Since you are so convinced that I am yours, I will be it.
—Ród Mulciber—
Rys sytuacyjny
Główna gałąź rodziny, od niemal wieku skupiona na prowadzeniu własnej działalności gospodarczej, cieszy się dużą niezależnością. Za czasów Duncana Mulcibera, prężnie rozwinęła się rodzinna firma zajmującą się handlem magicznymi artefaktami. Rozkwitała i wciąż rozkwita także kancelaria seniorki rodu, Philomeny Mulciber, która z powodzeniem rywalizuje z prawniczymi przybytkami rodziny Crouch. Znaczna większość Mulciberów, zwłaszcza wywodzących się z pobocznych liniii, znajdowała jednak zatrudnienie w sektorze państwowym, zajmując szczególną pozycję w hierarchii Departamentu Tajemnic. Po objęciu władzy przez Ministra mugolskiego pochodzenia, Nobby'ego Leacha w 1963 roku, wszyscy odeszli jednak w ramach protestu z gmachu Ministerstwa Magii. Wówczas to część rodziny zaczęła parać się handlem kadzidłami i świecami. Początkowo skoncentrowani w hrabstwie West Yorkshire oraz na północnej części kraju, z każdym kolejnym rokiem starali się stopniowo rozszerzać granice swojego biznesu. Przez pierwsze lata, Duncan chętnie wspierał w tym przedsięwzięciu swojego brata, Francisa, ale odkąd na początku 1966 roku bracia popadli w konflikt, "imperium" Mulciberów podzieliło się na dwie części – północną i południową. Pierwsza z nich, oparta na solidnych podwalinach położonych przez Duncana, który zajmował się handlem magicznymi artefaktami, przynosi przyzwoite zyski. W przypadku filii zlokalizowanej na południu kraju, w sercu stolicy, produkującej świece i kadzidła, sytuacja wygląda gorzej. Rozdarci przez wewnętrzne konflikty Mulciberowie nie potrafią znaleźć porozumienia.
—Mulciber Manor—
Stara posiadłość rodowa w hrabstwie West Yorkshire
![[Obrazek: m_02.jpg]](https://www.amazingspaceweddings.co.uk/uploads/markenfield_hall/m_02.jpg)
Alexander Mulciber napisał(a):Pomyśl, że to sen, głosiła rodowa dewiza Mulciberów, uwieczniona zresztą centralnie nad bramą wjazdową starej rodzinnej posiadłości pośród wrzosowisk Yorkshire – tuż pod rytunkiem szlacheckiego herbu – a także bezpośrednio na fasadzie budynku. Zaraz obok tej maksymy, na kamiennej tablicy nad głównym wejściem, widniała data roczna wyryta jeszcze przez jednego z pradziadów Alexandra, kiedy ten kładł podwaliny pod dom, który miał być w zamierzeniu schronieniem przed koszmarami nawiedzającymi ów sen; sen, który śnił i on, i jego potomkowie.Posiadłość rodową, położoną pośród rozległych wrzosowisk nieopodal mugolskich miejscowości Bradford i Haworth, zamieszkuje obecnie Selina Mulciber, wdowa po Duncanie Mulciberze i matka jego synów. Pogrążona w szaleństwie, żyjąca we własnym świecie snów, wizji i symboli, snuje się po korytarzach domostwa, szepcząc pod nosem straszliwe przepowiednie. O potrzeby pani Mulciber dba służba, często odwiedza ją także syn – Alexander – którego twarz wciąż zdaje się poznawać, gdy ma lepszy dzień. Selina korzysta wyłącznie z zachodniego skrzydła, skąd roztacza się widok na okoliczne wrzosowiska oraz pobliski las. Wschodnie skrzydło spłonęło kilka lat temu w pożarze, który wybuchł w trakcie gwałtownej burzy po trafieniu pioruna, i pozostaje niezamieszkałe do dziś. Sercem i duszą domostwa pozostaje starodawna galeria portretów położona w centralnej części domu.
Alexander Mulciber napisał(a):Masywne drzwi, broniące przystępu do rodowej galerii portretów, zamknęły się za nimi z cichym trzaskiem. Podłogi powitały ich skrzypieniem rozeschniętych desek parkietu.
