Geraldine wolała być szczera. Wydawało jej się, że tak będzie po prostu lepiej, jeśli zda sobie sprawę w co się pakował. Ostatecznie i tak by go nie zostawiła na pastwę losu, ale wolała mieć czyste sumienie, gdyby coś poszło nie tak. Nie zniosłaby poczucia winy wynikającego z utajenia prawdy.

- Wydaje mi się, że tak jest bezpieczniej, kiedy masz świadomość na co się piszesz. Nie chciałabym, żeby coś zostało niedopowiedziane, mogłyby z tego wyniknąć jakieś problemy. - Postanowiła mu wyjaśnić dlaczego stawa sprawę jasno. Nie zauważyła w nim zmiany nastawienia, najprawdopodobniej więc po prostu przyjął, że tak właśnie będzie.

- Całkiem rozsądne podejście, długo pożyjesz jeśli nadal będziesz myślał w ten sposób. - Nie wszyscy których znała byli w stanie poprosić o pomoc. Woleli ryzykować życia, niżeli stwierdzić, że nie są samowystarczalni. Uważała to za głupie, zupełnie niepotrzebne ryzyko, którego można było uniknąć. Sama - mimo, że wolała działać na własną rękę potrafiła sięgnąć po pomoc, jeśli wynikała taka potrzeba. Była świadoma swoich braków w wiedzy.

Nie do końca przepadała z częścią rozmowy do której teraz przeszli. Wiadomo, lubiła pieniądze, wiedziała, że musi je zarabiać, żeby żyć ale ciężko jej było wycenić swoją pracę przed zadaniem. Szczególnie, że informacje były dosyć mało szczegółowe. - Nie mam pojęcia z czym przyjdzie nam się mierzyć, wydaje mi się, iż najbardziej sprawiedliwe będzie jak wycenię usługę po jej realizacji. Oczywiście nie oskubię cię co do ostatniego sykla. - Nie wyglądał jej na kogoś majętnego. Nie miała w zwyczaju brać dużo od takich osób. Zdecydowanie większą przyjemność sprawiało jej ogołacanie bogaczy, kiedy spełniała ich zachcianki.

- Cieszy mnie to, że to sobie wyjaśniliśmy. - Najważniejsze, że zrozumiał sens jej słów i wiedział, czego się spodziewać. Nie powinien więc być zaskoczony tym, jak będzie wyglądała sytuacja. Zakładała jednak, że wszystko pójdzie jak z płatka i nie będą mieli żadnych problemów, kiedy wybiorą się już do tej chaty w lesie. Ciekawa była, czy będzie im dane znaleźć coś jeszcze, w końcu skoro można tam było znaleźć taką nietypową księgę, to można założyć, że jest tam więcej interesujących przedmiotów. Wolała jednak się nie nastawiać na jakieś niesamowite skarby, bo mogłaby się rozczarować.

Gery tak już miała. Jeśli coś wzbudziło jej zainteresowanie to nie zamierzała niepotrzebnie zawracać sobie głowy czymś takim jak przedpłata. Zresztą była bogata, nie liczyła każdego grosza, a tak naprawdę najistotniejsze dla niej był przygody które przeżywała. Uwielbiała ryzyko, niepewność i adrenalinę, która się pojawiała podczas niebezpieczeństwa. To znaczyło dla niej najwięcej, pieniądze były na samym końcu tej listy.

- Na pewno upomnę się o zapłatę w odpowiednim momencie. - Dodała jeszcze, bo zaiste nic nie robiła charytatywnie, chociaż zapłata, którą brała za swoje towarzystwo nie była jakaś wygórowana, nie sądziła więc, że będzie miał problem z tym, żeby ją uregulować. Zawsze też mogła przyjąć jakąś przysługę, to dla niej była tak naprawdę najwygodniejsza forma zapłaty. Lubiła mieć świadomość, jak wiele osób będzie musiało jej pomóc, kiedy o to poprosi.

- Postaram się, żeby mój jastrząb jej nie zeżarł. - Dodała z uśmiechem na twarzy. Była to próba zażartowania z jej strony, chociaż żart ten chyba wcale nie był śmieszny. Floret był dobrze wychowanym ptakiem i raczej nie jadł tych, które przynosił listy do Geraldine, sama perspektywa wydawała się jej jednak bardzo zabawna.

Złota miała pod dostatkiem. Przysługi były dla niej dużo bardziej wartościowe, w końcu każdy mógł zaoferować zupełnie co innego. Nie mogła wiedzieć, kiedy i do czego przydałaby się jej pomoc siedzącego przed nią mężczyzny, jednak znając swoje dosyć nieprzewidywalne życie na pewno znajdzie się taki moment.

Reputacja nie była dla niej istotna, wszak nie każdy musiał ją mieć. Umiejętności - to było w cenie. Reputacja może, ale nie musi przyjść z czasem. Był młody, mógł jeszcze osiągnąć sporo, w przyszłości.

- Pewnie miałby z tym problem. - Dodała, choć wcale nie wątpiła w umiejętności Floreta. Był stosunkowo młodym ptakiem, który świetnie sobie radził z lataniem, zresztą nie miała nic do zarzucenia swojemu jastrzębiowi poza tym, że zdarzyło mu się ją dziabnąć w palec.

- Nie musisz się spieszyć. - Dodała jeszcze, bo nie wiedziała, kiedy i czy faktycznie wróci do domu. To była formalność, którą musieli załatwić, ale mieli czas. Przynajmniej Geraldine tak zakładała. Rozumiała, że może mu się spieszyć, tyle, że powinna przejrzeć swój kalendarz, bo ostatnio naprawdę miała sporo roboty, a potrzebowała jeszcze czasu na przyjemności.

- To dobrze wróży, na pewno będzie fajnie. - Rzuciła jeszcze nim podniosła się z krzesła. Czas na nią, chyba obgadali wszystko, co istotne. - Do zobaczenia. - Powiedziała po czym ruszyła w kierunku drzwi, a po chwili za nimi zniknęła.