Prorok Codzienny

Kłopoty w raju

Zapowiadała się spokojniejsza podróż dla klubu Cutty Sark. Włoskie wybrzeże, luksusowy kurort, sady pomarańczowe, pyszne jedzenie i drinki. Relaks po Spalonej Nocy. Skończyło się na zawalających się jaskiniach, przerażających potworach i zaginionych divach. Włoska magipolicja stawiła się na miejscu głównie ze względu na zawalenie się groty solnej, doniesienia o obecnym w niej maledictusie w formie monstrualnej ropuchy, a także odnalezienie się miejscowej rewiowej piosenkarki, Donny Anny. Przeprowadzono śledztwo mające ujawnić kulisy i przyczyny wydarzeń. Świadkowie donoszą o potworze grasującym w jaskiniach pod hotelem. Monstrum udało się obezwładnić grupie brytyjskich czarodziejów, właśnie z klubu Cutty Sark. Po maledictusie natomiast ślad zaginął.

Miłe złego początki

Dwunastego października członkowie klubu podróżniczego Cutty Sark, pod przewodnictwem Basila Skamandera, wyprawili się do włoskiego kurortu Lamezia Terme. Wyprawa miała być spokojna, stanowić dla podróżników chwilę oddechu świeżym morskim powietrzem. Okazało się jednak, że kurort to bynajmniej nie bezpieczna przystań. Początek podróży rzeczywiście wydawał się beztroski. Sam kurort to przepiękne miejsce – otoczone pomarańczowymi sadami, położone nad błękitnym Morzem Śródziemnym. Luksusowe pokoje, doskonałe jedzenie. Wszystko to jednak przyćmiły wydarzenia z wieczora trzynastego października.

Zaginiona diva

Dwie czarownice (Ceolsige Burke i Hestia Bletchley) poszły do domu rzeczonej Donny Anny, by przeprowadzić miniśledztwo. Na miejscu odnalazły niewiele, dom bowiem został już dokładnie przeszukany. Niedługo potem do drzwi zapukała lokalna mafia. Zanim czarownice uciekły przestępcom, w ręce wpadł im pamiętnik divy, z którego dowiedziały się, że Donna Anna i jej tajemniczy ukochany szukali artefaktu, niejakiego serca Ligei. Zaś ów mężczyzna, a raczej – jak się okazało – nikczemny duch, mamił kobietę, którą zwabił do pobliskich ruin. Bletchley i Burke poszły tym tropem. Na miejscu spotkały jednak znajome twarze, bowiem wcześniej troje członków Cutty Sark (Peregrinus Trelawney, Hannibal Selwyn, Helena Rowle) wyruszyło do ruin zamku na wycieczkę. Odnaleźli tam jednak naruszone runy chroniące miejsce przed mugolami. Dzięki wskazówkom z pamiętnika Donny Anny drużyna śmiałków otworzyła przejście do podziemnych korytarzy. Tam jednak czaiła się groza – dziwaczny ołtarz, opętany przez ducha kretołak i potwór. Cztery kobiety złączone w jedną, śpiewające razem pieśń na syreni wzór. Jedną z nich była Donna Anna. Czarodzieje z Anglii stoczyli walkę. Zniszczyli łańcuch więziący kobietę w koszmarnej postaci i uwolnili ją. Pozostałe trzy niestety okazały się martwe, według zeznań uczestników wydarzeń, najprawdopodobniej pochodziły z dawnego pokolenia rodziny McGonagall. Podrygi potwora i inne, równoczesne wydarzenia sprawiły jednak, że strop groty się zawalił. Po walce i zawaleniu się groty członkowie Cutty Sark uczestniczący w wydarzeniach potrzebowali pomocy medycznej. Nikt nie doznał jednak trwałego uszczerbku na zdrowiu. Świadkowie podejrzewają, że podziemne korytarze łączyły się z mieszczącą się w kurorcie grotą solną. Nie wiadomo jednak, jaki był dokładnie udział włoskiej mafii w zaginięciu Donny Anny i jak łączy się to z obecnością złośliwego ducha.

