ona odznaczała się tak wyjątkową wiarą, tylko ona przypisywała sobie tak szczególne więzi z Matką. - Zapraszam na sabat, będziesz miał okazję sam wybrać tę jedyną ikonę spośród całej kolekcji - dodała; nie chciała mu sprzedawać półproduktu, więc musiał się pofatygować. Ewentualnie mogła mu odłożyć konkretny wizerunek i wysłać do domu, ale wolała mieć ruch na straganie podczas Samhain, dlatego w pierwszej kolejności nalegała na osobisty zakup.
learn the rules
then break some
then break some