Urodzenie: 17/10/1947 (Waga, Artysta)
Stan cywilny: Panna
Krew: Czysta
Zamieszkanie: Londyn, Aleja Horyzontalna, okolice The Globe
Pochodzenie: Przyszła na świat jako owoc gorącego romansu artystki Valerii Dolohov i aktora Alfreda Selwyna. Jej rodzice poznali się, gdy Alfred zawitał do Moskwy, by wystawić w tamtejszym teatrze sztukę Czerwony Sierp(ień). Szybko wsiąkł w lokalną bohemę, a w niej poznał młodziutką malarkę Valerię Dolohov, wywodzącą się z nielicznej gałęzi Dolohovów, która nie opuściła Rosji po rewolucji październikowej. Zafascynowany zarówno rosyjską kulturą, jak i dużo mniej konwencjonalnym podejściem do sztuki, Alfred został w Rosji na kolejne parę lat. Związek z Valerią okazał się wyjątkowo burzliwy, ale pod groźbami rodziny Dolohovów Alfred poślubił ją kilka dni przed narodzinami Ofelii. Para oficjalnie rozstała się po czterech latach, a Selwyn wrócił do rodzinnej Anglii, zostawiając córkę pod opieką Valerii. Matka Valerii pochodzi z Irkucka i to jej Ofelia zawdzięcza swoją urodę.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉◉◉○○
Zauroczenie: ◉◉○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ◉◉○○○
Charyzma: ◉◉◉◉○
Rzemiosło: ◉○○○○
Wiedza przyrodnicza: ○○○○○
Wiedza o świecie: ◉○○○○

Poziom spaczenia: I
Różdżka: Futro z magicznej wiewiórki, lipa srebrzysta, 10 cali, sztywna
Zwierzę totemiczne: Sikorka bogatka
Aura: Niebiesko (kobaltowo)-różowa
O zdolnościach:
Wychowanej w artystycznej bohemie Ofelii, nikt nigdy nie powiedział, że w Koldovstoretz wymagana będzie od niej dyscyplina i skupienie. Była kiepską uczennicą, szczególnie niezainteresowaną historią magii oraz eliksirami. Okazała się być niezła z transmutacji, której zaczęła poświęcać najwięcej czasu. Zielarstwem nie chciała sobie nigdy zaprzątać głowy, podobnie jeśli chodziło o starożytne runy. Nie powinno się to nikogo dziwić, iż pół-Dolohówna zafascynowana była od zawsze wróżbiarstwem – trzecie oko udało jej się otworzyć niedługo po zakończeniu szkoły.
Ofelia nie uchodziła nigdy za osobę mądrą, bądź inteligentną, między innymi przez swoją ignorancję, oraz łatkę frywolnej, artystycznej duszy, z głową w chmurach. Nie da się zaprzeczyć, że panna Selwyn do wielu problemów podchodzi nader optymistycznie, żeby nie powiedzieć – powierzchownie. Mimo tego doskonale odnajduje się w nawet trudnych sytuacjach towarzyskich, potrafiąc czytać między wierszami, oraz rozumiejąc dynamikę ludzkich nastrojów. Tam, gdzie jest, zaszła głównie dzięki niezaprzeczalnemu urokowi i oślemu uporowi. Czego nie załatwi uśmiechem, to wywalczy, nie odpuszczając tak długo, aż świat przed nią ustąpi.
Ofelia przede wszystkim żyje sztuką, a w szczególności muzyką. Na scenie czuje się komfortowo, a nowe melodie i rytmy przychodzą jej do głowy w najmniej odpowiednich momentach. Pisze musicale, bo niektórych rzeczy nie da się po prostu powiedzieć… trzeba je zaśpiewać! Szkoda tylko, że sama nie potrafi.

