Pytanie o alkohol może i rzeczywiście było głupie, chociaż sam Stanley nie miał ku temu żadnych przeciwwskazań. W końcu było już grubo po trzynastej, a jak wiadomo - prawdziwy gentleman pije właśnie po tej godzinie. Przy takim obrocie spraw nie było żadnych blokad, aby jednak nie skorzystać z takiej możliwości. Mały drink nikogo przecież jeszcze nie zabił. No chyba, że Penny była równie święta w kwestii picia alkoholu? Jeżeli tak, to cóż - Aidan chyba znalazł sobie zakonnicę.

Krok tu, krok tam. Metr za metrem i jakoś tak udało im się przejść do tej strefy gastronomicznej. Było to jednak zadanie utrudnione, ponieważ wiary było tutaj co nie miara. Wszyscy się pchali i szturchali, a to wszystko po to, aby zaoszczędzić kilka sekund. Pierdoleni ludzie Przeklinał w myślach całe to społeczeństwo. Stanley mógł się trochę odzwyczaić od większych skupisk ludzi na przestrzeni ostatniego miesiąca. W głębi duszy czuł jak go to wszystko rozsierdza. Na całe szczęście miał jeszcze papierosa, który go uspokajał.

A przynajmniej robił to jeszcze kilka kroków temu, ponieważ właśnie się dopalił. Nie mając innego wyboru, wyrzucił niedopałek na ziemię, dogaszając go butem. Pożar na Lammas to ostatnie co chcieliby spowodować. Stanleyowi nie pozostało nic innego jak zacząć ponownie oddychać świeżym powietrzem, które było takie ohydne w zapachu. Ciężkie życie bez tych papierosów...

- Umm... - zdziwił się odrobinę na takie pytanie - W zasadzie to chciałem się trochę rozejrzeć. Sprawdzić co w tym roku zostało przygotowane. Pospacerować i pooddychać trochę powietrzem - odpowiedział po chwili - Jakby się uprzeć to sam zaproponowałem opcje z poszukiwaniem wody, więc do żadnego porwania nie doszło. Nie musisz się obawiać. Nie zgłoszę tego do żadnych przedstawicieli służb bezpieczeństwa - zaśmiał się pod nosem, kręcąc przy okazji głową. Penny nie musiała znać przecież całkowitej prawdy, a to że trafiła akurat na Stanleya to po prostu przypadek i nic innego.

- Odrobinę byłem też Ci to winien po tym jak poczęstowałem Ciebie papierosem - przyznał, robiąc krok do przodu. Ta kolejka szła całkiej sprawnie - A Ty masz może jakieś konkretne plany? Może czekałaś cały rok na któreś ze stoisk? - zapytał, przyglądając się dziewczynie przez krótką chwilę - Muszę też przyznać, że nabrałaś trochę więcej ludzkich kolorów. To chyba nie sprawka mojego lekarstwa? - pokręcił przecząco głową. Potężny żart w twoim wykonaniu Stanley

Południowe stragany, Loteria z Sennym Władcą.

Cameron nie musiał się martwić tym, że Ruda zainteresuje się kimś innym. To on został przez nią wybrany, teraz już tak całkowicie i nie liczył się nikt więcej. Co tu dużo mówić, naprawdę zaimponował jej tym, jak po nieszczęsnym Beltane interesował się jej osobą, nikt nie poświęcił jej tyle uwagi. Zbliżyli się do siebie bardzo, mimo, że już wcześniej wiele ich łączyło, tyle, że teraz tkwiła w tym tylko ich dwójka, co raczej jej się podobało, niżeli przeszkadzało. Nie potrzebowała już niczego więcej do szczęścia, wystarczała tylko świadomość, że ma jego. Kto by się spodziewał, że w tak młodym wieku będzie pewna swoich i uczuć i tego, że to właśnie z nim chciałaby spędzić całe swoje życie. Na pewno nie ona, jeszcze kilka miesięcy temu. To Beltane wiele zmieniło. Słyszała o tym, że wiele par się poróżniło przez ten rytuał, w ich przypadku było zupełnie inaczej, mimo przeciwności losu. Dotarło do niej, że czegoś jej brakuje i tą brakującą częścią jej życia była właśnie obecność w nim Camerona tak na stałe.

- Muszę przyznać się do tego, że nie umiem nawet kolorować, wychodzę za linie, chociaż ktoś to może uznać za artyzm, bogacze potrafią zapłacić spore pieniądze za byle gówno, wystarczy, że ktoś je odpowiednio zareklamuje. - Jej matka czasem kupowała takie pierdoły, że łapała się za głowę, jednak nie szło jej przemówić do rozsądku. - Mają, bo Lizzy nie zna umiaru, lubi kupować takie rzeczy, chociaż w sumie nie widzę w tym żadnego sensu. - Cóż, panna Wood nie specjalnie interesowała się sztuką i raczej nią gardziła.