Maledictus w solance

Pozostali członkowie wyprawy – szef Cutty Sark Basil Skamander, Leviathan Rowle i Henry Lockhart (autor) – udali się tego wieczora na drinki, by skosztować tutejszego sławnego Limoncello. Intoksykowani smakowitym trunkiem, poszli do groty solnej. Choć była wyłączona z użytku, Skamander nalegał, byśmy się tam udali. Ulegliśmy jego namowom i wkrótce znaleźliśmy się w grocie. Tam stanęliśmy oko w oko z bestią przypominającą przerośniętą ropuchę. Najbardziej niebezpieczne były szlam, który prawie całkowicie zalał grotę i duszący odór. Schowaliśmy się za barem, rzucaliśmy zaklęcia, ale one zdawały się tylko pogarszać sytuację. Rowle rozpoznał, że potwór to tak naprawdę maledictus – kobieta dotknięta klątwą. Znaleźliśmy za barem pocztówkę zaadresowaną do niejakiego Marco, a na niej trzy kobiety z trzech stron świata: Afrykanka, Indianka i Azjatka. Domyśliliśmy się, że potwór to jedna z tych kobiet. Staraliśmy się przekonać maledictusa do przemiany w człowieka, jednak gdy tylko pokazaliśmy mu pocztówkę, ten z powrotem zapadł się w swej przerażającej formie. Nie mogliśmy pozostać tam długo – gaz dusił nas niemiłosiernie. Udało się nam jednak uciec, zostawiając kobietę dotkniętą klątwą w środku. Znaleźliśmy Marco, masażystę, który przedstawił nam obie kobiety ze zdjęcia. Rozdzieliliśmy się: Rowle pilnował maledictusa, Skamander pobiegł po pomoc, a ja starałem się namówić kobiety, by pomogły swojej koleżance, Seo-yeon w przemianie w człowieka. Kiedy wróciłem z nimi i z Markiem pod drzwi do groty, te zaklejono zaklęciem. Rowle został uwięziony, a podłoga w grocie zaczęła się zapadać. Na szczęście, we współpracy z Markiem, wyciągnęliśmy towarzysza całego i zdrowego. Maledictus jednak zapadł się razem z podłogą. Podłogą, która była równocześnie stropem jaskini, w której toczył się pojedynek z potworem. Przeklętej kobiety natomiast nie odnaleziono. Przy tej okazji warto zwrócić uwagę na sytuację osób dotkniętych klątwą maledictusa. Musimy pamiętać, by nie zostawiać ich na lodzie i dołożyć wszelkich starań, by były bezpieczne. Jest to też znaczący apel dla rządzących i badaczy, którzy niedługo będą w stanie pracować w ramach instytucji Uniwersytetu Londyńskiego. Zwróćmy uwagę na osoby pokrzywdzone tą klątwą. Nie bądźmy obojętni.