Sztuka kamuflażu: Korzysta z tego głównie do występów, aczkolwiek posiada również sekretne alter-ego, młodego mężczyznę, którego przezywa w głowie Carusiem.
Popularność: Czasem ktoś postawi jej piwo. Najgorzej, gdy podnoszą ceny, myśląc że ma kieszenie wypchane pieniędzmi. Nie ma.
Łapacz marzeń I: Ma w sobie coś z dobrej wróżki. Wystarczy, że spojrzy komuś głęboko w oczy, a już wie, czego mu trzeba: kubka gorącej herbaty z konfiturą, nowej piosenki, spaceru nad Tamizą, a może po prostu chwili wspólnego milczenia (niewskazane, ale jeśli trzeba, potrafi się dostosować). Wierzy, że świat byłby lepszy, gdyby ludzie byli szczęśliwsi.
Transcendencja II: We śnie może poznawać zagmatwane historie snute przez cudzy umysł i choć nie zawsze rozumie ich sens, wierzy, że każdy sen coś znaczy. Bywa, że po przebudzeniu zna kogoś lepiej, niż on zna samego siebie. Po co to komu? A po to, żeby z kimś pogadać i przepracować jego problemy. Całkowicie przypadkowo, Ofelia również nie do końca wierzy we współczesną magipsychiatrię.
Pisanie kreatywne I: Pisze wiersze, teksty piosenek, a od niedawna próbuje swoich sił również w musicalowych libretto.
Muzyka I (pianino): Pierwsze dźwięki wydobyła z klawiszy, jeszcze zanim nauczyła się porządnie czytać. To przy pianinie poznała podstawy teorii muzyki, którą potem zgłębiła w Magicznej Akademii Sztuk Pięknych. Do dziś na nim komponuje i brzdąka dla zabawy, choć na scenie posługuje się innym instrumentem.
Muzyka I (bas): Jest święcie przekonana, że to bas stanowi trzon każdego zespołu — gitarą można się popisywać, perkusją hałasować, ale bez basu cała reszta rozsypałaby się jak domek z kart. 
Język angielski I: Ojciec opuścił Rosję, gdy miała cztery lata – ponownie spotkała go dopiero dziesięć lat później. Przez ten czas posługiwała się głównie rosyjskim, a angielskiego używała tylko w listach do rodziny. Po angielsku mówi z wyraźnym akcentem, a najwięcej słownictwa zna z książek i poezji.
Występowanie I: Wie, jak zachować się na scenie, bo występuje od piątego roku życia. Ma charyzmę i styl, rozumie, na czym polega interakcja z publicznością.

Derealizacja II: Jawa czy sen? A może to bez znaczenia? Zdarza się, że Ofelia patrzy na świat jak zza szyby i nie potrafi z całą pewnością powiedzieć, czy to, co ją otacza, dzieje się naprawdę. Częste wędrówki po sennych krainach sprawiają, że jej umysłowi trudniej jest wrócić do rzeczywistego, namacalnego świata.
Uparciuch I: Jak już coś sobie postanowi, to nie ma zmiłuj. Owszem, namawia do kompromisów – ale tylko tych, które są dla niej najkorzystniejsze.
Drobny lęk I — pisma urzędowe: Nawet gdyby angielskim posługiwała się od dziecka, urzędowy język i tak przyprawiałby ją o ciarki. Po co używać tylu trudnych, przekombinowanych słów? Ofelia uważa, że przesadzona biurokracja istnieje tylko po to, aby z normalnego człowieka zrobić kretyna.
Księżniczka I: Co jak co, ale angielskie materace są okropne. Jakość samego budownictwa też pozostawia wiele do życzenia… Urządzanie i ulepszanie obecnego łóżka zajęło Ofelii długie tygodnie, a i tak nie jest idealnie. Poza tym podobno w 80% angielskich domów grasują pluskwy.
Świniowstręt I: Paradoksalnie – choć wizerunkowo bliżej jej do mrocznych księżniczek czystej krwi, Ofelia podejrzewa u siebie nieodkryte żydowskie korzenie.
Skrzat półkrwi I: Dla najbliższych zrobi wszystko. Można na niej polegać.
Wyuzdany I: Jest empatyczną osobą, więc czasem wystarczy powiedzieć, że jest się smutnym, a Ofelka… cóż, zna na to rozwiązanie. Lgnie do osób, które – jak wierzy – potrafi naprawić. Nie pomaga fakt, że sama Valeria każdego kolejnego proto-ojczyma córki, traktowała jak wybitnie absorbujący projekt do naprawienia..

Edukacja: Koldovstoretz. Magiczna Akademia Sztuk Pięknych (MASP) w Moskwie. W Koldovstoretz z trudem dotrwała do końca, ratując się transmutacją i wróżbiarstwem, za to w MASP wreszcie poczuła się na swoim miejscu. Tam pogłębiła teorię muzyki i napisała swój pierwszy musical.
Doświadczenie: Kilkuletnia Ofelia zaczęła swoją przygodę ze sceną na deskach magicznego baletu. W szkole śpiewała w chórze jako alt i wtedy też zaczęła pisać swoje pierwsze melodie i teksty piosenek. Ze względu na pogarszającą się sytuację ekonomiczną i społeczną w kraju po ukończeniu MASP Ofelia przeniosła się do Londynu, gdzie zaczęła praktyki jako pomocniczka dźwiękowca w teatrze Selwynów.
Od 1970 roku gra na basie w zespole Society of Synergy.
W 1972 roku została przyjęta na letnie praktyki u mugolskiego kompozytora Ennio Morricone.
Aktualne miejsce pracy: The Globe oraz małe i średnie sceny, na których występuje z zespołem Society of Synergy.
Cechy szczególne: Wschodnioazjatycka uroda. Blizna po czarnomagicznym zaklęciu tuż pod obojczykiem (niewidoczna pod ubraniem).
Rozpoznawalność: IV – jest córką słynnego aktora i rozpoznawalnej w krajach ZSRR malarki. Na dodatek to Selwynówna, która na stałe pojawiła się w Londynie dopiero po dwudziestu paru latach, a o nowych każdy lubi plotkować. Jest też członkinią zdobywającego popularność zespołu muzycznego.

