Gustave Alaric Delacour
Urodzenie: 1 grudnia 1716 r., strzelec, numerologiczna jedynka
Stan cywilny: wdowiec
Nazwisko panieńskie: Delacour
Krew: czysta, wampir
Zamieszkanie: rezydencja w Windsor, w hrabstwie Berkshire
Pochodzenie: przyszedł na świat w Bordeaux, we Francji, w arystokratycznej rodzinie Delacourów. Jego rodzicami byli Comte Sébastien Delacour i Marquise Éléonore Montclair-Delacour, dawno zmarli. Osiadł na stałe w Anglii w 1872 r.
Stan cywilny: wdowiec
Nazwisko panieńskie: Delacour
Krew: czysta, wampir
Zamieszkanie: rezydencja w Windsor, w hrabstwie Berkshire
Pochodzenie: przyszedł na świat w Bordeaux, we Francji, w arystokratycznej rodzinie Delacourów. Jego rodzicami byli Comte Sébastien Delacour i Marquise Éléonore Montclair-Delacour, dawno zmarli. Osiadł na stałe w Anglii w 1872 r.
Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ○○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ◉○○○○
Translokacja: ◉◉○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ○○○○○
Charyzma: ◉◉◉◉○
Rzemiosło: ◉◉○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉◉○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ○○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ◉○○○○
Translokacja: ◉◉○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ○○○○○
Charyzma: ◉◉◉◉○
Rzemiosło: ◉◉○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉◉○
Poziom spaczenia: II
Różdżka: pióro z ogona feniksa, drzewo różane, 13 cali, giętka
Zwierzę totemiczne: wąż
Aura: zielono-różowa
O zdolnościach: czarodziej i arystokrata, którego umiejętności wykształcały się zarówno w salach Beauxbatons, jak i na salonach francuskich klas wyższych. Jego prawdziwą bronią są usta, tj. potrafi nimi oczarować, przekonać, zagadać drugą stronę tak długo, aż Gustav sam zacznie wątpić w swoje racje. Drugą z kolei mocną stroną jest może niemłodzieńczo świeży umysł, za która stoi siłą rzeczy wyszkolona percepcja. Gustav dostrzega drobne sprzeczności w zeznaniach, niekonsekwencje w rodowodach, polityczne podteksty ukryte pod płaszczykiem uprzejmości. Co więcej, ze względu na swoje doświadczenie doskonale porusza się w temacie tradycji europejskich rodów czarodziejów. Zna wielu szefów kancelarii i prawników z nazwiska, a bywało, że był obecny przy powstawaniu ich kancelarii lub doradzał przy ich pierwszych sprawach. Dzięki wielowiekowej obecności w środowisku magicznym obserwował na własne oczy, jak powstawały i zmieniały się najważniejsze instytucje prawne, kto kształtował elity magiczne oraz jakie sojusze oraz waśnie decydowały o losach rodów.
Nie poświęca większej uwagi światu przyrody. W dziedzinach magii praktycznej jest przeciętny, jeśli nie wręcz bezradny. Transmutacja bywa dla niego zbyt kapryśna, zaklęcia ofensywne są nazbyt gwałtowne. Brakuje mu instynktu pojedynkowicza. Jednocześnie nauka gry na skrzypcach była jedyną formą tworzenia, która kiedykolwiek była mu naprawdę bliska. Nie jest również sportowcem.
Żywy trup (II): W annałach zapisano, że Gustav umarł raz i tylko raz. Od tamtej chwili jego ciało nie należy ani do świata żywych, ani do krainy zmarłych. Egzystencja mężczyzny jest więc bluźnierstwem wobec natury, bo przecież nie bije w nim serce, nie płynie krew, a porusza się i przemawia jak istota zrodzona z ciała.
Bogacz (II): Rodowy majątek budowany przez pokolenia, tj. winnice, ziemie, udziały w magicznych przedsięwzięciach, stanowi jedynie fundament. Od lat prowadzi własną działalność gospodarczą w Londynie, która przynosi mu sowite zyski. Kiedyś odmówił prowadzenia sprawy, ponieważ honorarium było obraźliwie niskie. Klient zwiększył stawkę dziesięciokrotnie zanim Gustav zdążył wstać z fotela.
Popularność (0): W środowisku prawniczym uchodzi wręcz za osobliwość, tj. wampira-mecenasa, którego doświadczenie i reputacja uczyniły go dość rozpoznawalną postacią w europejskim świecie prawa magicznego.
Język angielski (I): Gustav urodził się i wychował we Francji, jednak posługuje się angielskim równie swobodnie, jak ojczystym francuskim, często tak, że rozmówcy nawet nie zdają sobie sprawy, że mają do czynienia z cudzoziemcem.