Głosy świadków

Uczestniczka wydarzeń, brygadzistka Hestia Bletchley  następująco komentuje zaangażowanie włoskich służb: „Oczywiście nie chcę oskarżać o nic, ani włoskiej magipolicji, ani właścicieli kurortu, ale zarówno jako Brygadzista i jako zwyczajna czarownica myślę, że jest to strasznie smutne, że tak duże niebezpieczeństwo zostało tak łatwo przeoczone. Zwłaszcza, że czyhało one tam już od jakiegoś czasu. Myślę, że warto wykorzystać tę historię jako apel do wszystkich o uważność. Łatwo nam, czarodziejom, wziąć dziwne sytuacje za czyjś niewinny czar, zwłaszcza w miejscach przepełnionych magią. Podobnie łatwo jest wziąć zaginięcie śpiewaczki za zwykłego focha. Jednak apeluję o to, aby być ostrożnym i wszelkie dziwne zachowania i sytuacje od razu zgłaszać. Mam też nadzieję, że ktokolwiek przeczyta twój artykuł, nie postanowi naszym przykładem rozwiązywać takich sytuacji na własną rękę i zadba również o swoje bezpieczeństwo”. Inny członek Cutty Sark obecny na wyprawie, aktor z teatru The Globe, Hannibal Selwyn, zwraca uwagę na ofiarę zdarzenia, poszkodowaną Donnę Annę: „Wydarzenia, które miały miejsce w Lamezia Terme powinny zwrócić naszą uwagę na bezpieczeństwo artystów, nie tylko moje, ale też – a może przede wszystkim – Donny Anny, gwiazdy rewii kurortu. Jako czarodziej oddany sztuce, rozumiem empatię i wrażliwość emocjonalną, które być może uczyniły ją łatwym celem ataku. Nazwanie jej uratowania cudem byłoby umniejszaniem zasług osób, które wraz ze mną walczyły o jej ocalenie, ale trudno nie myśleć w ten sposób w obliczu tego, czego byliśmy świadkami. Pragnę wyrazić współczucie zarówno jej, jak i całemu zespołowi rewiowemu Lamezia Terme. Pamiętajmy, że twórcy kultury służą całemu społeczeństwu, a zarazem jako osoby publiczne, są często wystawieni na bezpodstawne ataki”.

Cutty Sark bezpiecznie wraca do portu

Kurort Lamezia Terme niedługo powróci do funkcjonowania, jednak – przynajmniej na jakiś czas – bez usługi kąpieli w termalnych wodach. Donna Anna, choć psychicznie i fizycznie poturbowana, wróciła do swoich bliskich. Maledictusa jednak nie odnaleziono wśród gruzów. Można śmiało rzec, że klub Cutty Sark miał swą ogromną zasługę w uratowaniu divy i ocaleniu mieszkańców kurortu przed zagrożeniem. Jest to z pewnością grupa pełna wyjątkowych osób – ciekawych świata, zdolnych do wielkich rzeczy. Jeśli więc któryś z zacnych czytelników ma chęć od czasu do czasu przeżyć przygodę życia gdzieś poza granicami naszego kraju, niech śmiało dołącza do Cutty Sark.

Prorok Codzienny

Nowa era czarodziejskiej edukacji: Uniwersytet Londyński otwiera swoje podwoje

W obliczu niedawnych wydarzeń, które wstrząsnęły magiczną społecznością Wielkiej Brytanii, Ministerstwo Magii ogłasza krok odważny, konieczny i – jak podkreślają eksperci – przełomowy. Po raz pierwszy w historii kraju czarodzieje otrzymują dostęp do pełnoprawnej, państwowej edukacji wyższej. Uniwersytet Londyński, powołany decyzją Ministra Magii, stanowi fundament nowoczesnego, silnego i odpowiedzialnego społeczeństwa.

Dotychczas ścieżka rozwoju młodych czarodziejów była jasno wytyczona: po ukończeniu edukacji podstawowej najlepsi zostawali urzędnikami Ministerstwa Magii, a pozostali podejmowali pracę zawodową. Ich dalsza edukacja zależała od finansów rodziny i kaprysów mistrzów, którzy niechętnie dzielili się swoją wiedzą. Wyjątek w tym względzie stanowiła Akademia Munga, która od lat obejmowała pieczę nad formalnym kształceniem uzdrowicieli, to jednak nie wystarcza na wyjątkowość obecnych czasów i wyzwań, które stawiane są przed nowoczesną społecznością magiczną.

Dziś Magiczna Wielka Brytania wkracza w nową epokę.

Reforma, która zmienia wszystko

Nowo powołany Uniwersytet Londyński, zlokalizowany w sercu stolicy, oferować będzie szeroki wachlarz kierunków odpowiadających na realne potrzeby współczesnego świata magicznego. Wśród katedr znajdą się: Filozofia natury i alchemia, Architektura i inżynieria magiczna, Prawo i instytucje publiczne, Historia, kultur i języki.