Potem słyszeli już tylko szepty.
Pomyśl, że to sen, szeptały sennie portrety. Dziesiątki, nie, setki portretów, które trwały, pogrążone w przyjemnym półśnie. Jego przodkowie. Zaklęci w drewnianych ramach, zamknięci w rodzinnej galerii, której ściany zaludniali. W pomieszczeniu panował wciąż lekki półmrok. Jedynym źródłem światła pozostawały zaśniedziałe lichtarze, które nie zakłócały spokoju sennych marzeń pogrążonych w letargu Mulciberów. Alexander nie nazywał tego pomieszczenia galerią. Nazywał je cmentarzem.
Lorien Mulciber napisał(a):Więc robiła to co zawsze – snuła się tak długo aż dotarła do galerii obrazów. Zwykle nie wchodziła do środka – nie chciała zaburzać snu przodków. To było niesprawiedliwe – oni mogli już śnić. Pokolenia Mulciberów zamknięte w swoich ramach. To był prawdziwy cmentarz – jedyny jaki miał znaczenie dla ich rodziny. Drzewo genealogiczne rodziny, która lubiła określać się mianem władców snu.
Domostwo otacza bujny, choć niezbyt zadbany ogród: porastają go zdziczałe krzewy i wieloroczne byliny, znajduje się tam także stara altana, gdzie pani Mulciber chętnie spędza letnie wieczory. Kierując się dalej na zachód, w całkiem bliskim sąsiedztwie rodowej posiadłości położony jest niewielki kościółek, a obok niego – lokalny cmentarz, gdzie od wieków spoczywają przodkowie Mulciberów.
Po wydarzeniach Spalonej Nocy, do posiadłości sprowadził się także Alexander Mulciber, który pełni obecnie obowiązki głowy rodu.
—Rezydencja Mulciberów w Londynie—
Kamienica Mulciber w niemagicznej części Londynu (dwie ulice dalej od ulicy Pokątnej)
![[Obrazek: 0_Screen-Shot-2019-06-18-at-180340.png]](https://i2-prod.glasgowlive.co.uk/incoming/article16449809.ece/ALTERNATES/s1227b/0_Screen-Shot-2019-06-18-at-180340.png)
—Drzewo genealogiczne rodu Mulciber—
Pomyśl, że to sen
POSTACIE GRACZY – PRZEDSTAWICIELE RODU, NAJBLIŻSI KREWNI oraz OSOBY SPOWINOWACONE:
Główna linia:
- Philomena Mulciber (z domu Potter) (1879–?) – wdowa po Alexandrze Mulciberze II, matka Duncana i Francisa Mulciberów; prawnik, niezależna publicystka, autorka wielu felietonów, artykułów i książek.
- Alexander Mulciber III (1940–?) – młodszy syn Duncana Mulcibera i Seliny Mulciber (z domu Ayers); jasnowidz, wróżbita, niewymowny w Departamencie Tajemnic.
- Diana Mulciber (z domu Burke) (1939–?) – żona Donalda Mulcibera; celebrytka, pracownica Biura Finansów Departamentu Skarbu.
Boczne linie:
- Violet Shafiq (z domu Mulciber) (1926–?) – córka Francisa Mulcibera i Ethel Mulciber (z domu Avery).
- Robert Mulciber (1927–1972) – syn Francisa Mulcibera i Ethel Mulciber (z domu Avery), mąż Lorien Mulciber (z domu Crouch), ojciec Sophie Mulciber i Stanleya Andrew Borgina; handlarz świecami i kadzidłami, prowadził sklep Olibanum na Nokturnie, który po jego śmierci przejął jego brat, Richard.
- Lorien Mulciber (z domu Crouch) (1938–?) – wdowa po Robercie Mulciberze; sędzia Wizengamotu.
- Sophie Mulciber (1954–?) – córka Roberta Mulcibera i Grace Mulciber (z domu Burke); świeżo upieczona absolwentka Hogwartu, produkuje cytrynówkę Mulciber Moonshine.
