Co do spontanicznych zakupów... nadal nie do końca wiedziała dlaczego postanowili kupić na Nokturnie te dwa, dziwne jaja, które teraz znajdowały się na kuchennym stole. Wpatrywała się w nie bardzo intensywnie, próbując rozgryźć co mogło znajdować się w środku. Nie było to szczególnie rozsądnym podejściem, zapewne najpierw powinni bardzo dokładnie wypytać sprzedawcę o ich pochodzenie, jednak kiedy podejmowali decyzję o zakupie nie myślała do końca jasno - jak zawsze w towarzystwie Benjy'ego, przy nim przestawała być odpowiedzialna, po prostu dawała się ponieść chwili. W ten sposób skończyli z tymi jajami obcego pochodzenia w swoim domu. Oby nie wylęgł się z nich jakiś wąż... tego pewnie by nie przeżyła, zwłaszcza, że kiedy się tutaj przeprowadzili zaliczyli dyskusję o sporym wężu, który mógł ich w nocy zjeść. To byłoby bardzo niefortunne, gdyby sami przyprowadzili takiego gościa do swojego domu.

- Smocze jaja są chyba większe? - Uniosła wzrok znad tych okazów i spojrzała na swojego męża, licząc na to, że potwierdzi jej słowa. Smok... smok mógł być jeszcze gorszy od węża. Dobrze, że zwierzęta nie wykluwały się w swoich normalnych rozmiarach, bo to dopiero mogłoby być problematyczne... szkoda by było gdyby po kilku dniach od przeprowadzki zniszczyli swój dom.

Nachyliła się ponownie i delikatnie dotknęła skorupki, jakby miało jej to w jakiś sposób pomóc zweryfikować, co mogło czaić się w środku, przesunęła opuszkiem palca wzdłuż pierwszego z jaj, jednak nie przyniosło to żadnego efektu. Póki co nie wiedziała z czym mają do czynienia. Zmrużyła oczy, próbowała przywołać w głowie wszystkie informacje na temat zwierząt, jakie przez lata udało jej się przyswoić, na pewno kiedyś czytała coś o jajach, różnych jajach, na pewno uda jej się przywołać te informacje, szczególnie w tak istotnym momencie. Przynieśli je w końcu do swojego azylu, wypadało się dowiedzieć, co mogło kryć się w środku.

Była zmęczona, to nie była lekka noc, wręcz przeciwnie, jedna z bardziej intensywnych nocy w jej życiu, ale musiała jakoś doprowadzić ich do względnego porządku. Przedpokój nie był do tego idealnym miejscem. Musiała znaleźć im bardziej dogodne pomieszczenie, sypialnia wydawała się jej właściwym miejscem. Szkoda tylko, że znajdowała się na piętrze. Nie miała wątpliwości co do tego, że bez drobnej pomocy magii nie będzie w stanie sobie poradzić, Benjy był wielki, ona wręcz przeciwnie, nie było żadnej szansy na to, że zdoła go przetransportować wyżej o własnych siłach.

Na szczęście trzymała w dłoni swoją różdżkę, mogła więc spróbować zrobić to w inny sposób, zaklęcie nie wydawało się szczególnie skomplikowane, powinna sobie z tym poradzić pomimo zmęczenia, które z każdą chwilą uderzało w nią coraz bardziej. Miała świadomość, że póki co nie może sobie pozwolić na odpoczynek, gdy będzie mieć pewność, że wszystko z nim w porządku zajmie się sobą, a do tego była daleka droga.

Miała naprawdę wiele do powiedzenia na temat tego, co się wydarzyło, póki co jednak nie było z kim rozmawiać, poczeka więc, aż dojdzie do siebie i wtedy nie omieszka mu wspomnieć co sądzi na temat takiej nieodpowiedzialności. Uniknęliby komplikacji, gdyby od początku był z nią szczery, na pewno pozwoli sobie na krótki monolog, bardzo krótki, aczkolwiek intensywny, jednak jeszcze nie teraz.

Nie wyszło najgorzej, jednak wiedziała, że mieli w tym wszystkim sporo szczęścia, coś im sprzyjało, bo to wcale nie było takie pewne, że to czego dokonała mogło się udać. Zaryzykowała, zresztą nie widziała innej możliwości, to był całkiem prosty wybór, a teraz znajdowali się znowu razem w tym jakże wspaniałym miejscu. Uśmiechnęła się sama do siebie, trwało to krótki moment, bo wiedziała, że to dopiero początek drogi, musiała go jeszcze jakoś postawić na nogi, ale tym będzie martwić się za chwilę. Najważniejsze, że aktualnie nie było najgorzej.

Prue podniosła się na nogi, coś strzyknęło jej w kolanie, kiedy to robiła, nie była przyzwyczajona do tkwienia w takiej pozycji, o czym jej ciało postanowiło ją poinformować. Nachyliła się, aby zabrać ze sobą na górę swoją torbę medyczną, jej zawartość na pewno jej się przyda, gdy będzie dokonywać dalszej diagnozy, zawiesiła ją sobie na ramię. Była gotowa do drogi. Westchnęła cicho, kiedy jej dłoń zaciskała się na różdżce, machnęła ją po chwili i mruknęła pod nosem zaklęcie, które miało unieść jej męża nad ziemią.

Podjęła dwie próby, gdyby pierwsza się nie udała.