To właśnie tutaj kształcić się będą przyszli decydenci, architekci ładu społecznego i strażnicy bezpieczeństwa magicznej Wielkiej Brytanii. Co więcej, studenci Uniwersytetu Londyńskiego będą odbywać obowiązkowe, płatne staże m.in. w Ministerstwie Magii, co zapewni im nie tylko wiedzę teoretyczną, ale i praktyczne przygotowanie do przyszłej służby.

Odpowiedź na trudne czasy

Choć Spalona Noc pozostawiła po sobie bolesne wspomnienia i widoczne straty, Ministerstwo Magii podkreśla, że właśnie teraz potrzebne są decyzje odważne i dalekosiężne. Inwestycja w edukację wyższą to inwestycja w bezpieczeństwo, stabilność i przyszłość całej społeczności czarodziejów.

Uniwersytet Londyński nie jest jedynie instytucją edukacyjną – to symbol odbudowy, jedności i wiary w to, że nawet po największych tragediach możliwe jest stworzenie czegoś trwalszego i silniejszego.

Choć uczelnia nie rozpoczęła jeszcze przyjmowania studentów, Ministerstwo Magii już teraz ogłasza konkursy na stanowiska wykładowców, badaczy oraz pracowników administracyjnych, aby jak najszybciej utworzyć niezbędne struktury oraz - co podkreśla Ministra Magii Eugenia Jenkins - rozpocząć logistyczną pracę nad odbudową kraju i wyznaczaniem nowego kursu rozwoju dla całej społeczności. Zainteresowani powinni śledzić oficjalne komunikaty – jak podkreślają przedstawiciele resortu, jest to wyjątkowa okazja, by stać się częścią projektu, który na zawsze odmieni oblicze magicznej Wielkiej Brytanii.

W świecie, który tak niedawno stanął w ogniu, Uniwersytet Londyński jawi się jako światło – jasne i obiecujące. A przyszłość? Ta, jak się wydaje, właśnie rozpoczyna kolejny rozdział, który ma zapewnić nam odbudowę i stabilny wzrost.

Prorok Niedzielny

Mugolak — oto słowo.

Żadne ekstremizmy nie rodzą się samorzutnie — ich początkiem jest zawsze krzywda.

Przyszłość czarodziejskiego świata

Prorok Codzienny

Londyn w ruinach – Ministerstwo w pudrze

Nie minęły jeszcze dwa tygodnie od wypalonej na kartach naszej historii Spalonej Nocy, pożaru, który strawił niemal cały Londyn – od doków, po Westminster – a Ministerstwo Magii już stara się przekonać opinię publiczną, że sytuacja jest pod kontrolą. Tymczasem zgliszcza wciąż dymią, Pokątna wciąż razi szczerbami po wypalonych kamienicach, a wiele wiedźm i czarodziejów wciąż pozostaje bez dachu nad głową.
Na pierwszej linii medialnego frontu – Ministra Magii Eugenia Jenkins, która na zwołanej 20 września nadzwyczajnej konferencji prasowej zapewniała, że czyszczenie ulic, usuwanie gruzu i rekonstrukcja infrastruktury toczą się zgodnie z planem. Problem w tym, że najwidoczniej nikt tego planu dotąd nie widział.