W rodzinie nieformalnie:
- Stanley Andrew Borgin (1946–?) – nieślubny syn Roberta Mulcibera i Anne Borgin; były brygadzista, właściciel baru Głębina na Nokturnie.
- Maeve Chang (1947–?) – nieślubna córka Roberta Mulcibera i Madeline Chang; pomaga matce w prowadzeniu rodzinnego interesu – palarni opium na Nokturnie.
- Richard Mulciber (1927–?) – syn Francisa Mulcibera i Ethel Mulciber (z domu Avery); były auror, po latach powrócił do Anglii z Norwegii i rozpoczął pracę w Brygadzie Uderzeniowej Ministerstwa Magii, handlarz świecami i kadzidłami na terenie Anglii i Skandynawii. Obecnie na stałe zamieszkuje w Norwegii, dokąd wyprowadził się 12 września 1972 roku, często odwiedza jednak Anglię.
- Leonard Mulciber (1947–?) – syn Richarda Mulcibera i Rebeki Malfoy-Mulciber; pracował jako uzdrowiciel w Szpitalu św. Munga na oddziale zatruć eliksiralnych i roślinnych, powrócił jednak do Norwegii po wydarzeniach Spalonej Nocy.
- Charles Mulciber (1951–?) – syn Richarda Mulcibera i Rebeki Malfoy-Mulciber; było o tym chłopaku głośno w świecie magicznym w związku z kontrowersyjnym wywiadem opublikowanym na łamach czasopisma Czarownica, Charles próbował stawiać pierwsze kroki jako producent ozdobnych świec, pracował również jako asystent Annaleigh Dolohov, powrócił jednak do Norwegii po wydarzeniach Spalonej Nocy.
- Scarlett Mulciber (1954–?) – córka Richarda Mulcibera i Rebeki Malfoy-Mulciber; świeżo upieczona absolwentka Durmstrangu, która rozpoczyna praktyki w kancelarii swej prababki, Philomeny Mulciber.
- Charlotte Mulciber (1950–?) – córka Thaddeusa Mulcibera i Lilianny Mulciber (z domu Rosier); pracownica antykwariatu Czarcie Oko na Nokturnie.
Dalsi krewni:
- Philippa Barclay (z domu Mulciber) (1919–?) – córka Michaela Mulcibera i Virginii Crouch.
- Ambroise Greengrass (1939–?) – syn Philippy Barclay z domu Mulciber i Thomasa Greengrassa.
- Astoria Avery (1948–?) – córka Aureliany z domu Mulciber i Cassiana Avery.
- Brynja Nordgesim (1950–?) – 2. córka Anny z domu Mulciber i Brynjara Nordgesim.
- Jonathan Selwyn (1929–?) – syn Rosalie z domu Mulciber i Tristana Selwyna.
- Lyssa Dolohov (1953–?) – córka Niobe z domu Mulciber i Vakela Dolohova.
- Sauriel Rookwood (1947–?) – syn Anny z domu Mulciber i Eryka Rookwooda.
- Urd Nordgesim (1935–?) – 1. córka Anny z domu Mulciber i Brynjara Nordgesim.
- Ursula Lestrange (1903–?) – córka Sylvii z domu Mulciber i Sebastiana Lestrange'a.
POSTACI KANONICZNE (NPC):
- Alexander Mulciber II (?–1924)
- Duncan Mulciber (1900–1971)
- Selina Mulciber (1907–?)
- Donald Mulciber (1925–?)
