Scarlett Hej bbygirl
Scar,
Tak się zastanawiałem, czy chciałabyś... czy miałabyś może ochotę czy pozwoliłabyś mi się zabrać wybrałabyś się ze mną w tegoroczne Mabon do piekielnych otchłani moich rodziców mojej matki.
Na obiad.
Nie będzie to przyjemny wyjazd. Będzie torturą, ale głównie dla mnie. Będzie koszmarny, bo moja matka jest koszmarna specyficzna. Krótki obiad. Może poznasz moją siostrę.
Nie mogę odmówić i myślę, że chciałbym, żebyś ze mną pojechała mogłyby ci się spodobać ogrody w Oxfordshire.

Wracam dziś późno, nie czekaj.
Muszę coś załatwić.
Dobranoc,

Zapytałem o Ciebie karty. Siódemka różdżek. Próba, z której wyszłaś zwycięsko, na przekór trybulacjom. Martwiłem się, ale myślę, że niepotrzebnie. Wszystko zawsze wydarza się tak, jak powinno się wydarzyć. Gdzie jesteś, Scarlett? Czy jesteś bezpieczna? Sępy wciąż latają nad pogorzeliskiem, nad przeklętym truchłem miejsca, które miało być Twoim domem: w wizjach widziałem dłonie, które rozbierają go kawałek po kawałku. Jeśli nie masz, gdzie sie zatrzymać, drzwi Mulciber Manor zawsze stać będą otworem.

Czy w Norwegii nie rosną kwiaty? Czy w Szwecji chłopcy nie podarowują młodym dziewczętom kwietnych bukietów? Pewien jestem, że nawet skute lodem, powiędłe pączki, uczyniłyby pączkujące uczucie wyjątkowym. Podczas swoich podróży widziałem obrzeża tundry, ziemię, skutą wieczną zmarzliną, gdzie noc i dzień potrafią trwać i po pół roku. Nawet na lodowej pustyni znaleźć można było pierwotne formacje roślinne, jakkolwiek prymitywne by nie były. Nawet na lodowej pustyni znaleźć można było życie. Znaleźć coś żywego na londyńskim pogorzelisku zaścielonym popiołem... Dla mnie to byłoby jak znaleźć coś na piaskowej pustyni.

Dobrze, że jesteś cała.

A jednak.

Nie ukrywam swego rodzaju zawodu wobec postawy Twoich rodziców, że zdecydowali się porzucić angielską ziemię na rzecz obczyzny. Sam wiele razy myślałem o emigracji, ale nie trzymały mnie w ojczyźnie żadne zobowiązania. Dziecko, ja zwyczajnie żałuję, że odkrywasz po raz pierwszy coś, co angielskim pannom Twojej krwi i Twojego statusu przynależne jest z racji samego tylko urodzenia.

Nie potępiam Staram się nie potępiać Twojego ojca Nie jestem Twoim ojcem, ale

Pewnych więzów nigdy nie zerwiesz. Nie przestaniesz być nigdy Scarlett Mulciber. Nie wolno zapomnieć o długu, jaki wszyscy mamy wobec rodziny, która dała nam nazwisko, ale kiedy dajesz, nie możesz też zapomnieć o tym, co rodzina może Ci dać w zamian. Mówiłaś, że zaangażowałaś się w pracę u boku babki Philomeny. Popatrz na to, w jaki sposób traktuje ludzi. Jak nawiguje w towarzystwie. Nie każę Ci jej naśladować, tylko popatrzeć. Popatrz, bo być może lodowa pustynia, o której mówisz, nie jest nam wszystkim tak obcą, jakbyś oczekiwała. Wychowałem się pośród wrzosowisk Yorkshire, na których porywisty wiatr nie pozwala wyrastać niczemu ponad ziemię. Przygniata drzewa, zimnem przejmuje zapuszczających się zbyt daleko wędrowców. Wszyscy jesteśmy zimni, Scarlett. Zimni i zepsuci. W towarzystwie należy być zimnym, należy być zepsutym.

Wygrałaś. Szczęście początkującego. Wygrałaś, ale nie wyszłaś z gry. Nigdy nie wyjdziesz z tej gry, dopóki jesteś Scarlett Mulciber. Musisz więc poznać zasady gry.