Biurokracja pośród spalonych marzeń

Prace oczyszczeniowe prowadzi Departament Magicznych Wypadków i Katastrof, na którego czele stoi Maxwell Cattermole – urzędnik, który mimo niedawnego objęcia tej funkcji i małego doświadczenia w zakresie przewodniczenia tak istotnego Departamentu, musi mierzyć się z zagrożeniami, których dotąd londyńska społeczność magów nigdy nie widziała. Zapytany przez nas o powody opóźnień w odbudowie, odpowiedział z wyraźną ostrożnością:
Aby budować, najpierw należy oczyścić gruzy. Musimy też pamiętać, że skutki tego incydentu obejmują nie tylko szkody materialne. Znaczna część naszych sił została w pierwszych dniach kryzysu skierowana do pomocy Amnezjatorom, którzy od tygodni pracują nad zabezpieczeniem traum wywołanych magicznym ogniem, oraz skrupulatnego wyczyszczenia mugolskiej pamięci osób, które podczas Spalonej Nocy zostały wpuszczone do Atrium Ministerstwa czy też miały inne doświadczenia poza Ministerstwem, w wyniku których naruszona została dyrektywa o Niejawności. Gdyby nie wysiłek naszych specjalistów, świat niemagiczny mógłby dowiedzieć się o istnieniu magii w sposób nieodwracalny, do czego z oczywistych względów nie mogliśmy dopuścić.
To tłumaczenie nie zadowala wszystkich. W kuluarach mówi się o marnotrawieniu środków Ministerstwa, chaotycznym przydziale funduszy i braku koordynacji między Departamentami. Nie cichną głosy, że wpuszczenie mugoli do Atrium podczas pożaru było wielkim błędem. Cattermole broni jednak swoich decyzji:
Pomoc mugolom to nie strata – to obowiązek. Jesteśmy magami, ale przede wszystkim jesteśmy ludźmi. Gdy płonie miasto, nie można dzielić ludzi na tych, którym pomagać wolno, i tych, którym pomóc nie warto.

„Wszystko pod kontrolą”

Minister Jenkins, pytana o tempo odbudowy i kierunek prac, zapewniła wczoraj:
Wszystko jest pod absolutną kontrolą! Niewymowni pracują dniem i nocą nad nowymi zaklęciami ochronnymi, które uniemożliwią powtórzenie się takiej tragedii. Nasze priorytety to bezpieczeństwo, stabilność i odbudowa zaufania społeczeństwa.
Równocześnie ogłosiła powołanie dwóch komisji, które mają usprawnić ten proces: Komisji Finansowej, której zadaniem będzie stworzenie programów wsparcia i znalezienie dodatkowych zasobów na odbudowę Londynu oraz Komisji Prawnej, mającej usprawnić działania śledcze i sądowe wobec osób związanych z działalnością Śmierciożerców.

Jak gorąco zapewniała Jenkins w trakcie konferencji: nikt w Ministerstwie nie pozostaje bierny.

Zgliszcza i złudzenia

Niestety, dla mieszkańców Londynu to słowa bez pokrycia. Na miejscu wciąż czuć zapach spalenizny i popiołu, a jedyne, co faktycznie lśni nowością, to świeżo pomalowane ławki na ulicy Pokątnej.
Podczas gdy urzędnicy powołują kolejne komisje i wygłaszają komunikaty o wątpliwej jakości „postępach”, ludzie widzą, że państwo nie działa. Mnożące się stosy papierów nie nakarmią bezdomnych, a pudrowanie ran nie przyspieszy ich regeneracji. Czas by pani Ministra w końcu obudziła się i dostrzegła prawdę, że Spalona Noc jest efektem nieudolności jej rządów.

Prorok Niedzielny

Tradycja - nić Ariadny w labiryncie wieków

Nic nie lśni jaśniej od... oślepiającego afrontu wobec tradycji

Przyszłość bez perspektyw?

Każdemu, kto poświęci chociaż pięć minut na prześledzenie tego, jak rozwijała się ta rodzina podczas ostatnich dwóch pokoleń, bez większego problemu dopatrzy się rażących nieprawidłowości. Podczas gdy nazwisko Longbottom, wpisywane było na łamy Skorowidza, sam syn głowy rodu, Clemens Longbottom, postanowił sprzeniewierzyć się czystokrwistym tradycjom i związać się węzłem małżeńskim z kobietą niskiego stanu, Quintessą Skamander. Czarownicą półkrwi, od której, jak można by się domyślać, zaczęły się niezdrowe tendencje i reszty rodziny.