- Francis (Frank) Mulciber (1903–1967)
- Ethel Mulciber (z domu Avery) (1905–1945)
—Historia rodu—
Krótkie kalendarium najważniejszych wydarzeń
- 27.03.1879 – narodziny Philomeny Potter
- 1899 – ślub Alexandra Mulcibera II z Philomeną Potter
- 1900 – narodziny Duncana Mulcibera (1. syn Alexandra i Philomeny Mulciber)
- 1901 – narodziny Thaddeusa Mulcibera (1. syn Williama Mulcibera)
- 1903 – narodziny Francisa Mulcibera (2. syn Alexandra i Philomeny Mulciber)
- 01.11.1903 – narodziny Ursuli Lestrange (8. dziecko, najmłodsza córka Sylvii Mulciber i Sebastiana Lestrange)
- 1906 – rozpoczęcie przez Philomenę Mulciber kariery prawniczej (początkowo pod szyldami Crouchów, z czasem założyła własną kancelarię, ofirmowaną już nazwiskiem Mulciber)
- 1918 – Duncan Mulciber zakłada firmę zajmującą się obrotem magicznymi artefaktami
- 1919 – narodziny Juliusa Mulcibera (2. syn Williama Mulcibera)
- 21.12.1919 – narodziny Philippy Mulciber (córka Michaela Mulcibera)
- 1923 – ślub Francisa Mulcibera z Ethel Avery
- 1924 – śmierć Alexandra Mulcibera II; jego pierworodny syn, Duncan Mulciber, przejmuje tytuł głowy rodu
- 1925 – ślub Duncana Mulcibera z Seliną Ayers; narodziny ich 1. syna – Donalda Mulcibera
- 13.01.1926 – narodziny Violet Mulciber (1. córka Francisa Mulciber i Ethel Avery)
- 27.01.1927 – narodziny bliźniąt, Richarda i Roberta Mulciberów (synowie Francisa Mulciber i Ethel Avery)
- 08.08.1929 – narodziny Jonathana Selwyna (syna Rosalie Mulciber i Tristana Selwyna)
- 1930 – wydanie przez Cantankerusa Notta Skorowidzu czystości krwi
- 1931 – narodziny Niobe Mulciber (2. córka Francisa Mulcibera i Ethel Avery)
- 27.10.1935 – narodziny Urd Nordgesim (1. córka Anny Mulciber i Brynjara Nordgesim)
- 30.10.1939 – narodziny Ambroise'a Greengrassa (syna Philippy Mulciber i Thomasa Greengrassa)
- 03.05.1940 – narodziny Alexandra Mulcibera (2. syn Duncana i Seliny Mulciber)
- 1945 – śmierć Ethel Mulciber z domu Avery
- 09.1945 – ślub Violet Mulciber z Thomasem Shafiq
- 22.01.1946 – ślub Richarda Mulcibera z Rebeccą Malfoy
- 28.08.1946 – narodziny Stanleya Andrew Borgina (nieślubny syn Roberta Mulcibera z Anną Borgin)
- 24.05.1947 – narodziny Maeve Chang (nieślubna córka Roberta Mulcibera z Madeline Chang)
- 26.10.1947 – narodziny Sauriela Rookwooda (syn Anny Mulciber i Eryka Rookwooda)
- 03.11.1947 – narodziny Leonarda Mulcibera (1. syn Richarda Mulcibera i Rebeki Malfoy-Mulciber)
- 12.12.1948 – narodziny Astorii Avery (córka Aureliany Mulciber i Cassiana Avery)
- 17.07.1949 – ślub Roberta Mulcibera z Grace Burke
- 01.01.1950 – narodziny Charlotte Mulciber (córka Thaddeusa Mulcibera i Lillianne Rosier)
- 21.12.1950 – narodziny Brynji Nordgesim (2. córka Anny Mulciber i Brynjara Nordgesim)
- 12.09.1951 – narodziny Charlesa Mulcibera (2. syn Richarda Mulcibera i Rebeki Malfoy)
- 14.10.1953 – narodziny Lyssy Dolohov (córka Niobe Mulciber i Vakela Dolohova)
- 17.03.1954 – narodziny Sophie Mulciber (córka Roberta Mulcibera i Grace Burke)
- 12.04.1954 – narodziny Scarlett Mulciber (córki Richarda Mulcibera), przy których umiera jej matka, Rebecca Malfoy-Mulciber
- 1958 – ślub Donalda Mulcibera i Diany Burke
- 26.12.1960 – śmierć Grace Mulciber z domu Burke (1. żona Roberta Mulcibera, matka Sophie Mulciber)
- 1963 – odejście rodziny Mulciber z Ministerstwa Magii w ramach protestu przeciwko objęciu władzy przez Nobby’ego Leacha jako Ministra Magii; otwarcie przez Francisa Mulcibera sklepu ze świecami i kadzidłami Olibanum
