![]() |
|
[28.10.1972] trick or treat | Benjy & Prue - Wersja do druku +- Secrets of London (https://secretsoflondon.pl) +-- Dział: Greater London (https://secretsoflondon.pl/forumdisplay.php?fid=5) +--- Dział: Niemagiczny Londyn (https://secretsoflondon.pl/forumdisplay.php?fid=22) +--- Wątek: [28.10.1972] trick or treat | Benjy & Prue (/showthread.php?tid=6460) Strony:
1
2
|
RE: [28.10.1972] trick or treat | Benjy & Prue - Prudence Fenwick - 26.09.2026 Pokręciła jeszcze głową, kiedy usłyszała jego słowa. Naprawdę, nawet w takiej chwili musiał udowadniać swoje racje. Czy nie widział, że ona tu praktycznie walczyła o życie? Nie potrzebowała kolejnego przeciwnika. Powinien ją wspierać, czy coś. No, powiedziała mu, że nie, ale mógł po prostu zamilknąć i po prostu niczego nie komentować. Tak byłoby prościej. - Nie wiem, sam widzisz, że mój typ bardzo dużo mówi, często za dużo. - Nie spojrzała przez ramię, nie odwróciła się, chociaż liczyła na to, że zrozumie jej przekaz. Przeszkadzał jej w tej chwili w walce z kościotrupem, rozpraszał ją. Nie, żeby to coś zmieniało - nim się tutaj pojawił radziła sobie z tym wszystkim równie fatalnie, ale teraz mogła odrobinę odpowiedzialności za swoje niepowodzenie zwalić na niego. W końcu udało jej się jednak osiągnąć swój cel. Harold się ruszył, ona była zadowolona, bo zaraz będą mogli posadzić go na huśtawce w ogrodzie. Naprawdę sądziła, że jej argumenty do niego przemówiły, niby dlaczego bowiem dopiero teraz odpuścił i postanowił się ruszyć. Dla Prue wszystko było całkiem jasne i logiczne. Benjy najwyraźniej jednak nie do końca myślał tak samo. Odwróciła głowę i spojrzała w jego kierunku, miała pioruny w oczach. - Nie, to nie miejsce puściło, a on postanowił się ruszyć. - Co z tego, że nie był żywy, że w ogóle się nie ruszał? W tej chwili nie miało to żadnego znaczenia. Naprawdę wydawało jej się, że jej groźby zadziałały, że miała odpowiednią siłę przebicia. Za bardzo się w to zaangażowała, aby było inaczej. - Teraz to co mówisz się nie liczy, bo powiedziałeś tamto wcześniej. - Nie była zadowolona z tych słów, które usłyszała, chociaż z drugiej strony nie było sensu się na tym rozwodzić. Faktem było to, że w końcu mogli wyprowadzić delikwenta na zewnątrz. - ale mniejsza o to, grunt, że zaczął współpracować. - Była z tego powodu naprawdę dumna. Przesunęła się o krok do tyłu, ciągnąć za sobą truposza. Usłyszała, że Benjy się do niej zbliżał i w sumie był to już moment, w którym mogła skorzystać z jego pomocy, bo chodziło przecież tylko o dostarczenie tego typa do ogrodu, wszystko inne ogarnęła sama. Odwróciła się i wręczyła mężowi umarlaka. - Ma usiąść na tej huśtawce na jabłoni, owiniemy go światełkami będzie prezentował się doskonale. - Nie miała co do tego najmniejszych wątpliwości, bo przecież nie był to jego pierwszy raz. Teraz właściwie nie miał już możliwości odwrotu. Koniec sesji
|