[23-30.10.1972] Pracownia krawiecka Electry

Tygodnie poprzedzające największe sabaty tradycyjnie wiązały się ze zwiększoną ilością zamówień krawieckich, jednak ten rok wydawał się szczególnie pracowity. Z jakiegoś powodu sporo osób nagle zapragnęło znaleźć się w posiadaniu szaty stagnacji – odzienia, które miało uodparniać na efekty obcowania z zaświatami. Electra nie miała zielonego pojęcia jakie okoliczności wymagałyby zaopatrzenia się w taki strój, ale nie zamierzała drążyć. Częściowo dlatego, że jej klientami były zazwyczaj zaufane osoby, a częściowo dlatego, że zapewne i tak nie uzyskałaby odpowiedzi.

Tak czy siak zarówno ona jak i Chris byli ostatnio zalewani zamówieniami na szaty stagnacji do tego stopnia, że oboje umówili się w najbliższym czasie zrobić przerwę od pracy dla Rosierów na rzecz właśnie na tych prywatnych zleceń. Kuzyn zgodził się nawet udostępnić jej w tym celu jedną z pracowni w domu mody, za co była mu bardzo wdzięczna. Uszycie szaty stagnacji stanowiło bowiem nie lada przedsięwzięcie, zwłaszcza w tak krótkim okresie. Było to przecież odzienie o wyjątkowych właściwościach, a nie zwykła kiecka, którą można było uszyć według wzoru z magazynu. Prewettówna zamierzała skorzystać ze wszystkich dostępnych materiałów, które pomogłyby jej w wykreowaniu szaty o jak najlepszej jakości. Zrobiła nawet research przeglądając książki dotyczące magicznych ubrań!

Ucieszyło ją, że wiadomość Mony zawierała również krój płaszcza z magazynu. Kiedy szyła dla samej siebie lubiła oddawać się spontaniczności, jednak zamówienia dla klientów wymagały większej precyzji. Zamierzała dodać parę osobistych akcentów, takich jak mały wyhaftowany smok na mankiecie, lecz poza tym płaszcz miał wiernie odtwarzać pierwowzór. W dalszej korespondencji z Rowle uzyskała informację w kwestii wymiarów kobiety oraz że drugi płaszcz miał być uszyty dla Icarusa (co nie zaskoczyło Electry ani trochę).

// Rzucam 2 razy na rzemiosło (III), wykorzystuję przewagi: Krawiectwo (II) i Metka z różą (rodzinna)

Szata dla Mony

Rzut Z 1d100 - 11
Akcja nieudana

Szata dla Icarusa

Rzut Z 1d100 - 52
Sukces!

…Cóż najwyraźniej skupiła się bardziej na smoczym hafcie niż na samej szacie, ponieważ finalnie wcale nie przypominała ona płaszcza w magazynu ani żadnego płaszcza. Strój dla Ariego wyszedł natomiast całkiem nieźle, choć ciężko było się dziwić skoro miała już doświadczenie w szyciu ubrań dla niego. Oba płaszcze wykonane zostały w tym samym ciemnozielonym kolorze, idealnie pasującym do rudych loków Rowle (a przynajmniej tak miało być w zamyśle).

Szata dla przyjaciela Heather stanowiła większe wyzwanie, ponieważ ów jegomość miał prawie dwa metry wzrostu. Zamówienie to wymagało zatem zarówno większej ilości materiału, jak i zastosowania niestandardowej rozmiarówki. Electra lubiła jednak wyzwania, więc zamierzała dać z siebie wszystko.

// Rzucam  na rzemiosło (III), wykorzystuję przewagi: Krawiectwo (II) i Metka z różą (rodzinna)

Szata dla Benjy'ego

Rzut Z 1d100 - 63
Sukces!

Ryzyko się opłaciło, ponieważ szata stagnacji dla wielkoluda wyszła całkiem nieźle! Wykonana została w bardzo praktycznym, ciemnobrązowym kolorze.

Zamówienie od Bertiego Botta było prawdziwym zaszczytem. Electra nie spodziewałaby się, że twórca fasolek wszystkich smaków osobiście się do niej zwróci, a jednak najwyraźniej jej zdolności krawieckie zrobiły nam nim wrażenie. Albo, co stanowiło bardziej prawdopodobną przyczynę, inny krawcy nie mieli już czasu na nowe zlecenia.