- 1964 – śmierć Thaddeusa Mulcibera
- 10.1967 – śmierć Francisa Mulcibera
- 10.1970 – śmierć Anny Borgin (matki Stanleya Andrew Borgina)
- 12.1971 – śmierć Duncana Mulcibera; jego pierworodny syn, Duncan Mulciber, przejmuje tytuł głowy rodu i zarząd nad rodzinną firmą zajmującą się obrotem magicznych artefaktów
- 08.01.1972 – ślub Roberta Mulcibera z Lorien Crouch
- 02.1972 – śmierć Thomasa Shafiq (męża Violet Shafiq z domu Mulciber)
- 13.06.1972 – zamach na życie Donalda Mulcibera; obowiązki głowy rodu przejmuje jego młodszy brat – Alexander Mulciber
- 07.1972 – wyrok skazujący dla Juliusa Mulcibera, głównego podejrzanego w sprawie Catherine Barlow
- 28.08.1972 – śmierć Roberta Mulcibera
- 30.08.1972 – pogrzeb Roberta Mulcibera
Kiedy gwiżdżę, gwiżdże ze mną wiatr
Kiedy milknę, milczy świat
—Podstawowe informacje—
Kim jesteśmy
Oficjalnie, Mulciberowie to rodzina handlarzy, nieoficjalnie - pod przykrywką, jaką jest właśnie handel, przede wszystkim świecami i kadzidłami, kontynuują swoją dawną działalność w Podziemnych Ścieżkach. Prowadzą badania naukowe, przeprowadzają różnego rodzaju eksperymenty. O ich obecności w podziemiu wiedzą przede wszystkim Ci, którzy znają półświatek. Poruszają się po nim. Mulciberom, do chwili obecnej niczego w tym temacie nie udowodniono, choć wśród czarodziejów krąży sporo plotek odnośnie tego, jakoby zaangażowani byli w różne, nie do końca legalne przedsięwzięcia. Przede wszystkim podejrzewani pozostają o poglądy magirasistowskie oraz poparcie dla działań Czarnego Pana oraz Śmierciożerców.
Niewiele pozostało dziś z dawnej potęgi rodziny Mulciber, którego dewiza - uwieczniona centralnie nad bramą wjazdową prowadzącą do starej posiadłości znajdującej się w Yorkshire - głosi "Pomyśl, że to sen". Niegdyś bogaci, wpływowi, niewątpliwie szanowani, dzisiaj stanowiący zaledwie cień tego, kim byli wcześniej. Podejmując jedną, niewłaściwą decyzję, przegrali to, co w pocie czoła budowali przez długie lata.
W chwili obecnej nie cieszą się dobrym imieniem. Przez niektórych, podejrzewani są o wszystko co najgorsze. Na ich temat krąży wiele plotek. I nie tylko plotek. Bo czy plotką nazwać można coś, co faktycznie miało miejsce? Jak chociażby proces Juliusa Mulcibera (lipiec 1972 roku), który skazany został za morderstwa oraz współpracę ze śmierciożercami.
Dawniej związani z Departamentem Tajemnic, sprawujący nad nim kontrolę, dzisiaj ze swoimi tajemnicami kryjący się w korytarzach Podziemnych Ścieżek. Stanowiący część przestępczego półświatka. Nie można ich przy tym jednak określić mianem znaczącej siły. Nigdy bowiem nie zdołali wypracować sobie tutaj znaczącej pozycji. Targani konfliktami wewnętrznymi, nie byli w stanie tego zrobić. A być może... być może nawet i nie próbowali.
Prowadząc w dalszym ciągu różne badania i eksperymenty, szeroko pojętą działalność naukową, jednocześnie handlują. Przede wszystkim świecami oraz kadzidłami, choć przy odrobinie szczęścia można w ich przypadku natrafić również na inny asortyment. Choćby na magiczne artefakty. Z tej właśnie działalności, znani są również na powierzchni. Przedstawiani obecnie jako handlarze - starający się związać koniec z końcem i ze wszystkich utrzymać na powierzchni. Marzący zarazem o tym, aby to wszystko okazało się tylko snem. Kolejnym snem, z którego po prostu muszą się obudzić.