- Nie widzę nigdzie goblina, może zmienili operatora loterii, wiesz, gobliny są wątpliwe, może ktoś poszedł po rozum do głowy. - Miała co do loterii nieco więcej entuzjazmu niżeli Lupin, ale ona lubiła te drobne ryzyko, niespodziankę wynikającą z ślepego losu.

Zgarnęła swoje fanty, które okazały się być nie najgorsze, nawet uśmiechnęła się pod nosem, gdy zobaczyła pelerynę i magiczne trzewiki, na pewno będzie można te rzeczy wykorzystać do czegoś głupiego. Później obserwowała Camerona, który kręcił kołem, w sumie też trafiły mu się niezłe losy, na pewno lepsze niż te puste na Ostarze. - I jak, zadowolony? - Zapytała go jeszcze ciekawa, czy faktycznie było tak źle, jak się zapowiadało.

Już mieli iść pod scenę, gdy zaczęło się to całe zamieszanie. Nie do końca wiedziała, co dokładnie się wydarzyło, ludzie jednak zaczęli się przepychać, wtedy zacisnęła mocniej rękę na różdżce. Czyżby śmierciożercy ponownie postanowili uderzyć w sabat? Spojrzała na Camerona, mógł dostrzec w jej oczach panikę, bo ostatnio to wszystko nie zakończyło się dobrze, do tego zgubili w tłumie gdzieś Brennę i inne znajome osoby, bała się, że Lupinowi może stać się krzywda, przyciągnęła więc go do siebie, by znajdował się tuż obok niej. Nie chciała go zgubić w tym tłumie. - Czy ktoś potrzebuje pomocy? - Krzyknęła głośno, w końcu była brygadzistką, może dzisiaj nie na służbie, ale jedna poczuwała się do pewnej odpowiedzialności związanej z zawodem, jaki wykonywała.

Jak dla mnie można tutaj pociągnąć ostatnią kolejkę, po której wszystkie obostrzenia mistrza gry miną (o ile nie wydarzy się znowu nic nieoczekiwanego). Po tej kolejce będzie już można swobodnie (ale również z rozsądkiem) dołączać do tego, co dzieje się w obrębie tego straganu. Oczywiście jeżeli macie tutaj jakieś inne potrzeby, to jestem cały czas dostępna.

Hadesie, oczywiście nie udało ci się wyrwać. Atreusie, nie jesteś w stanie dostrzec aur, obraz przed oczyma trochę ci się rozmazał. Charlie, niestety twoja nędzna charyzma cię zawiodła... w tym chaosie absolutnie nikt nie chciał słuchać drobnego chłopaka próbującego rozgonić publikę. Philipie - słyszysz krzyczącą Heather.

Norka zakręciła magicznym kołem, aby wziąć udział w loterii, nie do końca była jednak zadowolona z tego, co udało jej się wylosować, no bo w końcu takie rzeczy była w sobie stworzyć sama. No nic, dorzuci je najwyżej do zakonowego magazynku, na pewno przydadzą się do czegoś jej kolegom, czy coś.

Później udała się pod scenę, zauważyła, że zaczęło się jakieś zamieszanie, biedne dzieci musiały przerwać swój występ, mimo, że miała chęć zaprosić je na darmowe pączki, to tego nie zrobiła, bo obiecała Flynnowi, że przyjdzie na jego występ. Wierzyła w to, że nic nie wydarzyło się przy jej stoisku, Mabel była z Thomasem, więc też na pewno jest bezpieczna. Musiała dotrzymać danego słowa, to było dla niej istotne, mimo, że z Edgem znała się ledwie dwa tygodnie.

Kiedy wspomniano o tym, że będzie występ cyrkowego wirtuoza zaczęła głośno klaskać i krzyczeć, w końcu miała zamiar okazać swoje wsparcie Flynnowi, tylko dlatego się tutaj znalazła. Była w tym wszystkim dosyć mocno zawzięta jak na siebie, bo przepychała się łokciami, byle nikt nie zajął jej miejsca pod samą sceną. Chciała, żeby Flynn zauważył jej obecność, bo przecież znalazła się na tym występie tylko dlatego, że mu to obiecała.

Miała chęć wyrwać się do tego, żeby mu asystować, z drugiej jednak strony, może warto dać szansę komuś innemu, pewnie gdyby się do niego uśmiechnęła, to mogłaby liczyć na to, że pokaże jej coś podobnego, w końcu już jej pokazał co nieco swoich umiejętności. Także póki co jedynie klaskała i krzyczała w tym pierwszym rzędzie, gdyby jednak nikt nie zgłosił się do asysty, to by to zrobiła, żeby nie było mu przykro.