Później ruszyła z wysoko uniesioną różdżką, unosząc w powietrzu bezwładne ciało Benjy'ego. Miała nadzieję, że nie zrobi mu krzywdy lewitując go na górę, schody jednak były dość wąskie. Istniała szansa, że zahaczy jego głową o którąś framugę, chociaż starała się jak najbardziej uważać. Nie ma się co jednak oszukiwać, w przypadku kogoś o jego gabarytach to wcale nie było łatwym zadaniem.

W końcu znaleźli się w sypialni, gdzie delikatnie opuściła jego ciało na łóżku. Sama zaś podeszła do niego, pozwoliła sobie na kolejne oględziny, podała mu jeden z eliksirów, które miały wspomóc proces leczenia. Gdy miała pewność, że wszystko jest tak jak powinno, sama wlazła do łóżka, nie zamierzała jednak spać, to nie był na to odpowiedni moment. Usiadła opierając się o zagłówek, skuliła się nieco, zakryła rękoma kolana. Powoli zaczynało do niej docierać, co właściwie wydarzyło się tej nocy, przestawiała się ze swojego zawodowego trybu na tryb żony, która omalże nie straciła swojego męża. Nie była z tego powodu szczególnie zadowolona.

Gdy więc zrozumiała, że nie mógł do niej przyjść, postanowiła sama go odwiedzić, bo czemu by nie. List nie był jakoś szczegółowy, ale z tego, co do niej dotarło to pojawiły się jakieś problemy przy zleceniu, które powodowały, że nie mógł wyjść z domu. Czuła pod skórą, że przydarzyło mu się coś niesamowitego, nie wyglądał jej na kogoś, kogo łatwo było przyszpilić do łóżka, zamknąć w domu, a że Heather Wood była ciekawska, to chciała to sprawdzić, usłyszeć, co takiego uniemożliwiło mu spotkanie z nią.

Nie do końca wiedziała, co powinna ze sobą zabrać. Rzadko kiedy odwiedzała chorych, rannych? Rannych, nie był przecież chory, nie wątpiła w to, że to, co zatrzymało go w domu nie było chorobą, chociaż po treści tego listu można było wnioskować różnie. Zabrała z domu więc butelkę ognistej, alkohol znieczulał, jeśli coś go bolało, to na pewno był idealnym prezentem, wiedziała, że Cameron raczej by tego nie popierał jako metody na pozbawienie się bólu, ale nie miała zamiaru mu przecież o tym mówić, więc nie było sensu w ogóle zastanawiać się, czy to faktycznie mogło zadziałać. Do tego kupiła kwiatki, kwiatki chyba też były czymś co dawało się komuś, kto leżał w łóżku? Benjy nie wyglądał na kogoś kto lubił kwiatki, ale miała to gdzieś, chciała kupić kwiatki, to je kupiła, a do tego okropnie niezdarnie narysowała mu laurkę. Okropną, obrzydliwą laurkę, bo Ruda nie potrafiła rysować, ale liczył się gest, czyż nie?

Przyszła tu na piechotę. Nie chciała ryzykować przybycia na miotle, jeszcze ktoś zauważyłby jak mknęłaby przez niebo, nie teleportowała się w okolicę, żeby nie zwymiotować sobie na buty, jako, że pogoda nie była najgorsza to postanowiła się przespacerować. Jej nowy znajomy jej nie oczekiwał, nie poinformowała go o tym, że przyjdzie. Stwierdziła, że to zajebisty pomysł dopóki nie znalazła się przed jego drzwiami z pomiętą kartką w dłoni, flaszką ognistej i bukietem, właściwie to drobnym bukiecikiem z niezapominajek. Kiedy tak stała pod drzwiami zaczęło jej się wydawać, że może to głupie, może niepotrzebne, ale bardzo szybko odsunęła od siebie te myśli. Była Heather Wood, nic co sobie wymyśliła nie było głupie. Zastukała do drzwi, nikt jednak nie odpowiedział, postanowiła nacisnąć klamkę, bo czemu nie. Swoją drogą stwierdziła, że dom w którym mieszkał był całkiem fajny, jak na miejsce w którym się znajdowali, mogłaby zamieszkać w podobnym, tylko czy właściwie potrzebowała domu? Miała mieszkania, ale w sumie, może to nie był taki głupi pomysł.

Weszła do środka, krzyknęła głośno dzień dobry, nikt się jednak nie odezwał, skoro drzwi były otwarte, to oznaczało, że ktoś jest w domu, nie widziała nic złego w tym, że tak sobie postanowiła wleźć w głąb domu. Koleżankowali się przecież, to całkiem normalne. Kiedy szła przed siebie starała się niczego nie dotykać, coś zasugerowało jej, że jeśli gdzieś leży, to raczej na górze, sypialnie zazwyczaj były na wyższych piętrach, wiec to tam się udała.

Nasłuchiwała, chciała wyczuć, w którym pomieszczeniu ktoś oddycha, aż wreszcie poczuła, że znalazła to czego szukała. Nie pukała, nie zwiastowała swojego przybycia, co niby mógł robić w łóżku, nic specjalnego...

- HEJKA. - Krzyknęła całkiem entuzjastycznie, gdy znalazła się w sypialni mężczyzny, na jej twarzy gościł ogromny uśmiech, naprawdę cieszyła się, że go zobaczy, nawet jeśli nie był w najlepszym stanie fizycznym.