Trzydziestoletni mugol pracujący jako barman w „The Loft”. Jest świadomy istnienia świata magicznego, a fakt ten jest znany Ministerstwu Magii, ponieważ w 1965 roku ożenił się z Corinne z domu Whitsby, czarownicą półkrwi pracującą na stałe jako uzdrowicielka w szpitalu św. Munga. Posiadają trójkę dzieci i wynajmują wspólnie mieszkanie mieszczące się w dzielnicy Islington. Poza żoną nie posiada żadnej rodziny poza babcią posiadającą małe domki wypoczynkowe nad jeziorem nieopodal Londynu. Waughy jest człowiekiem wiecznie uśmiechniętym, dowcipnym i otwartym na innych ludzi. Sprawia słuszne wrażenie oczytanego. Osoby znające go powierzchownie określiłyby go mianem kogoś spokojnego i ułożonego. Przy bliższym spotkaniu okazuje się o wiele bardziej wulgarny i roztrzepany, niż można się tego po nim spodziewać. Pasjonuje się muzyką, preferuje cięższe brzmienia, ale nie ogranicza się do jednego gatunku – jedynym, co twardo go określa jest preferencja do twórców alternatywnych i awangardowych nurtów. Można określić go mianem aktywisty, nie należy jednak do żadnej partii politycznej. To socjalista. Nie kryje się też szczególnie z byciem osobą biseksualną. Był zaangażowany w realizację pierwszej parady równości, która przeszła ulicami Londynu w lato 1972 roku.

Juliette, urodzona 1948 roku, to z pochodzenia czarownica półkrwi. Grzeczna, miła, wygadana, aczkolwiek w pewnym momencie można się zorientować, że tak naprawdę niewiele się o niej wie. Juliette wydaje się opanować do perfekcji sztukę przekierowywania rozmowy tak, by skoncentrować ją na swoim rozmówcy.
Po ukończeniu Hogwartu, gdzie należała do Hufflepuffu, podjęła staż w Ministerstwie Magii. Odbywała go w Czarodziejskim Pogotowiu Ratunkowym, jednak po ukończeniu, zaproponowano jej przeniesienie się do Departamentu Przestrzegania Prawda Czarodziejów. Niektórzy mówią, że jej stanowisko jest gloryfikowaną sekretarką i pewnie po części jest to prawda, ale oprócz tego stanowi połączenie między biurem, a funkcjonariuszami w terenie, dzięki wysoko opanowanej umiejętności fal. Juliett, mimo sporadycznych docinek na ten temat, nie narzeka na swoje stanowisko, a nawet je chwali – nigdy nie miała aspiracji by znajdować się w terenie i biegać za niebezpiecznym elementem społecznym, ale pomaganie w tym innym i bycie blisko ważnych wydarzeń? To całkowicie ją satysfakcjonuje.
Po wydarzeniach podczas Beltane, można zauważyć na jej palcu pierścionek zaręczynowy. Niektórzy spekulują, że jest on wynikiem rytuału, który wywołał takie poruszenie pośród par próbujących swoich sił w zabawie z wiankami i palami. Everlight ani nie zaprzecza, ani nie potwierdza, a już na pewno nie odpowiada na pytania, kim jest szczęśliwiec.

Urodzony 3 grudnia 1914 roku, jako najstarszy syn głowy rodu. Absolwent Hogwartu i domu Sytherina, który swoją karierę od początku rozwijał w Departamencie Przestrzegania Prawa Czarodziejów, zaczynając ją w Brygadzie Uderzeniowej by następnie przenieść się do Biura Aurorów. Swego czasu obejmował stanowisko zastępcy dyrektora biura, do momentu aż po dwudziestu latach kariery, nie został poważnie ranny na służbie, przez co podjął decyzję o przeniesieniu się do Departamentu Tajemnic.
Spokojny, zdystansowany mężczyzna, który wydaje się zawsze zachowywać zimną krew, nawet w najgorszych sytuacjach. Obdarzony trzecim okiem, od najmłodszych lat szlifował swoje umiejętności widmowidzenia i dostrzegania w otaczającym go świecie detali. Zawsze też stawiał bezpieczeństwo innych na pierwszym miejscu, przez co przykładał szczególną uwagę do dziedziny magii rozpraszania, opanowując ją w mistrzowski sposób i dzięki temu obwarowując swój umysł za pomocą oklumencji.
Percival pozostaje od lat w szczęśliwym związku ze swoją żoną, Enidą Prewett, z którą dorobił się trójki dzieci; Florence, Oriona i Atreusa. Jego córka została zamordowana przez śmierciożercę podczas Spalonej Nocy.