Wskazówki dla Mistrza Gry

Jeżeli chodzi o normalne rzeczy, to zdecydowanie widzę ją w wątkach związanych z zespołem, kreatywnością, tworzeniem, oraz oczywiście rodziną.
Jeżeli chodzi o mniej normalne, to wszystko związanego z wróżbiarstwem i przecieraniem się granicy między jawą a snem.

Koncepcja postaci

Iris Ptáčková urodziła się 28 grudnia 1942 roku jako pierworodna Václava Ptáčka, czeskiego czarodzieja czystej krwi, i Fidelii z domu Macmillan. Pierwsze trzy lata spędziła w Czechach, w rodzinnym zamku Pirkštejn, skąd jednak musiała wyjechać razem z matką po przedwczesnej śmierci ojca. Fidelia dość szybko znalazła nowego męża z domu Greengrassów, a wkrótce urodziła się im córka, Violet. Iris wychowywana była po części przez Macmillanów, po części przez Greengrassów, na damę wprost wzorową. Głęboko religijna, ułożona, idealnie dostosowana do zostania w przyszłości matką i żoną. Przynajmniej w teorii. W praktyce Iris z każdym rokiem stawała się dziewuchą coraz bardziej krnąbrną, niezainteresowaną ścieżką, którą wyznaczali jej matka i ojczym. Jej ogromną pasją, od najmłodszych lat, była moda. Szyła sukienki, najpierw dla lalek, potem dla siebie i młodszej siostry. Szybko nauczyła się szydełkować, dziergać na drutach, wyszywać, tkać na krośnie. Poza tym kochała wałęsać się po lasach i wypatrywać w przyrodzie nowych wzorów. Chętnie uczyła się jednak czeskiego, zainteresowana raczej brzmieniem języka niż dziedzictwem ojca.

W Hogwarcie została Gryfonką, odważną w słowie, myśli i artystycznych inspiracjach. Obserwowała bowiem swoje koleżanki z mugolskich rodzin, które, poza mundurkami, nosiły zupełnie inne ubrania niż ona. Dziewczyna dużo szkicowała, czerpała inspiracje ze szkolnych przedmiotów, architektury Hogwartu, herbów, wszystkiego dookoła. Uczyła się zatem dość przeciętnie, choć ze wszystkich przedmiotów najlepiej radziła sobie z transmutacją.

Kiedy skończyła szkołę, rodzice od razu zaczęli szukać jej idealnego męża. Byli kawalerowie zbliżeni jej wiekiem i grubo starsi. Wszyscy czystokrwiści, ale dla Iris skrajnie nieciekawi. Zabawą dla niej stało się znajdowanie subtelnych sposobów, by ich do siebie zrażać. Poza tym zaczęła szyć w domu mody Rosierów, choć miała tam mało miejsca, by realizować własne, bardziej oryginalne pomysły. Coraz bardziej fascynowała ją moda mugolska. Pod materacem łóżka zbierała czasopisma z niemagicznego świata, który widziała jako mityczną niemal sferę wolności wyrażania się.

Jednego dnia zawędrowała do londyńskiego ogrodu zoologicznego, by zainspirować się tamtejszymi zwierzętami. W jednej z klatek ujrzała śnieżnego irbisa, piękne dumne zwierzę, które powinno biegać po zmrożonych stepach, a nie tkwić w zamknięciu. W oczach zwierzęcia ujrzała ona siebie, własne przeżycia, poczucie głębokiego przytłoczenia rzeczywistością, której nie czuła się częścią. Dlatego podjęła dwa kroki: po pierwsze została animagiem, a jej postacią była właśnie śnieżna pantera. Po drugie zaś zaplanowała swój rozwój poza karbami magicznego społeczeństwa. Załatwiła sobie fałszywe mugolskie dokumenty i zapisała się na wieczorowe studia na London College of Arts, w Clapham Trade School. Wymykała się z domu, niby na spotkania z przyjaciółmi. Tak naprawdę zaczęła drugie życie w świecie obcym, często brutalnym, ale jakże fascynującym. Początkowo nie radziła sobie dobrze z obługą wynalazków takich jak chociażby maszyna do szycia, jednak potem, z trudem, udało się jej opanować tę umiejętność. Dziewczyna nigdy nie bała się wyróżniać, a na mugolskiej uczelni dała się poznać jako osoba, która wprawnie mieszała dawne z nowoczesnym i odważnie eksperymentowała. Inni uznawali ją za nieco ekscentryczną i wychowaną na głębokiej prowincji, jeszcze nieobeznanej dobrze z nowoczesnym światem.