Tak czy siak, Prewettówna nie chciała zawieść Pana Botta. Pełna determinacji zaczęła szyć dla niego szatę, o ciemnobrązowym kolorze.

// Rzucam  na rzemiosło (III), wykorzystuję przewagi: Krawiectwo (II) i Metka z różą (rodzinna)
Szata dla Bertiego

Rzut Z 1d100 - 58
Sukces!

Szata dla Nory Figg została zamówiona przez Brennę podczas jej odwiedzin w pracowni Electry, niemniej młoda czarownica czuła się wyróżniona jak gdyby znana cukierniczka osobiście zleciła jej to zadanie. Prewettówna uwielbiała przesiadywać w klubokawiarni, więc chciała poprzez szatę pokazać swoje uznanie wobec pani Figg.

// Rzucam  na rzemiosło (III), wykorzystuję przewagi: Krawiectwo (II) i Metka z różą (rodzinna)
Szata dla Nory

Rzut Z 1d100 - 34
Akcja nieudana

Niestety szata nie wyszła tak dobrze, jak na to liczyła. Być może oczy bolały ją od ciągłej pracy…

Zamówienie od Anthony'ego Shafiqa stanowiło kolejne wyróżnienie; polityk reklamował przecież swoją twarzą Dom Mody Rosier, a też zwrócił się z prośba o uszycie szat stagnacji konkretnie do niej. I to nie tylko dla siebie, ale także dla Jonathana Selwyna. Przyjmując zamówienie, Electra stała się zatem odpowiedzialna nie tylko za odzienie dwóch ważnych polityków, ale prawdopodobnie także za ich bezpieczeństwo. No i poza tym, obaj panowie byli przeciez wujkami Jessiego… Przygotowanie tych konkretnych szat wydawało się więc nie lada wyzwaniem, ale ostatnie dni spędzone na szyciu dla mniej lub bardziej znanych osobistości, nauczyły Prewettównę radzić sobie ze stresem. Pomagał również fakt, że Anthony zawarł w swoim zamówieniu konkretne instrukcje; w innej sytuacji być może czułaby się tym ograniczona, lecz teraz bardzo zależało jej na spełnieniu oczekiwań Shafiqa.

// Rzucam  na rzemiosło (III), wykorzystuję przewagi: Krawiectwo (II) i Metka z różą (rodzinna)

Szata dla Anthony'ego

Rzut Z 1d100 - 4
Akcja nieudana

Szata dla Jonathana

Rzut Z 1d100 - 3
Akcja nieudana

…Albo jednak nie potrafiła radzić sobie ze stresem, ponieważ zbyt duże wymagania sprawiły, że kompletnie nie dała rady z zamówieniem.

Chris zajrzał do pracowni niedługo po tym, jak Electra przystąpiła do prac nad szatami dla Anthonyego i Jonathana. Wyszła gdzieś na chwilę: może do łazienki, może po kubek kawy, w każdym razie Rosier dostrzegł, co wisiało na manekinach i aż westchnął. (Nie by było dziwne, że coś nie wyszło: szaty stagnacji okazały się pewnym wyzwaniem.)
Zastanawiał się przez chwilę, bo niezbyt lubił szyć nie dla konkretnej osoby: a tymi najczęściej były piękne kobiety, z rzadka znajomi. Raz na jakiś czas ktoś, kto nosząc jego szaty promował Dom Mody Rosierów i zwiększał renomę samego Christopera. Częścią jego marki było to, że nie każdy mógł nosić te projekty, które oznaczał specjalną metką.
Cóż, tych oznaczać nie musiał, a jednak głupio, aby ktoś dostał od nich takie zamówienie…
Przystąpił więc do pracy, sprawdzając, czy zdoła coś tu poradzić.

szata dla Jonathana

Rzut PO 1d100 - 74
Sukces!

Szata dla Anthonyego

Rzut PO 1d100 - 82
Sukces!

Uśmiechnął się do siebie zadowolony z rezultatów, bo stosunkowo niedużym nakładem pracy udało się mu poprawić projekty tak, że mogły już trafić do klientów i były godne Domu Mody Rosier.