Gavino Zabini urodził się na Sycylii, w 1907 roku. Większość swojego życia spędził w Palermo, dokładając cegiełkę do mafijnych powiązań swojej rodziny. To człowiek, który gdziekolwiek nie wejdzie, rozpościera dookoła siebie pewien rodzaj drapieżnego uroku. Wie co powiedzieć, jak i kiedy, a także jak zyskać przychylność otaczających go osób. Ciężko go nie lubić, a z drugiej strony ciało samoistnie próbuje mieć się na baczności. Jego usposobienie, potrzeby familii, a także jej koneksje, pozwoliły mu piąć się po szczeblach kariery. Na pewnym etapie podjął pracę we włoskim Ministerstwie Magii i przez lata ugruntowywał swoją pozycję w dyplomatycznym departamencie, chcąc pewnego dnia wyrwać się z kraju i osiedlić w ojczyźnie jego żony, Lyry Black - tym samym tworząc nowy przylądek dla rodzinnych interesów.
Gavino, podobnie jak dużo osób z jego rodziny, mistrzowsko wręcz posługuje się zaklęciami z dziedziny zauroczenia. Uważa je za sztukę o wiele bardziej elegancką niż inne dziedziny magii i tego też uczy swoje dzieci. Dzięki temu, opanował umiejętność legilimencji, chociaż ten fakt skrzętnie ukrywa przed każdym, kto nie należy do familii.
Od 1967 roku zamieszkuje w Anglii, na wyspie Tresco, gdzie przeprowadził się z rodziną po tym, jak otrzymał funkcję ambasadora w Ministerstwie Magii.

Oswald Fletcher ma sześćdziesiąt dwa lata, jest żonaty oraz posiada dwójkę dzieci. Od dekady pełni funkcję szefa ochrony Więzienia Clerkenwell. Zanim trafił do służby penitencjarnej, przez wiele lat pracował jako detektyw w Brygadzie Uderzeniowej. Nigdy jednak nie zrobił tam większej kariery. Większość prowadzonych przez niego śledztw rzadko kończyły się sukcesem, a kolejne próby dostania się do korpusu aurorów spotykały się z odmową. Równie dużym problemem co jego skuteczność był charakter. W opinii współpracowników uchodził za człowieka złośliwego, nieustępliwego i trudnego we współpracy. Nie przejmował się tym, czy ktokolwiek darzył go sympatią. Z biegiem lat skarg na jego zachowanie było na tyle dużo, że przełożony zdecydował o przeniesieniu go do służby więziennej. Dopiero za murami więzienia okazało się, że cechy, za które wcześniej spływały skargi, mogą stać się zaletą. Szybko zyskał opinię człowieka, który potrafi skutecznie utrzymać porządek, nawet jeśli oznaczało to zyskanie miana "Największej mendy Clerkenwell". Z biegiem lat powierzano mu coraz większą odpowiedzialność, aż w końcu mianowano go szefem ochrony.

Hem ma trzydzieści dziewięć lat i nie urodził się na terenie Wielkiej Brytanii – na świat przywitał go Bangladesz. Tam uczył się panowania nad magią i tam spędził dwadzieścia lat swojego życia, zanim zdecydował się opuścić rodzimy kraj i zacząć podróżować po świecie. Od dziewięciu lat stacjonuje na Wyspach Brytyjskich i do tej pory zajmował się przede wszystkim szeroko pojętym handlem.
Na początku roku poznał Bertiego Botta i dwóch panów dość szybko znalazło nić porozumienia, zaczynając współpracę. Hem został zatrudniony jako logistyk – na jego barkach spoczywało zaplecze przedsięwzięć, których podejmował się Bott. Na tym etapie, można spokojnie nazwać go prawą ręką, tego znanego kucharza.