Na uczelni poznała stypendystę z biedniejszej rodziny, chłopaka w jej wieku, zafascynowanego modą historyczną. Bruce Priestley, młody i ambitny, podobnie jak ona. Badał dawną modę, doskonale radził sobie z igłą i nicią, ale przede wszystkim był interesujący. Inny niż dżentelmeni, którym Iris była przedstawiana, bardziej autentyczny, szczery i dorównujący jej ciętością języka. Stał się największym grzechem panny Ptáčkovej i wkrótce przyczyną jej upadku w czarodziejskim społeczeństwie. Przede wszystkim jednak był jej wielką miłością. Kilka lat udawało się jej kryć swoje pochodzenie przed Bruce'em, a Bruce'a przed swą rodziną. Nadszedł jednak moment, gdy tajemnica wyszła na jaw. Matka Iris uraczyła się korespondencją dwojga zakochanych, z której łatwo dało się wyczytać, kto do kogo pisze w jakiej intencji.

Iris została postawiona przed ultimatum: albo zostawi ukochanego i wyrzeknie się wszystkiego, co łączyło ją z niemagicznym światem, albo zostanie wydziedziczona i okryta niesławą. Wtedy kobieta wybrała miłość zamiast obowiązku. Wzięła ślub z ukochanym, przez co wykreślono ją z drzewa genealogicznego i linii dziedziczenia w swojej czeskiej rodzinie i u Macmillanów. Przez skandal Iris została również wyrzucona z pracy w domu mody Rosierów.

Za zaoszczędzone pieniądze udało się młodemu małżeństwu kupić stary warsztat krawiecki w Dolinie Godryka. Odnowili go i teraz wspólnie prowadzą warsztat krawiecki, zarówno dla klientów mugolskich, jak i czarodziejów. Rodzinie Iris niespecjalnie się podoba, że mieszka w tej samej wiosce, co oni, ale ona uparcie odmawia wyniesienia się stamtąd. Twierdzi, że jest tam miejsce dla każdego, tak jak chciał Godryk Gryffindor, patron jej domu w Hogwarcie i samej Doliny. Chce być też bliżej młodszej siostry, Violet.

Urodzenie: 09.04.1942 (zodiakalny baran, numerologiczna 11)
Stan cywilny: Wdowiec
Krew: Półkrwi, metamorfomag
Zamieszkanie: Duch Ukrytego Portu Atlantydy – należący do niego statek.
Pochodzenie: Urodzony jako syn Phinneasa Skeetera i Cybele McGonnagall. Phinneas jest dziennikarzem Proroka Codziennego, a jego artykuły oscylują wokół najistotniejszych wydarzeń dnia codziennego. Cybele natomiast, nigdy na stałe nie pożegnała się z rodzinną Ostoją, dlatego regularnie w niej pomaga jako behawiorystka i zwierzęca uzdrowicielka.
Przez wzgląd na pracę swoich rodziców, Ichabod spędził dzieciństwo pomiędzy Ostoją, Doliną Godryka, a magicznym domem rodziny Skeeter – tego ostatniego było najmniej, biorąc pod uwagę jego nietypowe właściwości. Niedługo po ukończeniu Hogwartu, kupił swój statek, Ducha Ukrytego Portu Atlantydy, i od tamtego czasu to jego uznaje za swoje stałe miejsce zamieszkania.
W 1964 roku ożenił się z Marwą Cresswell – czarownicą, która wywodziła się z tajemniczej rodziny, która swe magiczne zdolności przebudziła nagle i nieoczekiwanie. Niestety, w 1970 roku Marwa zmarła, kiedy niekontrolowany wybuch magii wpłynął źle na warzony przez nią eliksir.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉◉◉◉○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ◉◉○○○
Charyzma: ◉◉○○○
Rzemiosło: ○○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉○○