Kłamstwo (I): W sądzie sama prawda rzadko wygrywa. Trzeba jej pomóc lub zastąpić ją wersją bardziej przekonującą. Dzięki doświadczeniu mecenas doskonale wie, jakie pytania zadawać, aby uczestnicy postępowania sami dochodzili do wniosków korzystnych dla jego klienta. Manipulacja? Sugerowanie odpowiedzi? Skądże znowu!
Występowanie (I): Reprezentowanie strony jest jak najlepsze wino z Bordeaux; wymaga wyczucia i właściwego momentu podania. Przed sądem serwuje się argumenty oraz dowody, ale to sposób ich przedstawienia nadaje im wartość. Wyćwiczonemu w retoryce mecenasowi nie straszne występowanie.
Trzeźwość umysłu (0): Jego ród od pokoleń słynie z wybitnych trunków, jednakże żaden z jego przedstawicieli nigdy nie upił się własnym winem. W związku z tym, że Gustav bywa duszą wieczoru na swoich włościach, nalewa kielichy, obserwując rumieńce na twarzach gości, sam pozostaje absolutnie trzeźwy.
Muzyka (I): Jak przystało na francuskiego arystokratę, Gustaw odebrał staranne wykształcenie muzyczne. Sam gra na skrzypcach.
Światłowstręt (II): W kancelarii krąży żart, że mecenas dostępny jest tylko po zmroku. Jego kancelaria działa do późnych godzin, a sekretariat wie, że nie należy planować spotkań przed południem, bo wtedy „pan jeszcze śpi albo myśli”. Nikt jednak nie pamięta, aby ktokolwiek widział go naprawdę śpiącego.
Łaknienie krwi (I): Pieniądze, wpływy i nazwisko czynią cuda, a w świecie czarodziejów wszystko można kupić. Kilku stałych darczyńców, dobrze opłacanych i objętych umowami o zachowaniu poufności, oddaje mu niewielkie ilości krwi co miesiąc. Żadna z tych osób nie jest przymuszana. W ten sposób zapewnia sobie dostęp do krwi.
Brudny sekret (II): Dawno temu Gustaw przemienił swoją żonę w wampira bez zgody Głowy społeczności wampirów. Rytuał wymknął się spod kontroli. Kobieta nie opanowała głodu i przypadkowo zabiła służącego, co mogło ściągnąć uwagę Ministerstwa oraz społeczności wampirów. Gustaw musiał ukryć całe zajście, a śmierć ofiary przypisać nieszczęśliwemu wypadkowi.
Awersja do czosnku (I): Dla mecenasa każda czosnkowa nuta jest faux pas, które zaburza harmonię otoczenia i psuje wizerunek. Nie wchodzi do miejsc, w których czuć jego zapach i omija eliksiry czy maści, w których figuruje.
Świniowstręt (I): Od czasów bycia paniczem, te zwierzęta wywołują w nim autentyczne dreszcze obrzydzenia.
Uczulenie (I): Dostaje uczulenia w razie zetknięcia się z ognistym krzewem.
Różdżka: pióro z ogona feniksa, drzewo różane, 13 cali, giętka
Zwierzę totemiczne: wąż
Aura: zielono-różowa
O zdolnościach: czarodziej i arystokrata, którego umiejętności wykształcały się zarówno w salach Beauxbatons, jak i na salonach francuskich klas wyższych. Jego prawdziwą bronią są usta, tj. potrafi nimi oczarować, przekonać, zagadać drugą stronę tak długo, aż Gustav sam zacznie wątpić w swoje racje. Drugą z kolei mocną stroną jest może niemłodzieńczo świeży umysł, za która stoi siłą rzeczy wyszkolona percepcja. Gustav dostrzega drobne sprzeczności w zeznaniach, niekonsekwencje w rodowodach, polityczne podteksty ukryte pod płaszczykiem uprzejmości. Co więcej, ze względu na swoje doświadczenie doskonale porusza się w temacie tradycji europejskich rodów czarodziejów. Zna wielu szefów kancelarii i prawników z nazwiska, a bywało, że był obecny przy powstawaniu ich kancelarii lub doradzał przy ich pierwszych sprawach. Dzięki wielowiekowej obecności w środowisku magicznym obserwował na własne oczy, jak powstawały i zmieniały się najważniejsze instytucje prawne, kto kształtował elity magiczne oraz jakie sojusze oraz waśnie decydowały o losach rodów.
Nie poświęca większej uwagi światu przyrody. W dziedzinach magii praktycznej jest przeciętny, jeśli nie wręcz bezradny. Transmutacja bywa dla niego zbyt kapryśna, zaklęcia ofensywne są nazbyt gwałtowne. Brakuje mu instynktu pojedynkowicza. Jednocześnie nauka gry na skrzypcach była jedyną formą tworzenia, która kiedykolwiek była mu naprawdę bliska. Nie jest również sportowcem.
