Nie mogła sobie pozwolić na dłuższą nieobecność w biurze, jakimś cudem udało jej się wyrwać dwa dni urlopu na żądanie, co było całkiem dla niej nietypowe, bo chyba nigdy nie brała wolnego w ten sposób. Od kiedy Benjy pojawił się w jej życiu jednak sporo się zmieniło, najwyraźniej również niektóre rzeczy związane z jej pracą zawodową. Nie mogła jednak zostawić go samego, musiała sprawdzać, jak się miewał, czy przypadkiem mu się nie pogarszało i czy faktycznie wszystko poszło po jej myśli. Benjy znajdował się na samym szczycie jej listy priorytetów, więc to całkiem oczywiste, że poprosiła wyjątkowo o te dwa dni wolne zupełnie niespodziewane. Nikt jej nie odmówił, bo było to w jej przypadku coś zupełnie nowego i niespotykanego, nikt nie zadawał pytań, po prostu przyjęli te informacje, dzięki czemu mogła pilnować swojego męża.
Ten dzień jednak zaczęła od dyżuru. Została podczas niego nawiedzona przez Atreusa Bulstrode'a, który chciał, aby nawiązała z nimi współpracę, było to całkiem interesującą opcją, postanowiła więc przyjąć propozycję, zresztą zależało jej na tym, aby łapać terrorystów, więc skoro miała istnieć grupa zajmująca się tylko nimi, to dobrze było się w niej znaleźć. Był to więc całkiem owocny dzień dla Prue. Nie zamierzała jednak spędzać w pracy ani minuty dłużej niż musiała, od jakiegoś czasu bardzo spieszyło jej się do domu, bo w końcu ktoś tam na nią czekał.
Jako, że był to jej pierwszy dzień po tamtej nieszczęsnej nocy kiedy wyszła z domu to bardzo zależało jej na szybkim powrocie. Nie wchodziła w drodze powrotnej do żadnych sklepów, po prostu szła do ich domu, aby znaleźć się w nim jak najszybciej. Chciała sprawdzić jak Benjy się miewał i czy odpoczywał - nie wydawało jej się jednak, aby do końca wykonywał jej polecenia, znała go zbyt długo, aby w to uwierzyć.
W końcu dotarła do drzwi wejściowych, które otworzyła. Znalazła się wewnątrz domu, zdjęła płaszcz i zaczęła nasłuchiwać, pozbyła się też ze stóp swoich pantofelek. Wydawało jej się, że słyszy dźwięki dochodzące z salonu, więc tam się udała. Nie dostrzegła nigdzie kota, podejrzewała więc, że spał pod którąś z szafek, albo w ich łóżku, był raczej jednym z tych leniwych zwierząt.
Dochodziła właśnie do salonu, już miała się oprzeć o futrynę, kiedy zaczęło się drobne zamieszanie. Jej mąż właśnie podnosił się z podłogi, najwyraźniej nad czymś pracował, tyle, że z tej odległości ciężko jej było ocenić czym to właściwie było. To kurwa mać i coś lecące w powietrzu uświadomiło ją w tym, że nie wszystko poszło jak powinno. Odruchowo cofnęła się o krok. - Czy Ciebie zawsze musi próbować coś zabić? - Zapytała całkiem poważnie, bo w sumie na to jej to w tej chwili wyglądało. Nie miała pojęcia z czym właściwie mają do czynienia, więc trzymała się na dystans, sięgnęła też po różdżkę, gdyby musiała zaangażować się w to starcie, ale dobrze byłoby wiedzieć co się tutaj właściwie działo.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control