Poziom spaczenia: II
Różdżka: Włos z ogona testrala, jałowiec, sztywna, 11 cali
Zwierzę totemiczne: Sroka
Aura: Szafirowo-szmaragdowa
O zdolnościach: W jego żyłach płynie krew McGonagallów, sprawiająca że posiada naturalne predyspozycje do magii transmuitacyjnej. Wrodzona metamorfomagia natomiast, sprawiła że musiał ją opanować w niezwykle dobrym stopniu, aby skutecznie zapanować nad swoimi zdolnościami. To była ciężka i długa droga, ale z pomocą matki, wprawionej w tej samej dziedzinie magii, mu się to udało. To także za jej namową i pomocą, udało mu się opanować sztukę animagii, którą następnie doszlifowywał na własną rękę, w końcu opanowując i drugą formę przemiany. Jest też bardzo przyjemnym w obyciu człowiekiem, przynajmniej na pierwszy rzut oka – wie jak się zakręcić dookoła drugiej osoby, jak ładnie kłamać i jak posługiwać się słowem. Jest z zawodu dziennikarzem i pisarzem, więc te umiejętności niewątpliwie są przez niego wykorzystywane, podobnie z resztą jak zdolność dostrzegania i łączenia ze sobą faktów. Wiedza teoretyczna stoi u nim na w miarę dobrym poziomie, biorąc pod uwagę jego fach, ale też i fakt że lubi podróżować i to na swoim własnym statku. Odnajduje się więc na otwartych wodach i pokładzie swej urokliwej łajby.
W związku z tym, że pracuje głównie słowem, a prawdziwy talent przejawia w transmutacji i to na niej koncentrował się przez swoje życie, resztę magicznych dziedzin zwyczajnie zaniedbywał. Nie są one tragiczne, ale znajdują się na bardzo podstawowym poziomie, nie mówiąc o nekromacji, której zaklęć w ogóle nie jest w stanie splatać.

Przewagi

Kradzież tożsamości III: Przyszło mu się urodzić człowiekiem, który zmianę ma we krwi. Kiedy jeszcze chodził do szkoły i jego metamorfomagia nie była wyćwiczona, zmieniał się co chwilę, kolorując oczy, włosy czy przekształcając rysy twarzy. Z czasem jednak przyszła dyscyplina i opanowanie umiejętności do tego stopnia, że aktualnie posługuje się nią z nadzwyczajną sprawnością.
Animagia – sroka, kot III: Swoje przygody z animagią zaczął przeżywać jeszcze w szkole, naturalnie ciągnąc do tej umiejętności przez wzgląd na krew matki i fakt, że Cybele zachęcała swego syna do praktykowania jej. Pierwsze stworzenie w które się przemienił, było obrośnięte piórkami i przybrało postać sroki. Po ukończeniu edukacji, udało mu się opanować też formę czarnego kota.
Bogacz II: Swój majątek zbudował na pisaniu i wydawaniu dzienników z podróży, w które nieustannie się udawał. Ale nie był to jedyny sposób jego zarobku, bo pisywał również zwykłe artykuły do gazet takich jak Prorok Codzienny i Czarownica.
Dziennikarstwo I: Posiadł umiejętność sprawnego pozyskiwania informacji i komponowania z nich artykułów prasowych. Zajmuje się tym całe dorosłe życie, a zaczął już w szkole, będąc redaktorem gazetki.
Pisanie kreatywne I: Pisze głównie dzienniki podróżnicze, w których opisuje wyprawy do odległych krajów. Na swoim koncie ma jednak parę książek przygodowych.
Kłamstwo I: Czym byłby metamorfomag bez umiejętności pięknego kłamania?
Żeglowanie I: Statki i morze to jego pasja, która przerodziła się w sposób na życie.
Chimera 0: Talent do zmiennokształtności, odziedziczył po matce. Dzięki temu był w stanie opanować dwie formy animaga, a do tego nagminnie korzysta z form pośrednich.
Popularność 0: Jego twarz jest znana i rozpoznawalna, przez wzgląd na wydawane przez niego książki.

Zawady

Magiczny antytalent – nekromancja III: Eksperymentując z różnymi dziedzinami magicznymi, po tym jak ukończył naukę w Hogwarcie, dowiedział się że nie ma predyspozycji do magii, która polegała na manipulowaniu ludzką energią. Jej zasady wymykają mu się, a zaklęcia nigdy nie wychodzą.
Szlamolubny III: Ichabod jest osobą, jak to siebie określa, postępową. A mugolacy i ich obecność w społeczeństwie, cóż, mogą rozwojowi czarodziejskiej społeczności pomóc. Fascynuje go przez to kultura ich i mugolskiego świata, z czym się nie ukrywa, komentując aktualną politykę podczas wywiadów lub w rozmowach prywatnych.
Bezsenność II: Zwyczajnie ciężko mu zasnąć bez odpowiednich eliksirów lub innych, podobnych im wspomagaczy.
Głodomór II: Je i pije za dwóch, już od małego.
Mizantrop I: Uprzedzony do osób pochodzących z czystokrwistych rodzin o zdecydowanie tradycjonalistycznych poglądach.
Uczulenie I: Uczulony na jad akromantuli.
Niekontrolowana przemiana 0: Problemy z przemianą zdarzają mu się niezwykle rzadko i jeśli już, to pod wpływem intensywnych, ciężkich do opanowania emocji.