Kolejne dzieci Godryka, również poszły w ślady swojego brata. Oni jednak doczekali się dzieci, z których część z łatwością postanowiła wykorzystać rodzinne koneksje i znaleźć swoje miejsce w Ministerstwie. Pewnie niektórzy z was słyszeli o Mavelle Bones, która trafiła na strony gazet wraz z Beltane, gdy ogłoszono ją jedną z zimnych - niewielu jest tego świadomych, ale panna Bones jest nie tylko córką Aurory Longbottom, ale także Caspiana Bonesa - Szefa Biura Brygady Uderzeniowej. Pod czujnym okiem pana Bonesa pośród Ministerialnych korytarzy, wychowywała się nie tylko jego córka, ale też kolejne rzesze Longbottomów, skłonnych podjąć karierę akurat w służbach porządkowych. Oprócz dzieci Jeremiah, aktualnego spadkobiercy rodziny - o których niżej - pod skrzydła Szefa Brygady trafiła także swego czasu Lucy Longbottom, która razem ze swoją siostrą Lucy, jest wynikiem związku Derwina Longbottoma i Naoise Bletchley.

Najmłodsi z już dorosłych potomków Godryka Longbottoma, którzy zdążyli nam zaprezentować liczne swoje przywary, na pierwszym planie zdają się mieć przede wszystkim frywolność. To rozpoznawalne twarze, należące do rodzeństwa Erika i Brenny Longbottom, którzy swoją karierę prowadzą w Biurze Brygady Uderzeniowej. Oboje już zaliczający się do partii raczej przejrzałych, jasno opowiadają się za uwielbieniem mugolskich wartości. Ile razy dało się słyszeć gorące przemowy panicza Longbottoma, które zachęcały do otworzenia serc na kwestię jaką jest nieobyta w naszym społeczeństwie, mugolacka masa? Ile razy słyszało się z jego ust o równości, podczas gdy on sam wydaje się obracać zaledwie w kręgach osób najlepiej usytuowanych, wśród reszty przebierając wedle własnego upodobania? Wielu pewnie zdaje sobie sprawę z tego, jak często można było go zobaczyć w towarzystwie Geraldine Yaxley, która wydawała się jego partnerką podczas oficjalnych wydarzeń, gdzie wśród dygnitarzy liczył się wizerunek i pękatość sakiewki, ale w momencie kiedy gasną światła, wymyka się z czułych objęć niejakiej Nory Figg. Nic zatem dziwnego, że jej przedsiębiorstwo tak dobrze się rozwija, zapewne czerpiąc z pieniędzy zebranych na cele charytatywne, a które powinny wspierać całą społeczność, nie jednostkę.

Czarownica

Dodatek dla nastolatek

Redakcja Czarownicy nie zapomina o dzielnych młodych kawalerach! Dziewczęta poznały już nazwiska swoich wybranków, lecz i mężczyznom należy się pomoc w nawigowaniu po skomplikowanych meandrach towarzyskich układów.
Nie zwlekajcie, Panowie. Kto wie, może tych kilka pytań ustawi Was na ścieżce do serca kobiety Waszego życia.

Pamiętaj, żeby podzielić się wynikiem ze swoją matką!

Rozwiąż test!

