Dzisiaj był wielki dzień. Mieli świętować zakończenie wakacji, na plaży. Pogoda dopisywała, było naprawdę przyjemnie Nora z Thomasem zjawili się tam wcześniej, bo mieli pomóc przy przygotowaniach. Na całe szczęście panna Figg znalazła się tu z bratem, inaczej z jej umiejętnościami to pewnie sama podróż zajęłaby jej kilka dni. Nie ma się co oszukiwać teleportacja nie była jej mocną stroną.

Zabrali ze sobą z Londynu oczywiście koszyk pełen słodkich wypieków, aby umilić ten czas przygotowań wszystkim tym, którzy się w nie zaangażowali.

- Musimy przenieść jeszcze te kilka puf, znaczy ty musisz, ja będę cię instruować. - Rzuciła do brata, zamierzała go w tym wesprzeć oczywiście mentalnie, bo sama nie miała zamiaru się za bardzo przemęczać.

Później powinni zabrać się za ognisko, naszykować miejsce, które będzie wydzielone. Trochę sceptycznie do niego podchodziła, bo miała świadomość, że alkohol i ogień nie były szczególnie dobrym połączeniem, liczyła jednak na to, że członkowie Zakonu i przyjaciele będą raczej rozważni.

Bardzo cieszyła się z tego, że spędzą ten wieczór w takim wielkim gronie. Dobrze było spotkać się od czasu do czasu, jakby śmierciożercy wcale nie czekali na to, aż powinie im się noga. - Wujku, masz może ochotę na ciasteczko. - Krzyknęła do Woody'ego, który kręcił się gdzieś niedaleko. Niby nie byli rodziną, ale cóż dla Nory każdy Longbottom był niemalże jak rodzina, w końcu w Warowni spędziła niemalże całe dzieciństwo, cieszyła się, że i on znalazł czas, aby się tutaj pojawić.

- Nie zaszkodziłoby ci trochę ruchu Tommy. - Odpowiedziała jeszcze. Jasne, byli czarodziejami, mogli sobie ułatwiać życie, ale czy zawsze było to, aż tak bardzo konieczne? Sama Nora należała do tej części czarodziejów, która nie nadużywała swoich zdolności magicznych, była rzemieślniczką, tak naprawdę to większość przedmiotów wychodziła po prostu spod jej rąk wzbogacona o magiczne składniki.

- Pięknie. - Skomentowała jeszcze pufy, które frunęły w równym rzędzie w powietrzu. Thomas zdecydowanie był dużo bardziej uzdolniony magicznie od niej, czasem mu tego odrobinkę zazdrościła, z drugiej jednak strony nie miała potrzeby, bo pomagał jej w wielu dziedzinach, dzięki czemu te braki jej nie przeszkadzały.

Przewróciła oczami słysząc słowa brata. Chyba nie zamierzał zaczynać pić przed rozpoczęciem imprezy, to mogło się zakończyć źle. - Mam nadzieję, że nie masz zamiaru próbować czegokolwiek zanim pojawią się goście. - Powiedziała do niego cicho, żeby nie daj Merlinie nie doszło to do uszu wujka, bo jeszcze zrobiłoby mu się przykro.

- Mógłbyś zostać moim testerem smaków, wystarczy tylko słowo. - Rzuciła do Woody'ego z uśmiechem. Wysyłała sporej części znajomych swoje nowe słodycze na spróbowanie, żeby zasięgnąć ich opinii na temat produktów, które chciała wprowadzić na stałe do menu. Nie do końca polegała na swoim zdaniu, bo panna Figg nie przepadała, aż tak za słodyczami, mimo, że umiała tworzyć naprawdę wybitne.

Przeniosła wzrok na brata, kiedy wujek wspomniał o jakimś specjalnym, mocniejszym trunku, który miał znajdować się w namiocie, pokiwała tylko przecząco głową, żeby nawet nie próbował iść tam teraz tego sprawdzać. Mieli jeszcze przed sobą sporo rzeczy do zrobienia.

Wtedy jej oczom, na brzegu morza ukazała się kobieta, chyba płakała, nie mogli jej tak tam zostawić. - Ktoś tam jest.[b] - Wskazała ręką w stronę, gdzie dostrzegła sylwetkę. [b] - Chyba trzeba jej pomóc. - Przecież jej tak nie zostawią na pastwę losu.

- Może i są pyszne, ale trzeba mieć umiar, we wszystkim. - Nie, żeby nie cieszyło jej to, jak wszyscy zajadali się jej słodyczami, jednak oczywiście chodziło jej tylko i wyłącznie o dobro brata, jak zawsze.

Najwyraźniej dzisiaj była niszczycielką dobrej zabawy, zauważyła bowiem, jak Thomasowi zrzedła mina, kiedy wspomniała o tym, żeby nie zaczynać pić zbyt wcześnie. Ktoś jednak musiał być tutaj jego sumieniem, padło na nią, niby była młodsza, ale trochę bardziej roztropna.

- Myślę, że pijąc na słońcu możesz nie doczekać ogniska. - Nie przestawała sugerować, iż nie jest to specjalnie dobry pomysł, szczególnie, że trunki Woody'ego mogły powalić najlepszych.

- Możesz być pewien, że szybko nie spuszczę cię z oka. - Wolała jeszcze go o tym zapewnić, żeby nie miał zbyt wiele nadziei na to, że szybko mu odpuści. Nie ma się co oszukiwać - potrzebowała jego pomocy zważając na to, że bez Thomasa u boku była trochę jak bez ręki z tymi swoimi nie do końca najlepszymi umiejętnościami magicznymi.

Uśmiechnęła się ciepło do wujka. - Zadbam o to, żeby co jakiś czas się zabłąkała. - Lubiła rozpieszczać swoimi wypiekami swoich najbliższych, oczywiście w odpowiednich ilościach, co również już zasugerowała podczas rozmowy z bratem.

- Nie wiem, czy potrzebuje, ale wygląda jakby nie była od nas, może lepiej się tym zainteresować. - Chyba lepiej, aby w okolicy nie kręcili się obcy, szczególnie, że miała się tutaj znaleźć cała zakonowa śmietanka towarzyska.

Norka nie zamierzała ich opuścić, bo w sumie też była ciekawa kim była kobieta i co tutaj właściwie robiła. Mężczyźni jednak ruszyli nim ona zdążyła wyciągnąć różdżkę. Ruszyła więc za nimi, próbowała dorównać im tempa, jednak wcale nie było to takie proste zważając na to, że jej nóżki należały raczej do tych krótkich, oczywiście nie mogło jej to powstrzymać przed tym, aby również dołączyć do konfrontacji z kobietą.

Kobieta okazała się być czarownicą, co wywnioskowała po tym, jak wspomniała ona o przysiędze wieczystej. Norka uważała ten pomysł za głupi, sama nigdy w życiu nie wzięłaby na siebie takiej odpowiedzialności. Oczywiście wypadałoby, aby jej pomogli, szkoda, żeby się zamartwiała.

Spoglądała to na brata, to na wuja, jakby sugerując im, że mają się zgodzić jej pomóc, sama jednak nie zamierzała podjąć tej decyzji, żeby nie było na nią.