Edukacja: Szkoła Magii i Czarodziejstwa Hogwart, Gryffindor
Uczniem był takim sobie, ale bardzo chętnie prowadził szkolną gazetkę. To nie to, że brakowało mu talentu do czegokolwiek innego, ale chęci już owszem. Jedyne w czym przodował to transmutacja, do której przywiązywał większą uwagę, przez wrodzoną umiejętność i chęć stania się prawdziwym McGonagallem przez opanowanie animagii. Bardzo lubił mugoloznawstwo, historię magii (chociaż do egzaminów nigdy się nie uczył), a eliksirami interesował się tylko wtedy, kiedy ktoś inny zapytał jak uwarzyć eliksir do nieustannego puszczania bąków. Wróżbiarstwo nigdy do niego nie przemawiało, nawet udało mu się potłuc dwie kryształowe kule, a profil numerologiczny pozostawał dla niego wielką tajemnicą (po co to w ogóle liczyć?) Na szóstym roku postanowił spróbować kariery miotlarskiej, a w drużynie pełnił rolę obrońcy do końca nauki.
Doświadczenie:

• Gazetka szkolna (1956–1960); najpierw tylko dla niej pisał, relacjonując najważniejsze wydarzenia szkolne. Na piątym roku wziął ją całkowicie pod opiekę, dbając o prace innych uczniów, które do niej trafiały, a także by zostały zaopatrzone w odpowiednie zdjęcia.
  
• Prorok (1960–aktualnie); po ukończeniu Hogwartu podjął pracę w Proroku Codziennym, gdzie wspierał bardziej doświadczonych dziennikarzy przy opracowywaniu artykułów. Z czasem jego kariera rozwijała się, pozwalając mu zostać pełnoprawnym dziennikarzem, podpisującym się własnym imieniem i nazwiskiem. Od 1965 roku pisuje tak samo dla Proroka Codziennego, jak i Niedzielnego, na łamach którego umieszcza cyklicznie artykuły dotyczące podróży i reportaże.
  
• Pisarz (1964–aktualnie); podróże zawsze były dla niego czymś co robił z porywów serca, ale w pewnym momencie postanowił, że dobrym pomysłem byłoby je sprzedawać. Zaczął więc pisać, przekuwając doświadczenia na powieści przygodowe – stanowią miszmasz jego własnych przygód, tych zasłyszanych i zwyczajnej, pisarskiej fantazji. Okazało się to strzałem w dziesiątkę i bardzo szybko zdobył dużą popularność, dzięki lekkości pióra. Jego książki sprzedają się tak samo w Anglii, jak i w innych europejskich krajach. Oprócz powieści, wydaje także dzienniki ze swoich podróży, które w treści są o wiele bardziej przyziemne.
  

Aktualne miejsce pracy: Redakcja Proroka – dziennikarz i reportażysta. Kiedy przebywa w kraju, opisuje najważniejsze zagadnienia i problemy, aktualnie dręczące społeczeństwo. Posiada własną kolumnę, w której co miesiąc publikuje artykuły dotyczące podróży do innych krajów. Oprócz tego publikuje własne książki podróżnicze i przygodowe.
Cechy szczególne: Brak.
Rozpoznawalność: Poziom VI – Sławny
Jego artykuły można przeczytać na pierwszych stronach Proroka, a nazwisko samo zapada w pamięć. W końcu Skeeter i dziennikarz, to rzecz niemalże pewna. Prawdziwą popularność zyskał jednak, dzięki swoim podróżom zagranicznym z których przywozi opowieści, plotki i równie dużo zmyślonych scenariuszy. Te wydaje w postaci książek; dzienników, rzetelnie opowiadających o tym co działo się podczas wycieczek, albo jako powieści przygodowe, w których akcja szybko porywa czytelnika i zachęca do czytania. Dołożyć do tego należy fakt, że jeśli ktoś słucha radia, to i tam można go usłyszeć – na audycjach prowadzonych u Nottów, gdzie opowiada o swoich przygodach i promuje literaturę. Posiada bardzo szerokie grono odbiorców, a przez to i jest rozpoznawalny. Można go kochać lub nienawidzić, bo Ichabod nigdy nie był obojętny na problemy mugolaków, które na jesieni stały się tym wyraźniejsze.

Wskazówki dla Mistrza Gry

Urodzenie: 13/05/1949, Byk, numerologiczna 6
Stan cywilny: kawaler
Krew: półkrwi
Zamieszkanie: Ulica Pokątna
Pochodzenie: Ojciec, Thaddeus Skeeter, zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach, gdy Tirion miał jedenaście lat. Pisał dla Proroka Codziennego. Matka, Mirriela Nott, była zawodniczka Quidditcha. Obecnie komentatorka, ale i prezenterka radiowa w radiostacji należącej do Nottów.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ○○○○○
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ◉◉◉○○
Charyzma: ◉◉◉○○
Rzemiosło: ◉◉○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉◉○