Prorok Codzienny

Dzień Szeptów - czas refleksji i przemyśleń

W naszej kulturze od dawna 11 października był dniem, podczas którego oddawaliśmy się refleksji i zadumie. Każdy z nas wie, że geneza tego szkockiego święta sięga głęboko w historię czarodziejów - zanim jeszcze powstał Hogwart, Londyn czy podziały społeczne, które znamy dzisiaj. Gdy dni stają się coraz krótsze, a noce coraz dłuższe, duchy zmarłych zyskują większą moc, by móc kontaktować się z żyjącymi. Ten dzień łączy magię z pamięcią o tych, którzy odeszli, tworząc przestrzeń do refleksji, modlitwy i głębokiego nasłuchiwania tego, co ma nam przynieść przyszłość. Co roku czarownice i czarodzieje gromadzą się na świeżym powietrzu wśród drzew i na szkockich wzgórzach, gdzie wiatr może swobodnie wiać i przekazywać nam szeptem najważniejsze informacje. Podmuchy, które wkradają się pod nasze szaliki tego dnia niosą ze sobą dźwięki wiadomości od tych, którzy już odeszli. To moment, w którym możesz poczuć bliskość utraconych i uzyskać od nich cenne wskazówki na przyszłość. Ze względu na tragiczne wydarzenia, które wstrząsnęły naszą społecznością 8 września, Ministerstwo Magii zachęca, by każdy dzisiaj spróbował chociaż przez chwilę uczcić pamięć tragicznie zmarłych, nasłuchując północnego wiatru.

Wiatr bowiem niesie ze sobą nie tylko słowa, ale również emocje i wspomnienia. Pamiętajcie, że Dzień Szeptów to również czas wspólnoty. Tradycją i kulturą jest dzielenie się tego dnia doświadczeniami i historiami, związanymi z duchami. Dzisiaj żaden z nas nie powinien być sam. To nie tylko okazja do refleksji nad przeszłością, ale także szansa na umocnienie więzi w teraźniejszości i na przyszłość.

Jakie wskazówki mają dla nas zmarli?

Prorok Niedzielny

Tradycja - nić Ariadny w labiryncie wieków

W ostatnich latach obserwujemy niepokojący wzrost liczby osób krwi czystej, które swoim poczynaniem zagrażają naszym tradycjom i naszej tożsamości. Niestety, niewątpliwy wpływ na to ma fakt, że młodzi ludzie coraz chętniej oddają się mugofilskiej hegemonii kulturowej, definitywnie zapominając o swoim pochodzeniu i historii.

Czterdzieści lat temu w ręce opinii publicznej trafił Skorowidz Czystości krwi, który jednoznacznie podkreślił tych, którzy w tamtych czasach dbali o fundamentalne wartości naszego społeczeństwa i byli jego filarami. Część z nich, przez te ostatnie dekady, utraciło swój status, stając się przede wszystkim ofiarą niepoprawnego systemu, który ich wszystkich zawiódł. Inni jednak po dziś dzień zajmują swoje stanowiska, będąc opoką dla naszego społeczeństwa, jego wartości, tradycji i przede wszystkim - przeciwstawiając się niezdrowym tendencjom.

Tradycja to piękno, które chronimy, a nie więzy, które nas krępują

Głos eksperta

Cantankerus Nott, zapytany o zachodzące w społeczeństwie zmiany, wyraża się o nich w ten sposób: To właśnie tradycja stanowi podstawę naszej niezwykłej kultury, szlachetności i elegancji. Dbałość o nią, to nie tylko zachowanie wspólnych wartości, ale także głębokie poczucie tożsamości i łączności z bogatą historią. To klucz do rozumienia wyjątkowego charakteru naszego otoczenia, niezwykłej etykiety i wyrafinowanych obyczajów. Pozwala ona na dostrzeżenie tych, którzy oddają jej odpowiedni szacunek, ale także odsianie plew. Skorowidz Czystości krwi był i jest dokumentem, który był wielki na miarę swoich czasów, jednak wraz z upływem lat wskazał nie swoje braki, a zwyczajnie tych którzy nie byli w pełni oddani idei wyższej kultury i zrozumienia świata.

Wychowanie, całkowicie wyzwolone z autorytetu, tradycji i dogmatu, kończy się nihilizmem.