—Drzewo genealogiczne—
![[Obrazek: imgproxy.php?id=WdURuYd.jpg]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=WdURuYd.jpg)
Stworzone przez Richard Mulciber
Główna linia rodu, wywodzi się od Alexandra Mulcibera Seniora i jego żony, Philomeny Mulciber z domu Potter. Zamieszkujące niegdyś Mulciber Manor małżeństwo, doczekało się dwóch synów - Duncana i Francisa. Pierwszy z nich doczekał się dwóch synów, drugi natomiast dwóch synów i córki.
Alexander posiadał dwóch młodszych braci - kolejno Williama i Edwarda. Ci oczywiście również doczekali się swojego potomstwa. Z perspektywy historii rodziny, istotnym jest w ich przypadku jedynie to, że to właśnie syn Williama, Thaddeus Mulciber, podjął w roku 1963 decyzje o opuszczeniu Ministerstwa Magii. Jako ówczesny szef Departamentu Tajemnic, zdołał przekonać do tego kroku pozostałych członków rodziny.
Decyzji Thaddeusa nie zaakceptowała ówczesna głowa rodu, zajmujący się handlem magicznymi artefaktami Duncan. Doprowadziło to do pierwszego konfliktu wewnętrznego. Zarazem jednak nie ostatniego. Rodzina podzieliła się. Thaddeus zdobył poparcie Francisa oraz swojego brata, Juliusa. Sam jednak, jako pierwszy, ze wszystkiego zdecydował się wycofać. Już w 1964 roku dostrzegając, iż podjęta rok wcześniej decyzja nie była trafna, chciał zwrócić Ministerstwu to, co zostało z Departamentu Tajemnic zabrane (badania nad którymi pracowali). Na to jednak nie wyrazili zgody pozostali Mulciberowie, włącznie z Duncanem, decydując się na to, aby problematycznego krewnego skutecznie uciszyć.
Wraz ze śmiercią Thaddeusa, co oczywiście okazało się wielce niefortunne, Mulciberowie stracili wiedzę na temat miejsca przechowywania ksiąg, artefaktów i innych przedmiotów, które zabrane zostały z Ministerstwa Magii, kiedy w ramach protestu postanowili opuścić jego szeregi. Świadomy zagrożenia Thaddeus, zdołał bowiem skutecznie je zabezpieczyć.
—Cechy charakterystyczne & Wskazówki—
Działalność naukowa - aż do 1963 roku, Thaddeus Mulciber zajmował miejsce szefa Departamentu Tajemnic. Inni członkowie rodziny również byli związani w Ministerstwem Magii, pod którego skrzydłami prowadzili działalność naukową. Po roku 1963, ze wszystkim przenieśli się do Podziemnych Ścieżek.
Poglądy magirasistowskie - z Ministerstwa Magii odeszliśmy w ramach protestu przeciwko objęcia stanowiska Ministra Magii przez szlamę. Poglądy magirasistowskie to coś, z czym nasza rodzina jest szeroko kojarzona. Zdaniem niektórych, zapewne część z nas to potencjalni śmierciożercy.
Znajomość Półświatka - ze swoją działalnością przenieśliśmy się do Podziemnych Ścieżek. To niezbyt przyjemne miejsce. Trzeba umieć się po nim poruszać. Warto również znać tutaj odpowiednich ludzi.
Konserwatyzm - jeśli poglądy magirasistowskie tego nie zwiastowały, to jest nam niezwykle przykro, ale cóż, jesteśmy konserwami. Trzymamy się uparcie pewnych zasad, wszystkiego tego, co zdaje się z wolna odchodzić do lamusa. Najpewniej odebrałeś/aś dość surowe wychowanie, rodzina była względem Ciebie wymagająca i miała/wciąż ma bardzo konkretne wymagania. Pewnych zachowań nie zaakceptujemy.
Hipokryzja - zdaje się być tym, co charakteryzuje wielu spośród nas. Mówimy jedno, robimy drugie. Wiele zależy tutaj od sytuacji. Zaskakująco często zdarza się nam podejmować działania stojące w sprzeczności z wyznawanymi poglądami. Zarazem jednak uparcie utrzymujemy pozory.
Alexander Mulciber II