Poziom spaczenia: I
Różdżka: włos z ogona jednorożca, czarny orzech, ani giętka, ani sztywna
Zwierzę totemiczne: Pszczoła
Aura: Świetlista zieleń i błękit
O zdolnościach:
Usłyszałem to przypadkiem 0: Może słuchać, ale nie słucha, bo to dobry chłopak.
Popularny 0: Tłum rozwrzeszczanych bachorów i roszczeniowi rodzice.
Bogacz II: Hajs, hajs, baby.
Występowanie I: Ładnie mówi, spokojnie i z sensem.
Dziennikarstwo I: Dlaczego Czarny Pan kurdwą jest???
Pisanie kreatywne I: opis


Brudny sekret II: Nie lubi dzieci.
Daltonista I: Taki się urodził, na szczęście nadrabia bogatą wyobraźnią.
Foliowa czapka I: Wszędzie widzę spisek.
Psychofani I: Matki bąbelków.

Edukacja: Hogwart, Hufflepuff.
Doświadczenie: Trochę w gazecie, ale potem to rzucił żeby pisać swoje książki.
Aktualne miejsce pracy: Na co dzień, tworzy szeroko pojętą literaturę skierowaną do młodszej widowni — wiersze, ilustrowane książki, opowiadania oraz teksty piosenek. Pod pseudonimem Merlin zaś, wydaje swoją własną broszurkę, krytykującą obecny rząd oraz sytuację na wyspach.
Cechy szczególne: wysoki wzrost (188 cm)
Rozpoznawalność: V; do góry wystrzelił nagle —

Wskazówki dla Mistrza Gry

Do Anglii wrócił pod koniec września '72, po odbyciu tourne po całym świecie, gdzie czytał książki bombelkom i reklamował swoje książkę własną, piękną twarzą.
W konflikt nie angażuje się fizycznie, bo za bardzo ceni sobie swoje własne życie (pod tym względem nie chce iść w ślady swego ojca), pomaga jednak w jedyny sposób, jaki zna — pisząc z anonima te swoje słowa, krytkując wszystkie jego strony.

Urodzenie: 25/08/1951 | numerologiczna czwórka | panna
Stan cywilny: kawaler
Krew: ???
Zamieszkanie: Niemagiczny Londyn, blisko Downing Street, domek jednorodzinny podarowany mu przez zmarłą już właścicielkę domu dziecka w którym dorastał.
Pochodzenie: Helix był zostawiony jako niemowle przed domem dziecka w niemagicznym Londynie. Był to jego dom, a wszystkie dzieciaki i pani Edwards byli jego rodziną. Nie wie nic na temat swoich prawdziwych rodziców.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉◉◉○○
Zauroczenie: ○○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉○○○
Aktywność fizyczna: ◉◉◉○○
Charyzma: ◉◉○○○
Rzemiosło: ◉○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉◉○

Poziom spaczenia: poziom I
Różdżka: Bezróżdżkowy, nabył umiejętność czarowania bez niej.
Zwierzę totemiczne: Pies, golden retriever.
Aura: Ciepła, brązowa ze złotymi plamami jakby jeden kolor nachodził na drugi.
O zdolnościach:
nazwa i waga: opis
nazwa i waga: opis

Edukacja:
Doświadczenie:
Aktualne miejsce pracy:
Cechy szczególne:
Rozpoznawalność:

Urodzenie: 28 stycznia 1954; spod znaku wodnika, numerologiczna trójka.
Stan cywilny: panna.
Nazwisko panieńskie: Bell.
Krew: mugolska.
Zamieszkanie: tam, gdzie poprowadzą cyrkowe wozy.
Pochodzenie: była zbyt mała, aby zapamiętać coś więcej ponad ulubione cukierki (karmelki, tak swoją drogą); uznaje więc swój początek, jako coś pomiędzy rezolutnym rozważaniem czterolatki, na co jej rodzicowi wyjście po mleko w cyrku, a pełnym przejęcia pstpstpstpst podczas próby dostania się do klatki z lwami, żeby móc pogłaskać dużego kotka. Została przygarnięta przez Bellów tej samej nocy w małym angielskim miasteczku, którego nazwy żaden cyrkowiec już nie pamięta, kiedy nikt po rzekomą zgubę się nie zgłosił, a sama dziewczynka uznała, że życie w miejscu, gdzie pachnie karmelowym popcornem, brzmi całkiem rozsądnie.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉○○○
Aktywność fizyczna: ◉◉◉○○
Charyzma: ◉◉◉○○
Rzemiosło: ○○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉◉○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉◉○