Nie można dopuścić do rozpadu i w konsekwencji zatarcia się najważniejszych dla nas wartości. W takich wypadkach - ciążących dobremu smakowi i sprzeniewierzających się tradycji, należy działać pewną ręką i stanowczo. Zrozumienie też jest ważne, jednak co istotniejsze; należy najpierw upewnić się jak odróżnić prawdziwą i jedyną Tradycję od ludzkich tradycji. Tę pierwszą wypijamy niemal z mlekiem matki i zakorzeniona jest ona głęboko w naszych genach. To historie naszych rodziców, dziadków i Przodków. To kamień na kamieniu rodzinnej posiadłości, z czego każdy kryje w sobie fragmenty historii składającej się na wielki obraz. To dobre maniery, zrozumienie wyższej kultury i magiczna wrażliwość, jakiej brak innej, mniej czystej części społeczeństwa. Ludzkie tradycje natomiast, poznajemy poprzez zbytnie folgowanie najniższym żądzom. Niewłaściwego typu ciekawość, która zamiast rozwijać, ciągnie ku dołowi niczym kamień uwiązany na szyi. To obcowanie z niską kulturą i upadające maniery, zmuszające do sprzeniewierzenia się długiej, magicznej historii własnej rodziny.

Czarownica

Dodatek dla nastolatek

Która z nas nie marzy o ułożonym chłopaku z rodu o wiekowych tradycjach? Historia i zwyczaje wielkich rodzin brytyjskich pociągają obietnicą zostania spadkobierczynią i kontynuatorką tej zachwycającej spuścizny.
Wielość opcji i przystojnych twarzy może jednak przytłaczać. Jeśli więc wciąż nie masz swojego czystokrwistego wybranka, rozwiąż nasz test, aby dowiedzieć się, w którym domu czeka na Ciebie miłość Twojego życia!
Pamiętaj, żeby podzielić się wynikiem ze swoją najlepszą przyjaciółką. Być może jest wam pisane zostać pewnego dnia szwagierkami!

Rozwiąż test!

Pożar w New Forest

Wiadomości z ostatniej chwili!

W New Forest, w nocy z dnia 22 na 23, pod stajnię rodziny Prewett w New Forest wybuchł pożar. Ogień błyskawicznie rozprzestrzenił się na cały budynek. Nie odnotowano ofiar śmiertelnych.

Przyczyną rzeczonego pożaru było podpalenie. Świadkowie donoszą, że dokonał tego złodziej podczas swojej ucieczki. Wiemy już na pewno - nikt nie ucierpiał na tym wydarzeniu, a pracownicy New Forest wykazali się brawurą i błyskawicznie odpowiedzieli na zagrożenie.

Co wydarzyło się tej nocy w New Forest?

Zeznania świadków nie pozostawiają wątpliwości - rzeczony pożar miał miejsce podczas ścigania złodzieja, który próbował wykraść cenne paszporty (świadczące o rodowodach rumaków) oraz abraksany. Mężczyzna przeliczył się ze swoimi możliwościami. Abraksany zaczęły się bronić. Gdy mężczyzna uciekał ze stajni, użył magii kształtowania, by podpalić budynek i odciąć drogę pościgu ścigającym. Niestety - zadziałało. Pracownicy stracili złodzieja z oczu. Skuteczna ochrona New Forest pozwoliła zapobiec ogromnej tragedii, uniemożliwiła kradzież i ochroniła magiczne istoty. Nasze gratulacje dla bohaterów!

Gdy na miejscu pojawił się właściciel przybytku, Laurent Prewett, ugaszenie stajni stało się formalnością. Z tego co wiemy - duża część budynku ocalała. Abraksany, które bezpiecznie uciekły z miejsca pożaru, są już wyłapywane i trafiają pod bezpieczną i profesjonalną opiekę magizoologów. Na czas remontu zostały przekierowane do głównej stajni rodziny Prewett w Keswick, a pan Laurent Prewett wziął na siebie wszelkie koszty z tym związane, by zapewnić swoim klientom pewność, że powierzyli te stworzenia w odpowiednie ręce.

Fundacja imienia Fallicznej Świeczki

Kim jest Alexander Mulciber?

Fundacja; przejaw szlachetnego serca czy może wielkie oszustwo finansowe?