Żywy trup (II): W annałach zapisano, że Gustav umarł raz i tylko raz. Od tamtej chwili jego ciało nie należy ani do świata żywych, ani do krainy zmarłych. Egzystencja mężczyzny jest więc bluźnierstwem wobec natury, bo przecież nie bije w nim serce, nie płynie krew, a porusza się i przemawia jak istota zrodzona z ciała.
Bogacz (II): Rodowy majątek budowany przez pokolenia, tj. winnice, ziemie, udziały w magicznych przedsięwzięciach, stanowi jedynie fundament. Od lat prowadzi własną działalność gospodarczą w Londynie, która przynosi mu sowite zyski. Kiedyś odmówił prowadzenia sprawy, ponieważ honorarium było obraźliwie niskie. Klient zwiększył stawkę dziesięciokrotnie zanim Gustav zdążył wstać z fotela.
Popularność (0): W środowisku prawniczym uchodzi wręcz za osobliwość, tj. wampira-mecenasa, którego doświadczenie i reputacja uczyniły go dość rozpoznawalną postacią w europejskim świecie prawa magicznego.
Język angielski (I): Gustav urodził się i wychował we Francji, jednak posługuje się angielskim równie swobodnie, jak ojczystym francuskim, często tak, że rozmówcy nawet nie zdają sobie sprawy, że mają do czynienia z cudzoziemcem.
Kłamstwo (I): W sądzie sama prawda rzadko wygrywa. Trzeba jej pomóc lub zastąpić ją wersją bardziej przekonującą. Dzięki doświadczeniu mecenas doskonale wie, jakie pytania zadawać, aby uczestnicy postępowania sami dochodzili do wniosków korzystnych dla jego klienta. Manipulacja? Sugerowanie odpowiedzi? Skądże znowu!
Występowanie (I): Reprezentowanie strony jest jak najlepsze wino z Bordeaux; wymaga wyczucia i właściwego momentu podania. Przed sądem serwuje się argumenty oraz dowody, ale to sposób ich przedstawienia nadaje im wartość. Wyćwiczonemu w retoryce mecenasowi nie straszne występowanie.
Trzeźwość umysłu (0): Jego ród od pokoleń słynie z wybitnych trunków, jednakże żaden z jego przedstawicieli nigdy nie upił się własnym winem. W związku z tym, że Gustav bywa duszą wieczoru na swoich włościach, nalewa kielichy, obserwując rumieńce na twarzach gości, sam pozostaje absolutnie trzeźwy.
Muzyka (I): Jak przystało na francuskiego arystokratę, Gustaw odebrał staranne wykształcenie muzyczne. Sam gra na skrzypcach.
Światłowstręt (II): W kancelarii krąży żart, że mecenas dostępny jest tylko po zmroku. Jego kancelaria działa do późnych godzin, a sekretariat wie, że nie należy planować spotkań przed południem, bo wtedy „pan jeszcze śpi albo myśli”. Nikt jednak nie pamięta, aby ktokolwiek widział go naprawdę śpiącego.
Łaknienie krwi (I): Pieniądze, wpływy i nazwisko czynią cuda, a w świecie czarodziejów wszystko można kupić. Kilku stałych darczyńców, dobrze opłacanych i objętych umowami o zachowaniu poufności, oddaje mu niewielkie ilości krwi co miesiąc. Żadna z tych osób nie jest przymuszana. W ten sposób zapewnia sobie dostęp do krwi.
Brudny sekret (II): Dawno temu Gustaw przemienił swoją żonę w wampira bez zgody Głowy społeczności wampirów. Rytuał wymknął się spod kontroli. Kobieta nie opanowała głodu i przypadkowo zabiła służącego, co mogło ściągnąć uwagę Ministerstwa oraz społeczności wampirów. Gustaw musiał ukryć całe zajście, a śmierć ofiary przypisać nieszczęśliwemu wypadkowi.
Awersja do czosnku (I): Dla mecenasa każda czosnkowa nuta jest faux pas, które zaburza harmonię otoczenia i psuje wizerunek. Nie wchodzi do miejsc, w których czuć jego zapach i omija eliksiry czy maści, w których figuruje.
Świniowstręt (I): Od czasów bycia paniczem, te zwierzęta wywołują w nim autentyczne dreszcze obrzydzenia.
Uczulenie (I): Dostaje uczulenia w razie zetknięcia się z ognistym krzewem.
Edukacja: Akademia Magii Beauxbatons, Francja. Młody Gustaw był wzorcem dyscypliny. Zawsze wyprzedzał program, więc nie miał problemów z podstawowymi przedmiotami, z wyjątkiem transmutacji. Skupiał się na przedmiotach praktycznych, unikając jednak latania i przedmiotów sportowych na rzecz muzyki, retoryki i indywidualnych projektów artystycznych.