Jest w Tobie poryw do szczerości, i chociaż wiem, że jesteś skrytą, nie chcę, żebyś wpadła w jakie kłopoty. A o te nietrudno, kiedy tak proste gesty budzą w sercu burzę. Wiem, bo sam byłem młody, a teraz muszę pisać jak starzec, przestrzegając Cię przez głupstwami, które sam popełniałem. Z czystej przekory zresztą, nie dlatego, że nie byłem świadomy konsekwencji. Przysparzałem zmartwień memu Ojcu, ale on nigdy nie pozwolił mi poczuć się z tego powodu intruzem w jego domu. A teraz jego dom nazywam znowu swoim domem.

Więc, na bogów, obiecaj, że będziesz pamiętać, o czym ci mówiłem podczas naszego ostatniego spotkania, Scarlett. Pamiętaj, że widzisz więcej niż inni kiedykolwiek będą w stanie zobaczyć. Pamiętaj, że teraz musisz patrzeć jeszcze uważniej, bo miłość powoduje, że zawęża się percepcja. Miłość oślepia. Miłość ogłupia. A Ty nie jesteś głupia, więc nie bądź głupia. Nauczyłem Cię przecież, jak patrzeć, prawda?


Kup sobie w prezencie ode mnie jeszcze jakieś kwiaty, tak, żeby pasowały do tych dalii, które dostałaś.

Nie rozumiem ale buja.
xoxo,

Skoroś zaczęła o niciowidzeniu.

Przepisałem sobie Twoje słowa. Są ładne. Ładnie ubrałaś w słowa to, o czym nie sądziłem, że da się w słowa ubrać.


Tak. Miałem tak.

Jeżeli potrzebujesz słów chłodnych i precyzyjnych.
Naukowiec powtarza badanie po stokroć, nie dlatego, że spodziewa się odstępstwa od wyników, ale dlatego, że wartość naukową ma również ich potwierdzenie w niezależnych od siebie studiach i pomiarach. Wszystko sprowadza się do obserwacji. Do wypracowania metody. Nawet w szaleństwie jest metoda. Nazwij to jak chcesz, szaleństwem, obsesją, ale niczego nie będziesz tak pewna, jak tego, co zbadasz za pomocą tej metody.

Jeżeli potrzebujesz słów ciepłych i czułych.
Gdy powtarzasz czyjeś imię, czy przejmujesz się kształtem tworzących je zgłosek, czy posmakiem, jaki zostawia na Twym języku? Czy gdy mówię do Ciebie, raz za razem, Scarlett, czy myślisz, że skupiam się na samym akcie repetycji, czy na moim uczuciu wobec osoby, o jakiej to imię stanowi? Gdy zapewniasz mnie w liście, "jestem bezpieczna", "wszystko jest dobrze", "w porządku", nie uważam tego za nudną repetę, lecz cieszę się, że pozostajesz w zdrowiu.

Nie przestawaj patrzeć na nici.

Scarlett,

Nie zastąpię Ci ojca, choćbym nie wiem jak próbował.

Nie umiem tego zrobić.

Wszyscy czujemy się zawiedzeni przez swych ojców, gdy dorastamy. Byli przecież tak wielcy, a nagle zdają się nam tak mali. Tak przerażajaco... Ludzcy. Nie jestem gotów zobaczyć zawód w Twoich oczach, dziecino. Więc pozwól mi zrzędzić, do licha. Nie umiem z Tobą inaczej.

Chciałbym, żebyśmy pozostawali w kontakcie. Zależy mi na tym, żebyś mówiła mi rzeczy. Nie musisz odzywać się codziennie. Może być co drugi dzień. Co tydzień. A jednak chciałbym, żebyśmy ze sobą rozmawiali. O rzeczach.

Tak, tak, przybędę na uroczystą kolację z okazji Mabon, skoro obiecałem...
Co do zaproszeń, bardzo ładne, mówiłem, że sama poradzisz sobie z wyborem kolorów. To jest w końcu "perła porcelanki", "kość słoniowa" czy "alabastrowy świt"?

Przyjdę.
Zanieś proszę kwiaty do pokoju Cioci Seliny.