Poziom spaczenia: II.
Różdżka: 10 ½ cala; futro magicznej wiewiórki, jawor. Różdżka z drugiej ręki, odziedziczona po cyrkowcu norweskiego pochodzenia, który swoje życie stracił na arenie podczas salta na trapezie. Złośliwi twierdzą, że to ona nadpaliła linę trapezu, niezadowolona ze swojego pierwotnego właściciela. Ze względu na specyfikę drewna, Lizzy często zwraca się do niej jak do drugiego człowieka, najczęściej grożąc, że wrzuci ją do beczki z wodą, jeśli ta będzie próbowała dokonać samospalenia. Odpowiadają jej głównie iskry buchające z czubka różdżki.
Zwierzę totemiczne: wróbel.
Aura: szmaragdowa zieleń przeplata się z jasną czerwienią.
O zdolnościach:
nazwa i waga: opis
nazwa i waga: opis

Edukacja:
Doświadczenie:
Aktualne miejsce pracy:
Cechy szczególne:
Rozpoznawalność:

Urodzenie: 11 Listopada 1936; numerologiczna 11 | skorpion
Krew: Pókrwi, wybraniec Maponosa
Zamieszkanie: St. Michael's Mount, Marazion, Konrwalia albo Isle of Wight + gdzies w Londynie, gdzie jezioro (Walton on Thames np.)
Pochodzenie: Brudnopis: Walia Pólnocna, Camille Meiling Lockhart (matka) i Azja (Akio Cheng -'ojciec')(Chiny; = Anhui) Daji - kult/sekta Lao Hu Li (Old Fox); Urodził się w Chinach, w prowincji Anhui. Pierwsze lata życia spędził pomiędzy Chinami„ Hong Kongiem, Japonią oraz Taiwanem. Matka Morgana, Camille Meiling Lockhart, urodziła się w północnej Walii i tamże zaszła w ciążę z ‘stwór’. Mężczyzna, którego Morgan anzywał ojcem był starym przyjacielem matki Camille. Jako duchowy lider społeczności czarodziejów Azji, którzy składają dary ‘lisy’, uznał koebietę za dar, wziął ją za swoja żonę, a jej syna ochrzcił ‘wybrańcem i dziedzicem’. Morgan prowadzi w Londynie, Wielkiej Brytanii oraz Europie sieć kliniki lecznictwa dalekowschodniego oraz ‘spa’, poza tym ma też sanktuarium dla lisów, w którym zbiera te stworzenia, ratując je przed rozrastającym się, mugolskim ‘rakiem’. Główna siedziba biznesu jest w Londynie, w samym centrum sklep jest niewielki, bo spa i wypoczynkowe termy sa na Walton Upon Thames, zaraz pod Londynem.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉◉○○○ + 100
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉◉○○○
Nekromancja: ◉○○○○ + 50
Translokacja: ◉◉○○○
Percepcja: ◉◉○○○ + 100
Aktywność fizyczna: ◉◉◉○○
Charyzma: ◉◉◉◉○
Rzemiosło: ◉○○○○ + 50
Wiedza przyrodnicza: ◉◉○○○ + 100
Wiedza o świecie: ◉◉◉○○ 400pd used

Poziom spaczenia: II/III
Różdżka:
Zwierzę totemiczne: Lis (jaki rodzaj)
Aura: Niebieska +
O zdolnościach:
Przewagi 12 600pd used
Rodzinna umiej Lockhartów [0]: Mandarynski (tradycjonalny) I
Popularność [0]: Lockhartow rodzinna 0
Język (mandaryński tradycyjny) [I]: Rozpoznawalnosc 0
Genetyka umiejka [II]: To od genetyki II
Bogacz [II]: Bogacz II
Występowanie [I]: Wystepowanie I
Kłamstwo [I]: Klamstwo I
Zastraszanie [I]: Uroda I
Uroda [I]: Zastraszanie I
Znajomość Półświatka [I]: Znajomosc Polswiatka I
Dowodzenie [II]: Dowodzenie II
Zawady 12
Tęsknota za wodą [0]: Mieszkasz poza dużymi ośrodkami miejskimi, w bezpośrednim sąsiedztwie dużego zbiornika wodnego, w którym możesz regularnie zażywać kąpieli. Jesteś wypoczęty i jesteś w stanie wytrzymać bez zanurzenia się w wodzie nawet tydzień, ale tęsknota będzie narastać.
Psychofani [I]: Psychofani I
Primadonna [II]: Primadonna I
Wyuzdany [I]: Wyuzdany I
Wegetarianin [I]: Wegetarianin I
Szalona ex [I]: Szalona ex I
Uparciuch [I]: Uparciuch I
Drobny Lęk [I]: Drobny Lek I (zatrucie)
Hipochondryk [I]: Hipochondryk I
Wysoka Stawka [I]: Wysoka Stawka I
Nietolerancja Laktozy [I]: Nietolerancja Laktozy I
Uzależniony [I]: Uzelazniony I
Skrzat Półkrwi [I]: Skrzat Pókrwi I

Edukacja: Azja
Doświadczenie:
Aktualne miejsce pracy: Typ jest liderem kultu wiec u sb na chacie pewnie
Cechy szczególne:
Rozpoznawalność: VI