Doświadczenie: Już jako młody czarodziej rozpoczął praktykę w kancelariach prawniczych w regionie Akwitanii, zdobywał doświadczenie w sprawach spadkowych oraz w negocjacjach między rodami arystokratycznymi. Następnie doskonalił swoje umiejętności w prowadzeniu sporów, mediacji i reprezentowaniu interesów wpływowych rodzin. Gustave kontynuował swoją działalność prawniczą również po przemianie w wampira. Czas, który dla większości czarodziejów stanowił ograniczenie, dla niego stał się sprzymierzeńcem, jako że przez kolejne dziesięciolecia nieustannie obserwował, jak zmieniało się prawo magiczne. W związku z tym, w przeciwieństwie do wielu uczonych nie zdobywał wiedzy wyłącznie z ksiąg, a był świadkiem przemian prawa na własne oczy. Niejednokrotnie doradzał przy tworzeniu umów, które później stawały się fundamentem całych gałęzi magicznego prawa handlowego. Od początku XIX wieku Gustaw działał także na arenie międzynarodowej, a parę dekad temu przeniósł się do Anglii, gdzie prowadzi własną kancelarię prawną. Specjalizuje się w sprawach dotyczących fuzji majątków, umów handlowych oraz doradztwa dla elit czarodziejskich.
Aktualne miejsce pracy: adwokat
Cechy szczególne: blada skóra, prawie srebna
Rozpoznawalność: IV, nazwisko Delacour sprawiło, że jest dość znany. Co więcej, mecenas należy do kręgów wpływowych przedstawicieli świata prawnego w Europie, jako że nigdy nie ukrywał swojej wampirzej natury. Oprócz działalności gospodarczej, we Francji prowadził wykłady z prawa międzynarodowego dla czarodziejów, a przez lata bywał na dworach arystokratycznych rodów oraz w kręgach dyplomatycznych. Z biegiem lat jego obecność w świecie prawa stała się czymś stałym, tj. przez długowieczność Gustav zna prawo i nawet okoliczności jego powstania. Obecnie często podróżuje, aby śledzić zmiany w prawie i polityce magicznego świata bezpośrednio u źródła. Doradza również swoim własnym gatunkowym braciom — innym wampirom.
Doświadczenie: Już jako młody czarodziej rozpoczął praktykę w kancelariach prawniczych w regionie Akwitanii, zdobywał doświadczenie w sprawach spadkowych oraz w negocjacjach między rodami arystokratycznymi. Następnie doskonalił swoje umiejętności w prowadzeniu sporów, mediacji i reprezentowaniu interesów wpływowych rodzin. Gustave kontynuował swoją działalność prawniczą również po przemianie w wampira. Czas, który dla większości czarodziejów stanowił ograniczenie, dla niego stał się sprzymierzeńcem, jako że przez kolejne dziesięciolecia nieustannie obserwował, jak zmieniało się prawo magiczne. W związku z tym, w przeciwieństwie do wielu uczonych nie zdobywał wiedzy wyłącznie z ksiąg, a był świadkiem przemian prawa na własne oczy. Niejednokrotnie doradzał przy tworzeniu umów, które później stawały się fundamentem całych gałęzi magicznego prawa handlowego. Od początku XIX wieku Gustaw działał także na arenie międzynarodowej, a parę dekad temu przeniósł się do Anglii, gdzie prowadzi własną kancelarię prawną. Specjalizuje się w sprawach dotyczących fuzji majątków, umów handlowych oraz doradztwa dla elit czarodziejskich.
Aktualne miejsce pracy: adwokat
Cechy szczególne: blada skóra, prawie srebna
Rozpoznawalność: IV, nazwisko Delacour sprawiło, że jest dość znany. Co więcej, mecenas należy do kręgów wpływowych przedstawicieli świata prawnego w Europie, jako że nigdy nie ukrywał swojej wampirzej natury. Oprócz działalności gospodarczej, we Francji prowadził wykłady z prawa międzynarodowego dla czarodziejów, a przez lata bywał na dworach arystokratycznych rodów oraz w kręgach dyplomatycznych. Z biegiem lat jego obecność w świecie prawa stała się czymś stałym, tj. przez długowieczność Gustav zna prawo i nawet okoliczności jego powstania. Obecnie często podróżuje, aby śledzić zmiany w prawie i polityce magicznego świata bezpośrednio u źródła. Doradza również swoim własnym gatunkowym braciom — innym wampirom.
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
Bonusy![[Obrazek: 723-C4050-495-C-44-FB-968-C-E9855948-F93-D.jpg]](https://i.ibb.co/RkHgWmF8/723-C4050-495-C-44-FB-968-C-E9855948-F93-D.jpg)