Marianne urodziła się w marcu 1951 roku, a kiedy poszła do szkoły, uczęszczała do Hufflepuffu. Tam złapała zamiłowanie do latania na miotle, dzięki któremu przywdziała drużynowe barwy swego domu na pozycji ścigającej. Pasja została z nią i po zakończeniu edukacji; nawet jeśli porzuciła sportową karierę, wciąż można spotkać ją z miotłą w ręce.
Dorosłe życie sprawiło, że w poszukiwaniu pracy trafiła do kulinarnego świata – kelnerowała już w paru restauracjach, ale aktualnie swoje miejsce znalazła w Zaklętej Łyżeczce, nowo otwartego lokalu Bertiego Botta. Bardzo swoją pracę lubi i do każdego stara się podchodzić z jak największą dozą profesjonalizmu.
Marianne to ogólnie dziewczyna bardzo miła, wychowana i posiadająca duże pokłady cierpliwości. Jest dużą fanką Quidditcha, o czym zdarza się jej wspominać podczas rozmów nawet z nieznajomymi i w każdym sezonie stara się obejrzeć jak największą ilość meczy. Jej fascynacja sportem i doświadczenie w nim sprawiają, że jest niezwykle zręczną atletką. Lata spełnione w restauratorstwie natomiast, czynią z niej całkiem charyzmatyczną osobę, która potrafi poradzić sobie z krnąbrnymi klientami.

Przyszedł na świat w Szkocji, w marcu 1895 roku, jako środkowe dziecko Roberta McGonagalla Sr. i jego żony Isobell z domu Ross. Ma starszą siostrę Minervę, uczącą obecnie w Hogwarcie, oraz młodszego brata Roberta Jr. Jeszcze w szkole poznał kobietę, z którą niedługo po skończeniu Hogwartu się ożenił – Halsey z domu Abbott – i zamieszkali pod Londynem, zakładając Ostoję dla zwierząt, gdzie przyjmują wszystkie potrzebujące zwierzęta: czy to magiczne, czy zupełnie nie.
Malcolm od zawsze interesował się światem zwierząt, całkowicie poświęcając się tejże pasji. Prowadził teoretyczne i praktyczne badania nad zwierzętami zamieszkującymi Wielką Brytanię, z czasem ucząc się również, jak im pomagać i uzdrawiać te, które tego potrzebują. Ma szeroką wiedzę o świecie fauny również spoza granic Wysp Brytyjskich i chętnie dzieli się swoją wiedzą, nie odmawia prowadzenia wykładów na kursach. Przez lata pracy w zawodzie stał się cenionym za swoją wiedzę i praktykę specjalistą. Prócz ogromnej wiedzy o przyrodzie, Malcolm jest też, za sprawą rodzinnej zdolności, wprawiony w magii transmutacji, jest zarejestrowanym animagiem (potrafi zmieniać się w sowę płomykówkę oraz dużego psa rasy greyhound). Z racji na wykonywany zawód i pracę przy zwierzętach, również tych większych, jest bardzo sprawny fizycznie.
To spokojny czarodziej o wesołym usposobieniu, który nie potrzebuje wiele do szczęścia. Zazwyczaj nie wtrąca nosa w nieswoje sprawy, ciężko mu jednak odmówić pomocy, gdy zostanie o nią poproszony.
Oprócz zajmowania się zwierzętami w Ostoi, z równie wielką pasją hoduje sowy różnych gatunków (tak sobie ukochanych). Można u niego zakupić sowę pocztową.
Nie wygląda na swój wiek – nieznajomi mogą się bardzo pomylić w ocenie, ile lat ma ten czarodziej. Wszystko za sprawą jabłek ze złotej jabłoni, których kilka sztuk otrzymali wraz z żoną w prezencie ślubnym, te zatrzymały proces starzenia na kilkanaście lat. Jego zwierzęciem totemicznym jest sowa.